Ayahuasca-ervaringen
Transformerende ervaringen van ReizigersOp deze pagina kun je onder andere de transformerende ervaringen met Ayahuasca van Reizigers lezen die in de setting van de Gewijde Reis hun Reis maakten.
Reisverslagen zijn de individuele meningen van de auteurs. Copyright De Gewijde Reis
| |
|
(1 deelnemer nav het weekend Astraal Reizen olv Lars & Tanja Faber:)
Eelko: ‘De dag begon al zo te gek met het alternatieve voorstelrondje !! Heerlijk om niet eens mijn verhaal te hoeven doen, want ik was er zo af en toe wel klaar mee om het verhaal "Eelko" te doen....ik ken het zo langzamerhand wel, haha. Heerlijk ook om zo naar anderen te luisteren. Het dansen onder leiding van Tanja vond ik echt wel een hoogtepunt van het (halve) weekend voor mij. Heerlijk om met zulke mooie mensen te bewegen en te Zijn. Het leek wel of we al veel vaker zo hadden gedanst !! Het ademwerk vond ik ook zo bevrijdend, ik zag er wel een klein beetje tegen op, want ademen is voor mij altijd wel lastig sinds mijn vroegste herinnering en nu besloot ik mede dankzij de aanwijzingen van Lars om me volledig te laten gaan.....en dat lukte ook wel aardig :) Ik had niet echt het gevoel dat mijn lichaam het echt overnaam ofzo, ik moest mezelf wel steeds aanmoedigen om "hysterisch" te blijven ademenen, maar op een gegeven moment had ik wel het gevoel dat al mijn cellen als een gek vibreerden en schoon getrild werden (dat is wel de beste omschrijving denk ik zo...). De Ayahuasca ceremonie kwam voor mij wat moeizaam op gang, maar ik kwam toch wel in een relaxte staat van acceptatie en voelde me goed. Na het laatste (extra) glas Jurema daalde ik dieper in mezelf en mede door de muziek ervoer ik veel verdriet en kon ik eindelijk eens lekker huilen. Dat had ik al een tijd niet meer zo gedaan, behalve hier en daar een verdwaalde traan. De walvis (en dolfijn?) geluiden leken door mijn ziel te snijden en ik voelde me echt opengescheurd worden. Ik voelde zo het verdriet van de walvissen en daarna van eigenlijk alle dieren op Aarde, pfffff. Ik leek ook met de walvissen intuïtief te kunnen communiceren, zei het wat vluchtig, maar wel dankbaar voor het contact. Hierna kon mijn eigen verdriet en de opofferingen die ik (zeker wel met Liefde, soms ook wat in verwarring) maak ik in mijn leven naar boven komen en dat had ik nodig. Er zat nog teveel verdriet van het vroegtijdig beëindigen van onze zwangerschap en zo nog wat meer dat moest er eerst uit. Het Astrale reizen werd voor mij een Astrale reiniging met veel overgeven en toiletbezoek....En dat vind ik het wonderlijke van de Ayahuasca die zo briljant met je wezen samenwerkt en daar ondersteunt, reinigt en heelt waar het nodig is zonder rekening te houden met mentale verwachtingen en verlangens !!!’ | |
|
Ed: ‘Na het eerste glas, werd mijn onderlijf warm en werd ik gedragen, een heerlijk gevoel. Als dat het gevoel van moeder aarde is dan verheug ik mij nu al op mijn sterfdag! Na het 2-e glas kwam mijn hoofd erbij en ook in de verte de misselijkheid. Ik had inzichten en had de ayahuasca- stem in mijn hoofd die mij op mijn gemak stelde, vragen beantwoorde en die zeer wijs, liefdevol en krachtig was. De misselijkheid nam toe, en moest kotsen. De plek waar die misselijkheid vandaan kwam voelde als een opluchting. Daarna nog een paar x overgegeven waarna er een kooi met een energiepunt verscheen en die ik ook voelde en die me weer misselijk maakte. Ik had gehoopt dat ik die kooi kon openen door (me) over te geven, maar is me helaas niet gelukt. Nu een week verder heb ik meer ruimte gekregen en heb bedacht dat ik in de volgende sessie, die ik nog dit jaar wil doen, hieraan wil gaan werken en ik ben bang, maar tegerlijkertijd heel benieuwd wat er uit die kooi komt. Het idee dat ik in een soort van kooi leef is trouwens niet nieuw voor mij, het leven met een rem erop, het eeuwige aanpassen, het leven naar een beeld die jezelf schept met het giftige denken.Het enige wat ik hoopte maar niet gebeurde was het hebben van mooie visueele beelden., het bleef allemaal bij een vrij mentale reis.’ | |
|
Gijs: ‘De reis zelf was eigenlijk een bittere teleurstelling,ik had van tevoren één teug thc genomen om mijn ad hoofd een beetje tot kalmte te brengen,en dat was geen goed idee . Ik kreeg geen contact en was erg onrustig,zat helemaal vast in mijn eigen verhaal.en kon mijn draai niet vinden...Ik zag een wirwar van getallen ed, waar ik geen touw aan vast kon knopen....Op de wc één keer de rommel eruit gebruld,en dat was het eigenlijk.... Geen vrede op aarde .De dag van tevoren liep ook niet echt soepel. . Met een ademsessie had het mischien positiever uitgepakt, maarja... Een dag na de reis werd ik plotseling opgewekt....De natuur was groener,de muziek klonk intenser,ja de boel was toch weer lekker opgeschoond.... Ook heel apart was dat ik 2 dagen later de smaak van Ayahuasca proefde.......
