Iboga-ervaringen

Hieronder kun je het verslag dowwnloaden en lezen van de veertig uur durende Reis die Lars met Iboga maakte en hem zonder moeite hielp te stoppen met roken.

Petra: ‘Heel graag wilde ik 2012 beginnen met Iboga om zo schoon mogelijk en nicotine vrij mijn  40ste verjaardag in februari te kunnen gaan vieren. Zo zuiver mogelijk, de stilte in, mijn oude stukken voorbij laten komen. En dat gene aan gaan wat nodig is om nog meer vanuit mijn essentie te kunnen leven. Ik had totaal geen angst, spanning, of weerstand..... In de wetenschap dat Iboga voor mij zou zorgen en mij dat gene zal brengen wat nodig zou zijn, kon ik mij zonder moeite helemaal overgeven aan the master. Ik heb alle servings zonder over te geven tot mij kunnen nemen, ben niet misselijk of duizelig geweest en heb intens genoten van mijn meer dan 36 uur durende reis. Ik heb prachtige beelden gezien die diep verborgen lagen in mijn onderbewustzijn. Ik heb veel vragen kunnen stellen en veel antwoorden en inzichten mogen ontvangen. Ik heb genoten van de lichtshow die ook bij thuis komst nog heerlijk door ging. Alles lijkt helderder, smaakvoller, intenser maar ook stiller. Voor mijn gevoel had ik als voice dialogue therapeut / en meditatie leraar mijn innerlijke delen al vrij goed onder controle, en was ik al aardig bekwaam in rust en stilte creeren. Iboga heeft nog meer rust en ruimte geschonken. Ik slaap nu heel erg veel, en voel Iboga nog altijd doorwerken vooral ook in mijn dromen die nog intenser, mooier en bewuster zijn dan ooit. Erik, Yvonne en Andre bedankt voor jullie goede zorgen. Het was een trip die nog niet afgelopen is, ik denk dat er nog heel wat kwartjes gaan vallen.... Deze bijzondere ontmoeting met Iboga zal ik voor altijd met mij mee dragen. Lars en Tanja dank jullie wel x’

Mirca: ‘Ik kreeg als antwoord op mijn vragen dat mijn eetverslaving en mijn relatieverslaving voortkomen uit dezelfde emotie : eenzaamheid. Ik voel me afgewezen ( vooral door mezelf ) en daardoor voel ik me eenzaam. Om die pijn te bedekken ga ik eten. Om die pijn niet te hoeven voelen, wil ik in een relatie stappen en verwacht ik alle heil en geluk van mijn partner. Ook heb ik gisteren de info gekregen dat ik ook ga eten als ik me angstig voel, ik heb vb. schrik dat ik het financieel niet red en dan voel ik ook de drang om iets zoets in mijn

mond te stoppen... Hoe ga ik daar nu mee om? Ik kreeg de opdracht om van eten weer een ritueel te maken, er de tijd voor te nemen, lekker voor mezelf te koken en enkel te eten als ik een hongergevoel heb. Ik moet luisteren naar mijn lichaam ( dat heb ik ook heel duidelijk geleerd tijdens de iboga reis, mijn verstand wilde van alles, maar mijn lichaam kon niet mee en wilde rust... En ik moest luisteren naar mijn lichaam! ) en dat probeer ik nu te doen. Als ik nog te snel of te veel eet, word ik me daarvan bewust en kan ik dat ook toelaten, ik geef mezelf niet meer op mijn kop en wijs mezelf niet af, zodat het de volgende keer dan beter wordt. Ik kan toelaten dat ik lerende ben en dat ik fouten mag maken.’

Erik: ‘Een reis, bevrijd van de mentale geest, heb ik slechts even en ten dele meegemaakt. Ik ervoer wel een helder denken en ik heb een ingewikkelde relatie schoon kunnen maken en kunnen kijken naar de relatie met mijn vader en de vaderen voor hem. Emoties over die mentale ellende, die generaties op generaties wordt doorgegeven. Alhoewel de reis niet de diepte, verlichting en ontspanning bracht die ik van ayahuasca ken, heeft iboga mij de neus op de feiten gedrukt, geschrokken wakker geschut om vanuit volwassenheid zorg te dragen voor mijn fysiek en emotioneel dasein. En leegte toe te laten om vanuit hier te kijken wat het fysiek of het emotioneel lichaam wil hebben.’

Michelle: ‘En dan wordt het pas echt interessant. We schrijven vandaag 4 december dus zo'n vijfenhalve maand later. De eerste dagen na de reis had ik weer last van heel wat boosheid en irritatie die voortdurend opborrelde, maar deze keer was ik erop voorbereid én had ik blijkbaar beter geleerd hoe daarmee om te gaan. En dat draagt zich verder in het dagelijkse leven. Sindsdien gaat het leven dus weer zijn gangetje en voel ik me meestal wel goed en ergens onderweg, ik weet niet goed waar of hoe juist, is mijn ware intentie van toen in juni zomaar in vervulling gegaan: 'mezelf graag zien'. Het lijkt niks zo, maar het is voor mij een doorbraak van jewelste. Het einde van jaren zoeken en hard 'werken aan mezelf', ook het einde van de laatste therapie, al stond dat er al aan te komen. Ik heb natuurlijk geen woorden om weer te geven, te laten voelen wat dit  betekent. "Ik zie me graag!" Dat echt waar voelen, niet alleen denken of geloven maar echt waar VOELEN, dat is onbeschrijfelijk. En dat gaat niet meer weg, ook niet als het weer eens wat tegenzit.

 Met heel mijn hart, heel mijn ziel en wezen: DANK! Dank aan Mama Eboga, en aan jullie, Reisbegeleiders. Jullie doen dat goed.’

Rodrigo: ‘De eersten dagen na de ceremonie was ik erg moe. Ik had veel slaap nodig en sliep ontzettend diep. Kennelijk heb ik meer rust nodig. Ik had tijdens de ceremonie behoorlijk inzichten gehad. Een aantal daarvan waren existentiele inzichten van spirituale aard, maar er waren er ook een aantal die vooral praktisch waren met betrekking tot allerdaagse problemen.

Toen ik weer thuis was had ik ook het gevoel dat er een hoop gebeurd was wat ik niet plaatsen kon. Dat heeft vooral te maken met de informatie in mijn hoofd die door de Iboga overhoop gehaald es en daarna weer geordend is. Wat dat betreft heb ik wel het gevoel also ik ooit een de toekomst een tweede ceremonie zou doen om dat proces af te ronden.

Ik merk dat er een aantal inzichten gekomen zijn die de weken na de ceremonie als het ware gegroeid zijn. We zijn nu een paar weken verder maar de lessen gaan nog steeds door! Met ayahuasca heb ik behoorlijk wat negatieve gedrags-patronen opgelost en met Iboga heb ik nu de laatste negatieve patronen die er over waren onder handen genomen.’

Jan: ‘Top, de zweethut met de eerste serving iboga heeft enorm veel los gemaakt. Dit was voor mij het hoogtepunt van de drie daagse sessie. Tijdens de zweethut ceremonie kwam ik na de 3^e ronde in een trance, waarbij ik een enorme hoeveelheid vastzittende spanning heb kunnen loslaten, zowel geestelijk als lichamelijk. De overige 2 dagen heb ik vooral liggen slapen (waarschijnlijk om de heftige emotie van de zweethut te verwerken), dus weinig nieuw over te melden! Mijn intentie was om meer rust in m’n hoofd te krijgen. Eerst had ik het idee dat er niet heel veel gebeurd was, een beetje zo’n “net terug van vakantie” gevoel,

Maar nu 2 weken later merk ik dat er iets blijvend veranderd is, en dat ik meer rust ervaar. Daarnaast lijk ik het hele leven makkelijker te kunnen relativeren.’

Dick: ‘Ik vloog die nacht door de hele harde schijf van al mijn herinneringen en ervaringen van mijn hele leven; ze flitsten met hoge snelheid langs. Soms bleef er een moment voor mijn geestesoog hangen waar ik langer bij stil kon blijven staan, en voelen. Daar ontstonden ook ideeen om dingen te gaan uitvoeren / doen na afloop van dit weekend., en kreeg ik inzichten. Was wel een aparte ervaring. Ik had een verlangen om erg dicht bij mijn ziel te komen zoals dat bij Ayahuasca kan gebeuren, maar dat gebeurde eigenlijk niet, vond ik wel een beetje jammer. Maar Iboga is natuurlijk een heel ander middel...