Nu ruim 2 weken later merk ik het nog steeds. Misschien had de lege accu van 7 augustus een negatieve uitwerking, maar nu zie ik toch zeker veel positieve kanten aan de hele puzzel...En vooral dat stukje geduld,want dat is iets wat ik nog weleens mis...’ | |
|
Carien: ‘Mijn reis was niet de gemakkelijkste, maar mijn intentie was dan ook om inzicht te krijgen in mijn patronen, dus had ik al een stukje voorbereid kunnen zijn. Ik ben inderdaad geconfronteerd geworden met mijn patronen, mijn strijdersmentaliteit die ik moeilijk los kan laten. Ik heb tijdens de reis ervaren dat ik op bepaalde momenten hier helemaal niets aan heb, het keert zich zelfs tegen me. Ik vond het confronterend te ontdekken dat ik mijn vrouwelijke energie heb afgeknepen. Ik ben uiteindelijk in contact gekomen met mijn innerlijk kind, die als baby zo kwetsbaar, maar ook zo wijs is. Ik voelde tot in het diepst van mijn ziel het verraad door mij gepleegd naar mijn innerlijk kind. Ik voelde schaamte en schuldgevoel, en het laatste wat ik wilde was verantwoordelijk te zijn voor een baby. Maar het was de baby zelf die me in al haar wijsheid liet voelen dat zij me de weg zou wijzen en ik kon enkel bevestigen dat ik er voor haar zou zijn.
Op momenten dat het moeilijk was, was er liefdevolle begeleiding. Dat gaf weer vertrouwen om de weg verder af te leggen. Aardbeien waren nog nooit zo lekker als op het einde van de reis, in mijn mond gestopt door Yvonne, die het kind in mij zo goed aanvoelde. Dank voor alles. Nu veertien dagen later, merk ik, hoe alles nog bezig is op zijn plaats te vallen. Dus voorlopig kan ik hier nog op teren.’ | |
|
(3 deelnemers nav het weekend Astraal Reizen olv Lars & Tanja Faber:)
Jacintha: "onderschat de aya niet de aya laat je ervaren hoe een onuitputtelijke schat jij bent". "laat het leven niet in je sterven, uiteindelijk zal je sterven in het leven" De volgende vraag stelde de aya aan mij:" gevangenschap in vrijheid of vrijheid in gevangenschap"? Tot slot de aya beantwoord altijd je vraag.”
Suzette: ´Dansen vind ik heerlijk, ademwerk was ook fijn en de ayahuasca.......ehm...., hoe ging de eerste dag ook al weer. Jee, de tweede dag was zo heftig, ik weet het niet meer van de eerste. Oja.....ik herinner mij nog als laatst de lichtjes en sassa......, volgens mij had ik een lekker speelse bui en gebeurde er niet zo heel veel, maar ik voelde mij lekker en vrolijk.
De setting buiten was natuurlijk heerlijk, zoals altijd was ik ongeduldig en dacht dat er niets ging gebeuren....., dus dronk ik mijn derde glas leeg, terwijl net op dat moment (dat ik het derde glas in mijn hand hield...........) de ayahuasca begon te werken.... Toen ben ik in de hangmat gaan liggen en daar, na mijn maaginhoud te hebben geleegd kreeg ik de volle lading. Het begon met wat beelden, een schok........ en toen op mijn matras........ Mijn lichaam begon heftig te schokken, alsof er iets in mijn buik wilde ontsnappen, maar niet wist hoe... Ook leek het wel alsof ik onder spanning stond..... Alle emoties kwamen tegelijk omhoog, zo was ik vrolijk, verdrietig en boos tegelijk...., van heftig lachen, niet te stoppen, naar verdriet, boosheid en toch ook liefde...... Ik zag haloween beelden en stak mijn tong uit, het lukt je toch niet, dacht ik........, maar wat, dat weet ik eigenlijk niet... Ondertussen snakte ik heftig naar normaal ademhalen, maar genoot, maakte mij zorgen om Sas, die naast mij lag......, want ik maakte mij toch een kabaal en toch hoorde ik ook hoe anderen soms meelachten. Heel fijn. Ik wilde alles tegelijk en deed ook alles tegelijk, niet altijd, maar goed.... Na een aantal uren heftig te liggen shaken, begon ik het wel zat te worden, maar ik was nog niet klaar........., het duurde een hele poos. Ik heb er toch echt ontzettend van genoten, van mij mag het best nog een keer zo!’
Mariëtte: ‘Ik heb genoten van de plaats. Voelde me heel rijk dat ik in m'n tentje kon slapen, in de frisse lucht met het snuivende paard -voor mijn gevoel- naast mijn oor. De ayahuascaruimte is prachtig, zo mooi donker, zo fijn en zo'n rustige energie waarin alles mag plaatsvinden, veilig bovendien mede door de energie die jullie er neerzetten
De dans was een hele mooie, intieme en fijngevoelige manier om elkaar te leren kennen. Het is altijd aftasten naar elkaars energie in het begin, de een heeft veel, de ander is voorzichtig, ik wil graag eerst de energie van de ander tot me laten komen om te ervaren hoe het bij me aansluit en daar is de dans die prachtig opgebouwd werd, heel goed voor gebleken. Het ademwerk was verrassend fijn. In no-time was ik een heel eind "weg", kreeg ik informatie opnieuw naar me toe die ik al eerder ontvangen had en waarmee ik toen niet zoveel kon. Ik was ontroerd door het geduld waarmee ik het weer mocht ontvangen en nu volledig tot me kon laten komen. Ik wist niet dat het bijna 2 uur duurde, voor mij was het in een flits voorbij en wat een goddelijke muziek! Ik kreeg aan het eind nieuwe energie in golven door me heen gezonden en voede me herboren.
De ayahuasca daarna was een zegen en een les en een prachtige astrale reis. De echte overgave en uit de waarnemerspositie stappen en er IN gaan was voorwaarde en soms (ook deze keer) kan mijn mind nog zo lang volhouden in het besturen en regisseren!! Er moest braken bijkomen voordat ik weer Wist hoe het gaat en toen kon ik reizen en mijn informatie uit het ademwerk mee laten reizen. Voor mij dus een hele fantastische combinatie en opbouw die dag!
Voor mij was de tweede dag een zware dag. Het buiten zijn, was wisselend voor me, soms gaf het me extra energie en soms kwamen er zoveel geluiden binnen dat het me te veel leek. Mijn lijf was eigenlijk uitgeput. Ik had al vanaf dinsdag alleen soep en boullion gegeten en na de intensieve eerste dag lag ik 's nachts al in m'n tentje en voelde dat mijn lichaam nog maar weinig energie voor bewegen e.d. had. Na mijn eerste glas thee voelde ik tijdens de chakrameditatie al drang naar de wc opkomen en wist toen al dat dit reinigen en schonen zou worden en dat is het ook geworden. Het braken en poepen ging maar door, mijn lichaam was leeg, maar de stimulatie tot kosten en poepen bleef aanwezig, het deed helemaal pijn in mijn lijf. Ik heb alle wensen en verlangens tot een tweede astrale reis laten gaan en me volledig overgegeven aan de fysieke krachten. Op sommige momenten was het buiten zijn toen te warm voor me en uiteindelijk was ik een wrak en voelde me helemaal leeg en mijn kanaal open. Net als na het ademwerk voelde ik alsof ik in een nieuwe spiraal zat. En wat is een appeltje en een stukje meloen dan puur vloeibaar goud!
De zweethut is voor mij een openbaring geweest, ik ben er verliefd op geworden, wat een intensiteit, wat een fanatstisch contact met de spirit en de aarde, wat een toewijding en een energie met elkaar. Wat een heerlijke mooie zweethut. Ik was heel blij met de zweethut op dag 3. Kan me voorstellen dat beginnen met de zweethut ook een prachtige opening kan zijn, voor mij echter zo'n goede manier om weer helemaal in mijn schone lijf te zakken. Voor mij geweldig.’
| |
|
Robert: ‘Ik heb gewonnen...althans ik heb me vrijheid terug. Door mijn weg te volgen. Mijn hart verteld me wel waar heen en ik volg het in volle vrijheid en geloof me, het is een waanzinnig gevoel. Weet nu dat ik niet meer bang hoeft te zijn en dat ik nu mag gaan leven zoals ik wil en niet meer onder die juk van incest, mishandeling. EN dank GOD voor uw ondersteuning dit mogelijk te maken, wees zacht voor mijn ouders GOD, zij hebben hun les nu wel geleerd. En een ding telt: 2 sessies en ik kan al diep ademen en vrij wezen, echt vrij. Kan je niet vertellen wat er allemaal door me heengaat maar ik ben HAPPY, als een kind. Mijn kleine kind.’ | |
|
Nelleke: ‘Had wel allerlei verwachtingen: beelden/kleuren/monsters/vies drankje /overgeven/diaree, niets van dat alles waardoor ik dacht dat ik het niet goed deed. De reis zelf was heel vredig een diepe lichamelijk ontspanning, en een beeld: mijn benen waren gevormd van lekkere ijsjes, en ik had rolschaatsen aan had, zag twee richting borden de zelfde kant op staan, één waar op stond manifestatie en één workshop. Naderhand heb ik kunnen zien, dat mijn reis heel waardevol is geweest.’ | |
|
Robert: ‘De reiservaring die ik wel delen is volgende. Ik heb een geweldige aderlating kunnen bewerkstelligen met Ayahuasca. Uit de diepte moesten schokken en diepe ademteugen komen om dan een oerkreet uit te brullen. Doch hier speelde bij mij weer op dat het niet mocht, ik moest eigenlijk stil zijn. Doch het lichaam schokte maar door en door. Ik besloot het maar lekker allemaal te laten gebeuren en op gegeven momenten kwam of Erik of Yvonne langs, die dan weer precies op die momenten met hun handen de juiste plekken wisten te raken. Hierdoor kon het oerkreet (naar mijn idee) zich toch een weg naar buiten banen. Toen eenmaal tot rust gekomen, zag ik hoe andere reizigers eigenlijk het zelfde hadden als ik, wel in mindere mate maar voor hun even zwaar. Het weten wat zij op dat moment voelde en mee maakte was een unieke ervaring, en meteen wilde de gave van het healing, welke ik in me heb, zich uiten door hen te ondersteunen. Doch hield me in. Ik wist dat Yvonne en Erik er waren. Doch het gevoel kwam gewoon vanuit mijn zelf en niet om anderen te ondermijnen. Nee, het was een daad gewoon vanuit mijn hart. Ondanks mijn rugpijn, welke me toch wel parten speelde, kreeg ik van de medereizigers alle ruimte om toch deel te nemen. Waarvoor innige dank. Kan met een gerust hart zeggen dat jullie weten wat jullie doen en hoop op een dag jullie mogen te vergezellen om dit werk verder uit te bouwen en nog vele mensen te mogen helpen. Kan alleen maar dankbaar zijn.’ | |
|
(1 deelnemer van Sjamanistisch weekend The Quest for the Holy Grail olv Lars Faber)
Liselotte: ‘Letterlijk 'gewijd' en heilig. Alsof ik iets heel bijzonders ging geven aan mezelf en mocht gaan ontvangen van iets 'hogers'. Dat gevoel had ik overigens al de maanden voor dit weekend, maar op deze zaterdag wel heel intens. Een beetje het kind op schoolreisje gevoel factor 20 ;-). Ik merkte dat ik langzaamaan wel erg 'licht' begon te worden door het niet eten en daardoor erg gevoelig werd. Is heel mooi, maar ook juist daarin zit weer een thema van me dat ik op dat moment wel even erg pijnlijk vond. Goed dus om er bij te blijven en mee te nemen in de zweethut en tijdens de gewijde reis. Op die manier kon ik dat nog niet eerder. Op een bepaalde manier was ik ook ontdaan door de eenvoudigheid van het 'erbij' blijven, bij alles wat er is. Dat lijkt zo'n cliché, maar ik heb het tijdens deze dag dieper dan ooit kunnen ervaren. Een schril contrast met een sessie bij een therapeut of psycholoog, waar de energie veel 'harder' is, waarvan ik nu zeker weet dat dat echt niet bij me past! Zegt ook heel veel over de aanwezige begeleiding: zacht en toch intens.’ | |