Vooral de eerste 36 uur na thuiskomst was ik heel erg emotioneel; ik moest vaak huilen, soms bijna zonder aanleiding. Ik heb de avond na thuiskomst ook gekeken naar As it is in heaven; er was op dat moment geen betere film die ik had kunnen bekijken; emoties de vrije loop gelaten die avond. En wat kwam Gabriella's song binnen..... Toen realiseerde ik me dat de Iboga mij toch diep heeft geraakt van binnen; van een langere nawerking de weken daarna heb ik niet echt iets gemerkt, maar het zal ongetwijfeld iets doen in mij. De maandag moest ik weer werken en ik kon gelukkig volstrekt normaal functioneren. Ik merk wel dat ik nu op mijn werk (verpleegkundige) vaak een nog meer intens en bijzonder contact heb met patienten en hun relaties, waarbij er sprake is van nog meer verbinding dan voorheen op een warme manier..........

Krachtige nieuwe keuzes maken / knopen doorhakken is er nog niet helemaal van gekomen, maar ik weet dat als het moment daar is kan ik dat wel.....’

Catherine: ‘Ben sinds 22 juni van het roken af. Ook de koffie en de alcohol heb ik laten staan. De eerste keer (dat ik Iboga gebruikte) is dat niet goed tot me doorgedrongen; dat het zo sterk op AL je verslavingen inwerkt. Ik was dus ook meer gaan drinken (alcolhol en koffie) na die eerste Iboga, toen ben ik meteen na een dag of zo weer aan de koffie en alcohol begonnen. Zit nu aan de kruidenthee en water. Ben s'ochtends om 6.00 uur al zo wakker en fit als wat. Sta de hele dag te hieperen en te stuiteren. Mijn oude ik komt naar boven, (dat is een stuiterballetje vol ongeremde energie). Nu mijn schone taak om deze grote hoeveelheid energie in iets moois om te gaan zetten. Kortom: Ik ben helemaal blij met mijn NIET MEER ROKEN!!!!!’

Mark: ‘Volgens mij is er heel wat opgeruimd. Ik ben daadkrachtiger en productiever. Precies wat ook Erik meegemaakt heeft en wat hij me vooraf door de telefoon verteld heeft.’

Roos: ‘De effecten van Iboga zijn subtieler dan verwacht. Natuurlijk had ik gehoopt op een totale omslag, dat ik me nooit meer gespannen zou voelen en dat ik me opeens duidelijk zou kunnen verwoorden vol zelfvertrouwen. En de eerste dagen na iboga was dat ook zo, ik voelde ik me heerlijk rustig en ik hoopte dat het altijd zo zou blijven. Het mooiste van die dagen na iboga was dat ik recht uit mijn hart kon spreken. Alles wat ik wilde zeggen kon ik meteen verwoorden, zonder wrok, zonder achterliggende woede of manipulatie. Wat "bij jezelf blijven" is, is me ook duidelijk geworden. Een klant begon onterecht op me in te hakken, en ik nam dit totaal niet persoonlijk, en bleef rustig en vriendelijk tegen hem. Pas toen hij lang en breed weg was bedacht ik me hoe anders ik dat opgelost heb dan voorheen, ik had echt defensief gereageerd en me dat heel erg aangetrokken.

Dus hoewel Iboga dus geen wondermiddel is, ben ik blij te weten dat ik die rust blijkbaar in me heb en ik me en duidelijk kan verwoorden. Misschien duurt het even, maar ik ben ervan overtuigd dat ik dat ooit op eigen kracht kan.

Ik heb nog steeds wel zenuwachtige momenten, en ook mijn eerste kleine maagpijntje is weer op komen zetten, maar ik heb minder last van onrust. Het is er nog wel, maar milder.Wat me ook opvalt is hoe bewust ik me van mijn lichaam ben, met name hoe onvolledig ik adem. Bij veel (enigszins) gespannen situaties blokkeer ik mijn adem. Ik wist wel dat ik dit deed, maar nu is me duidelijk hoe vaak! Als ik het opmerk haal ik een paar keer diep adem omdat ik niet meer van plan ben om mijn lichaam zo vast te zetten. Het verschil is subtiel maar er is wel degelijk iets veranderd in mijn leven.’