|
Harry: ‘Ik heb een geweldige reiservaring gehad. De reis is bij mij heel erg rustig verlopen, ik heb contact gemaakt met de baby en het kleine jongetje van mijzelf (zonder beelden), ik heb gehuild wat heel erg fijn was en daarna was het weer heel rustig waar ik heel blij om was omdat ik naar rust op zoek ben. Ik heb ook een stuk gehad waarvan ik mij niets herinner en waaruit ik langzaam uit ontwaakte. Nadat ik ontwaakt was heb het goddelijke in mijzelf ontdekt, ik was een genezer die mensen met een handoplegging geneesde, ik voelde mij net als Jesus en Boedha en heb zoveel liefde en dankbaarheid gevoeld zoals nooit te voren. Dat ik dit mensen kon geven vanuit een heel warm hart ongelooflijk. En het voelt nog steeds zo. Ik heb de hele dag (vandaag de maandag de 26 juli) ook contact met het kleine jongetje in mij die mij alles verteld. De wereld lijkt anders, opener en groter. Dit alles neem ik de komende weken mee. Dankbaarheid vanuit mijn hele hart. Ik heb ook nog nooit zoveel in mijn lichaam gezeten als nu. Ik ben voor her eerst sinds een jaar weer gaan leven zo voelt het.’ | |
|
(8 deelnemers naar aanleiding van het Innerlijk Kind weekend met Lars Faber & Saskia Cosijn, juli 2010)
Suzette: ‘Ik voelde nog steeds de energie/ ayahuasca door mijn lichaam stromen, van mijn voeten dwars door mijn lichaam heen, naar mijn hoofd en erweer uit............... en tja, kijkt Sazza mij aan....... moek weer lachen..... het maakte ook niet uit, ik moest gewoon lachen, ik had lol en waarom..............., ik weet het eigenlijk ook niet, maar ik heb ervan genoten. Het was heerlijk en nog steeds. Dank jullie wel!!!!!!!’
Jet: ‘In een wereld te stappen, zo veilig en vertrouwd, maakt dat ik eigenlijk om willen vallen en onderdompelen. Stilletjes. De ayahuasca bracht mij liggend in een mand vastgebonden aan lianen wiegend in en steeds stijgende wereld waarin het uitspugen van de ayahuasca een hoogtepunt was. Bewegingen van planten, slangvormige en speervormige beelden die allen erna toe werkte dat ik mijn maag leeg zou spugen, ik heb ze verwelkomd en hoe naar het spugen ook was, het voelde liefdevol. Ik kreeg een vraag over schuldgevoelens, een abortus, nee, ook dit kwam in liefdekleuren en speelde geen rol, het voelde schoon, de manier waarop ik leef, telkens schoon schip maken, vragen stellen, confrontaties aangaan en elke dag met een schone lei beginnen of ervoor zorgen dat deze schoon wordt.
Elke klank had een vorm, de muziek zorgde voor het steeds hoger komen, dichter bij mijn doel "het weten". Bij het derde glas dacht ik het antwoord te krijgen, maar de muziek stopte en het feest was afgelopen. Tot zover, eerst dit verwerken en het antwoord krijg ik misschien volgende keer. De wereld waarin ik terecht kwam was prachtig. Ik buig diep voor jullie. Dikke knuffels en vrolijke groet.’
Ella: ‘Door de ceremonie kon ik goed in contact komen met het meisje in mij en kon ik precies doen wat voor mij goed voelde. Door de hartelijke begeleiding voelde het als een warm bad. De muziek was voor mij ook zeer belangrijk, heerlijk om mee te kunnen vibreren met de up en down side van mijn meisje.’
Wim: ‘Geweldige samenstelling van de muziek, op de juiste moment de juiste muziek. Ik heb niks gezien van al hetgeen er gebeurde maar volgens mij was het geweldig om te aanschouwen hoe we op elkaar inspeelden op allerlei gebieden, klank, geween, beweging. Jullie zijn specialist in het aanvoelen van wanneer je dichte aanwezigheid gewenst is. Dank je daarvoor.
Mijn reis was en is geweldig want ik heb nog niet gedaan met reizen. Ik heb enorm gestreden, het werd mij pas duidelijk deze morgen/nacht, ik vocht tegen de wereld, de wereld die in mijn ogen zo negatief was omdat ik het basis moedergevoel had gemist door een maand in een couveuze te moeten liggen. Waar was ik in terechtgekomen, een wereld zonder liefde, een wereld waar ik niet begrepen werd. Diep vanbinnen voelde het aan als een grote leegte die gevuld werd met negatieve overtuigingen, overtuigingen die dit weekend allemaal van de baan zijn geveegd. Ik ben terug waar ik hoorde te zijn. I am the power of a man and the sensetivity of a woman so I am in balance again. Ik heb mijn stukje mannelijkheid terug gevonden, de mannelijkheid die ik bij mijn vader zocht en daardoor altijd zijn toestemming nodig had. Gelukkig was de drang in mezelf groot genoeg om wel op ontdekkingstocht te gaan, letterlijk in deze wereld en in mijn innerlijke wereld. Ik voel mij geheeld, ik voel mij een nieuw mens. Jullie krijgen van mij een onvoorwaardelijk liefdesknuffel recht uit mijn hart. Dank je, wat jullie doen met het innerlijke kind brengt ons terug naar de essentie en is ook de essentie het is beter dan welke cursus, welke therapie of heling ook.’
Fleur: ‘De opbouw van de oefeningen en ceremonies over het hele weekend waren zo perfect dat ik er niet bij stil stond dat het drinken van Ayahuasca de echte climax zou zijn. Maar mijn lichaam voelde echt dat er wat te gebeuren stond! Ik werd wakker met buikpijn en een misselijk gevoel. Ik vond het super spannend...wat zou het mij brengen? Ik heb eerst 1,5 uur met Hans gewandeld en dat was fijn. Toen ben ik gaan douchen en heb mijn witte rok en hemdje aangetrokken. Ik voelde me net een engeltje en ook alle andere Reizigers zagen er prachtig uit. Wat bijzonder om te zien dat je je op die manier toegankelijker maakt voor de werking van Ayahuasca! Daarna de voorbespreking op de stoeltjes in het gras. Ik voelde de warmte (van de zon, hihihi, maar ook van de liefde in de groep, de engelen die zich al aandienden en het kind in mij) al opkomen.’
Gilles: ‘Deze Reis kwam voor mij op een goed moment. Ik zit midden in de dynamiek van reflectie op wat geweest is, en op avontuur gaan, zoekend naar nieuwe zingeving. Deze drie dagen hebben beide bewegingen in mij versterkt, vooral doordat ze in één perspectief geplaatst zijn. Mijn innerlijk kind vergezelt me en geeft me moed. Ik zorg zelf wel voor de continuiteit. Ik ben trots op mezelf.’
Hans: ‘Heerlijk nagenietend van ons geweldig weekend, ik zweef en gloei, heb geen erg in de warmte buiten, voel alleen de warmte vanuit m'n hart. Kan blijven dansen.’
Sjoukje: ‘Zondag na de ceremonie was de angst voor mannen weg. Ben me gaan realiseren dat het aan mij ligt dat ik de verkeerde mannen aantrek, juist die mannen die afstandelijk zijn, hard en gemeen en niet warm en liefdevol. Als ik me kwetsbaarder op ga stellen en mijn hart meer openstel, wat tijdens de ceremonie is gebeurd, dan ervaar je de wereld al heel anders. Heb iedereen een dikke knuffel gegeven bij het weggaan en dat voelde warm en betrokken, zoals ik de hele groep ook heb ervaren.’
| |
|
Jose: ‘Ik heb me, achteraf gezien, niet gelijk durven overgeven. In het begin ben ik er te analyserend ermee bezig geweest. Nadat ik naar buiten was gegaan, heb ik uiteindelijk toch overgegeven en toen begon het pas echt te werken. Ik zat buiten met open ogen, niet ideaal maar goed, ik keek naar het gras en de bomen en alles leek te trillen van energie. Het gaf mij het gevoel dat alles een is, alles is met elkaar verbonden! Wow, dat was een overweldigend gevoel, ontroerend en angstig tegelijk. Mijn logische geest kon er geen kaas meer van maken en uiteindelijk brak ik. Op dat moment goed bijgestaan door Saskia, dat bracht weer wat rust. Wat ik er van heb afgeleid is dat ik meer naar mijn emoties moet luisteren en mijn denken niet te laten overheersen. Verder mag alles zijn zoals het is en ik moet vertrouwen hebben! En respect hebben voor de natuur (had ik al hoor ;), zuinig zijn daarop. Toen het was uitgewerkt heerste er een heerlijke rust in mij, ik genoot van de wind op mijn huid en door mijn haar, het ruisen van de bladeren. Ik zat echt heerlijk verankerd op dat plekje in de tuin, helemaal vies en verlept te zijn en het kon me geen ene moer schelen! De volgende dag de hele tijd wezenloos voor me uit gestaard, nagenietend. En om het te verwerken natuurlijk.’
Ivo: ‘Ik ben opnieuw zeer tevreden,. Al heel snel merkte ik dat ik in de gewijde reis de draad kon oppakken, dat ik gewoon verder kon gaan waar ik vorige keer was gestopt. Opnieuw een diepe rust en in mijzelf terugkeren, en vooral toegeven aan het moe voelen en de kans om bij te kunnen tanken. Ik was compleet weg, maar me toch bewust van wat er in mij speelde, alsof ik aan de arm van moeder Ayahuasca op celniveau een rondje door mijn eigen lijf ging om de pijn en moeheid te genezen.
Ik heb bewust even gewacht met schrijven, om zo lang mogelijk te kunnen nagenieten en te kunnen oogsten. Ofschoon de na-ervaring minder spectaculair was dan na de eerste keer, voel ik me opnieuwe rustig en gecentreerd, en kan ik eenvoudig afstand doen van alle hulpmiddelen als nicotine en alcohol. Ik besef dat ik er - na de roofbouw van de afgelopen maanden - nog niet ben, maar ik heb die zondag opnieuw iets in gang heb gezet waarmee ik de komende weken zeker verder kan ... ik sta mezelf toe om gewoon moe te zijn en in een hangmat te liggen lezen ipv allerlei klussen aan te pakken ... de vakantie is nog lang genoeg ... Dus ... opnieuw dank voor deze verrijkende ervaring.’
José: ‘Alles is heel subtiel (in die vier keer ayahuasca) naar dit punt toe gebracht. De vorige keer heb ik kennis mogen maken met die grote onderwereld van mijzelf. En steeds dat ik die niet mocht vergeten. Ik heb de afgelopen negen weken heel bewust een lijn proberen te creeeren van donker naar licht. Ik begreep het niet maar er werd gezegd dat ik het nog zou gaan begrijpen. De voorbereiding in de vorige sessies was zeker nodig. Ik dank grootmoeder Ayahuasca dat ze zo voor me gezorgd heeft. En oh, wat was dit heftig en emotioneel. Maar ik ben alleen maar dankbaar!’
Annemiek: ´ Door de liefdevolle begeleiding kon ik ook bij het stuk waar ik eerder verdriet niet kon ervaren, omdat ik die ander daar niet mee wilde belasten en tot twee keer toe,één keer was het Saskia en de andere keer Bianca, kwam er net veel verdriet toen ik oprecht getroost werd en het er mocht zijn en dat was een zeer bevrijdende ervaring. Hoewel ik het nog steeds wel lastig vond zoveel liefdevolle aandacht te krijgen en daar bij te kunnen blijven. Alles werd me helder, maar het was zo ontzettend groot om te geloven dat ook het hele voetbalgedoe en alles verschijnt in je bewustzijn, dat ik er nog moeite mee heb. Tijdens de sharing werd er gevraagd hoe je deze ervaring kunt integreren in je gewone leven en daar loop ik nu heel hard tegenaan. Het is na twee dagen al weer weggezakt en ik lijk gewoon weer terug in de dagelijkse beslommeringen en er lijkt niets veranderd.
Het voelt alsof ik op het niveau van perceptie van de Adelaar ben geweest en nu weer ronddool in de perceptie van de jaguar of de slang. Wat wel heel bijzonder was, was het schilderij van Boeddha in de gewijde reis ruimte. Dat veranderde constant in mijn perceptie en toch bleef het ook onveranderlijk. Het bood mij een intens liefdevol anker. Thuis heb ik een klein beeldje wat precies lijkt op het schilderij en als ik daar nu naar kijk, dan herinner ik mij wat ik tijdens de reis ervaarde. Graag wil ik jullie intens bedanken voor het brouwen van de thee en voor het verzorgen van deze weekends en het heerlijke eten en jullie fantastische liefdevolle omgeving en kracht en kinderen en de begeleiders voor hun liefde en aandacht en zorg.’ | |
|
Tjitske: ‘Wat een bijzondere ervaring! Het duurde even voor dat ik de ayahuasca begon te voelen. In eerste instantie werd ik ook een beetje boos omdat het niet werkte. Ik had het gevoel dat de ayahuasca niet door mijn enorme schild heen kwam. Uiteindelijk kwam het door mijn schild heen. Ik voelde veel verdriet omdat ik al zolang zo sterk moet zijn en me daarin ook alleen voel. Langzaam me behulp van Saskia (die me heel goed aanvoelde) kon ik de tranen laten lopen en kwam het verdriet eruit. Daarna voelde ik veel dankbaarheid en voelde me heel verbonden met alles om me heen. Ik voelde waar ik vandaan kwam en lag in een bad van liefde. Alle kleuren en vormen die ik zag waar licht, mooi en bijzonder. Ik zal zeker nogmaals een reis gaan maken.’ | |
|
Elly: ‘Na het eerste drankje begon de chacra meditatie met klanken, begeleidt door Yvonne, erg fijn waas dat, maar de Auyaska werking kwam er met heel grote golven uit. Alles opschonen zo voelde dat wel, soms bibberend. Ik heb door de tekst van de muziek van de CD “Calling the Soul”over het “Let me Fall” ineens een heel groot inzicht gekregen, wat de dromen mij te zeggen hadden. Het betrof allemaal aandacht voor mijn innerlijk kind. Dat was ik in heel mijn leven tot nu toe vergeten. Zij bestond niet voor mij en zij toonde mij letterlijk dat ik mij kon laten vallen. Dus de dromen hebben in deze twee dagen mij oolk een helder inzich gegeven. En daar ben ik ontzettend dankbaar voor en ontroerd, maar ook verdrietig. Wij zijn samen bezig één te worden en samen op reis. De groep was voor mijn gevoel ook heel vertrouwd geraakt en iedereen voelde dat wat bij jullie mag geheeld worden en dat jullie uiteindelijk daar de dragende kracht achter zijn met alle mensen die jullie daarbij helpen.. Dus nogmaals heel erg bedankt dat ik dit allemaal zo bij jullie heb mogen ervaren met vooral de liefdevolle begeleiding.’
Nike: ‘De setting was prima;de begeleiding deskundig, zeer toegewijd en zorgzaam wat de overgave aan het proces faciliteerde. Holotropisch ademen was een goede voorbereiding op de eigenlijke reis; het maakte als het ware reeds een opening; Het reizen met medereizigers was ok omdat er tevoren aandacht was besteed aan de groepsvorming en degenen die zondag arriveerden integreerden vlot.
Deze eerste reis was voor mij, na aanvankelijke weerstand, als een queste naar "verloren" stukken van mijn ziel. Er was een grote drive om ze allemaal te integreren en mijn hele lijf bewoog daartoe constant. De fantastisch aangepaste muziek stimuleerde dat nog. Ik voel dat ik nog niet te veel hooi op mijn vork moet nemen en best veel ruimte en rust creeer voor integratie. Ik wil jullie allen nogmaals van harte bedanken om dit mogelijk te maken.’ | |
|
Ietje: ‘Er is iets geopend in mijn bekkengebied, alle onechtheid die er nog was mocht ik loslaten, letterlijk overgeven en overgave. Een reptielachtig wezen met een kam op de rug, dat zich sissend in het centrum bevond, vanuit het midden schoten er donkerpaarse slangen alle kanten op, vrouwelijke ontvankelijkheid, wijsheid, heelheid. Ik mag mijzelf zijn, hoef mij niet voor alles te verantwoorden of dingen uit te leggen. Handelen vanuit liefde, respect, commitment.’ | |
|
Jacqueline: ‘Een gewijde ervaring. Mooi. Ik heb alles mogen ervaren: spelen in mijn hoofd, lachen vanuit mijn onderbuik, vreselijke lichamelijke pijn die me tot overgave dwong, gedragen worden, een kosmische geschenk mogen ontvangen...erg indrukwekkende ervaring.’ | |
|
(1 deelnemer naar aanleiding van het Sjamanistisch Mannenwerk met Erik Spaans en Edwin Holwerda, mei 2010)
Floor: ‘DE ceremonie rond de Ayahuasca sprak me zeer aan en hiermee bedoel ik het Respect voor de plant en de verbondenheid met het al en de meditatie hierbij. DE reis zelf was goed om te starten met het starten van mijn eigen pad. Het heeft me gegeven wat ik nodig heb op dit moment, heling en reiniging. Met beide gaat het goed en werkt het nog steeds door. Ik ben ervan overtuigd dat Ayahuasca me nog verder kan helpen in wat ik zelf nog te doen heb en wat ik hier mag doen. Alleen is het niet de “ik” ego die dat bepaalt maar mijzelf die verbonden is met al wat is.
Voor mij werkt de Ayahuasca nog steeds door. Dit merk ik dat ik zelf bewuster bezig met reinigen en helen. Sinds het weekend ben ik eigenlijk alleen nog water aan het drinken en af en toe thee. Ok wel wat bier bij het voetballen. En daarnaast nauwelijks snoepen en chippen. En ik voel me hier eigenlijk best goed bij om veel en veel minder suikers tot me te nemen.’ | |
|
(2 deelnemers naar aanleiding van het sjamanistisch weekend The Quest for the Holy Grail, juni 2010)
Inge: ‘mmm Ik zou zeggen als ik/we ooit uit de bron der vergetelheid gedronken hebben dan is ayahuasca het tegenmedicijn!!!’
Maria: ‘De plek van de dagen vond ik fijn, mooie ruimte, veel buiten, goede sfeer, veel mogelijkheden. Het was fijn dat er drie dagen waren. Een dag om meer te landen, langzaam in Sjamanistische sferen te komen en ook om elkaar te leren kennen, de groepsenergie op te bouwen. Dat was prettig en achteraf gezien voor mij denk ik ook heel noodzakelijk om op de zaterdag volledig mijzelf te kunnen zijn en mij niet druk te maken om wat anderen van mij zouden denken. Heerlijk het dansen, de muziek, de meditaties (volgorde waarin ik het noem klopt niet helemaal, maar de bedoeling wel). Dan de zaterdag, het ritueel van de zweethut voor mij nieuw en spannend en nu een heel bijzondere diepe ervaring heel zeker ook door de zachte manier waarop Erik de hut "leidt" en er samen met Lars IS. De samenwerking tussen Saskia en Erik en uiteindelijk Saskia, Lars en Erik die met z'n drieen, elkaar energetisch aanvullend, de ruimte bouwen, de sfeer zetten. Voor mij was het: reinigend, inzicht gevend, VERRUIMEND ( mijn thema van de dagen VERRUIMING!) en daarna was er Intens Stille Vrede, Tevrede(n) met al dat is, dankbaarheid.’ | |
|
Arie: ‘Het begon met strijders die op paard en wagen uit mijn borst kwamen. Nu komt het! Ik had me voorbereid om mijn schaduwen onder ogen te komen. En dit zal het dan wel zijn. Toen ik eenmaal ging liggen voelde ik een pijn bij mijn hart. Ik keek er naar en er was ter hoogte van mijn hart een witte bloem die zich opende. Hierdoor werd in het midden van de bloem mijn hart zichtbaar. Plots kwam er een zwarte ruiter op een zwart paard met rode linten in zijn haar. Hij griste mijn hart er uit en gooide het in de lucht. Met twee lange zwaarden sneed hij het in stukjes. Ik keek er naar en dacht dat de ellende nu ging beginnen maar realiseerde me dat het helemaal niet eng was... en geen pijn deed.
Ik hoorde gelach. Het was de grote moeder, zij lachte me uit. Toen ik vroeg waarom ze moest lachen zei ze: "jij komt hier helemaal niet om te lijden vandaag. Jij komt om te ontvangen". Ik sputterde tegen maar ze zei dat ik al dat lijden al lang had gedaan, het was genoeg zo. "Ik ga je vandaag kadootjes geven" zei ze. "Maar eerst gaan we jou iets anders geven. Zonder dat heeft al het andere namelijk geen zin. We gaan jou oervertrouwen geven, diep oervertrouwen uit de diepste diepte van de ziel. " Ik zag uit de diepte een rots omhoog komen en die stopte in mijn borst. "Voel je het?" zei ze. "Dat is oervertrouwen". "Als je iets niet weet ga je gewoon naar dat gevoel in je borst en voel je de rots in jezelf." "Maar dat ga ik nooit onthouden", zei ik. "Rustig maar, ik ga het je leren vandaag. Om steeds terug te gaan naar je eigen vertrouwen."
Ze leerde me dat ik steeds de waarheid pak en dat dit een kwaliteit is van het ego die steeds zijn licht op de dingen schijnt maar dat het probleem is dat ik de waarheid niet meer los laat. De waarheid is pulserend, zoals het universum. En elk moment ontstaat er weer een nieuwe waarheid. Als je de oude loslaat dan weet je het even niet meer en in dat niet-weten ga je meer waarheden bouwen, maar nu heb je het vertrouwen om bij het niet-weten te blijven. En dan komt er vanzelf weer een nieuwe waarheid. Die je ook weer los moet laten. Ze liet me zien hoe ik dat deed en oefende met me door telkens een nieuwe waarheis neer te leggen en hem dan weer weg te halen zodat ik kon leren vertrouwen op het niet-weten. Ze vertelde me dat ik de vraag niet meer durfde te stellen in het leven. Ik gaf de antwoorden en koos er dan tussen, in plaats van te vragen en niet te weten. Te wachten tot het antwoord kwam. Ze liet me nog vele dingen zien. Mijn moeder die ze in een kooi in een witte toren plaatste en zei : "dit is jouw moeder, ze zit niet alleen gevangen maar ook nog in een toren". Mijn kinderen die als lichtpuntjes me toe schenen. Ik vroeg haar waarom ik zoveel had geleden en met welke zin aan de scheiding met de moeder van mijn kinderen. Ze antwoordde me met een tegenvraag. "wat zijn je kinderen voor je". "Lichtpuntjes", antwoordde ik. "En daarom heb ik ze je gegeven, je had lichtpuntjes nodig in je leven. "De eenvoud van dingen en de diepere zin van het leven werd me langzaam duidelijk. Vaak werd ik overvallen door wat ik alleen maar kan omschrijven als een innerlijk ontwaken met een lach en een traan tegelijk. De worstelende mens aanschouwen heeft iets ontwapenends, ook als het om jezelf gaat. Ontroerd en bewogen, aanschouwend en accepterend. Vol overgave.
Er is een waarheid en ik heb haar gezien.’ | |
|
(2 deelnemers naar aanleiding van het sjamanistisch weekend The Quest for the Holy Grail, juni 2010)
Caroline: ‘De sjamanistische rituelen vond ik in opbouw en afronding mooi op elkaar afgestemd. De Zweethut was voor mij met kop en schouder het hoogte punt van de sjamanistische dagen; intens, diepgaand, veel ruimte en luxe in de hut en de manier waarop de zweethut geleid werd. De Reisceremonie vond ik veilig, super goedverzorgd en veel ruimte voor eigen proces en tempo, ook waar je wilde gaan zitten of liggen overal was liefdevolle begeleiding. De mooie muziek gaf extra dimensie aan het geheel. De Ayahuascaceremonie was voor mij precies wat ik nodig had; het overgeven (in overgave gaan) en erna vredig, rustig, ruimte, verhelderend, thuiskomen bij mijn essentie. Die ik nu nooit meer zal vergeten!!!’
Thomas: ‘Dit weekeind heeft door de combinatie van activiteiten en rituelen voor mij alle spirituele deuren open gezet. Ik heb het gevoel opnieuw te zijn geboren in een veilige geborgenheid op de weg naar een hoger spiritueel niveau. Ik heb door deze combinatie een doorbraak bereikt die voor mij heel bijzonder ervaren is. De spirits of het universum hebben nieuwe deuren voor mij geopend. Hebben mij laten zien hoe belangrijk de aarde is, hoe belangrijk het is om zelf goed afgestemd te zijn om zuiver en liefdevol te ontvangen en te geven. Ik heb ook geleerd dat je jou eigen “Schweinehunde” (overtuigingen) niet moet bevechten maar gewoon los moet laten waardoor zij zich vanzelf terug trekken een geen interesse meer in jou hebben omdat zij jou niet meer kunnen pesten en onderdrukken. Bedankt allemaal.’ | |
|
(ervaring van een deelnemer aan het weekend Shaman Voice - Shaman Touch mei 2010 onder begeleiding van Coen Tuerlings en Lars Faber):
Elaine: ‘Het zittend in een kring, reizend in witte kleding, is me ontzettend goed bevallen. De muziek was fantastisch. Veel oosterse dingen voorbij horen komen, voelde heel lekker! Na het eerste glas even naar buiten en toen voelde ik al zo’n enorme energie over en door me heen komen, ik genoot waanzinnig van de wind langs mijn lichaam, mijn witte kleding in de zon, al mijn zintuigen waren superscherp. Ik voelde me als in extase, heel blij, gelukkig, ook wat als een kind en een tikje rebels en speels. Na het 2e glas, die ik overigens net als de eerste, heel behoedzaam heb opgedronken, slokje voor slokje, iedere keer toestemming vragend aan mijn lichaam en dan merkte ik dat mijn keel wijder open ging staan en dat ik het relatief makkelijk naar binnen kreeg. Daarna met mijn tong mijn hele mond door overal nog aan proevend en ervaren. In totaal 2 en half glas gedronken en toen was het echt stop!, kreeg het er niet meer in. Deze reis is heel mooi en zacht en prachtig geweest. Ik heb met name heel veel liefde voor mijzelf mogen ervaren. Dankbaarheid, ontroering en plezier! Ik heb mijzelf veel aangeraakt, mijn gezicht, armen, borsten en buik gestreeld en van mezelf genoten, ik zag een licht wat van binnenuit kwam wat heel mooi en betoverend was maar zag dat ook bij verschillende andere mensen uit de groep heel mooi schijnen dat innerlijke licht. Ik voelde me een heel vrouwelijk goddelijk wezen, heerlijk om dit zo te mogen ervaren.
Ik heb deze reis mijn ogen ook wat vaker open gehad en zat in een absoluut sprookje, waarin er zoveel details waren, ik raakte niet uitgekeken, zo kon ik de energieën zien flitsen langs bewegende armen, door mensen heen kijken, ik zag hun lichaam wel maar ook hetgeen erachter was. Ik kon soms de muziek ook zien! Ik heb in mijn eigen rechteroog gekeken in de spiegel bij de wc en moest mezelf er echt van losrukken anders had ik er nu misschien nog wel gestaan, wat een diepte, ik heb mijn wezen of ziel? gezien, heel mooi, heel erg diep qua diepte, voelde reuze oud, erg indrukwekkend, voelde ook ontzag. Het was niet eng of zo maar niet alleen maar van mij, het was nog veel meer. Ik wordt er nog een beetje gevoelig van in mijn buik als ik daar nu aan terug denk. En daarna ook pret, lachen, een soort carnivalé, acrobatiek. Een groot gevoel van samenzijn, verbondenheid. En voordat ik het in de gaten had stond ik te dansen en heb dat voor mijn doen aardig lang volgehouden en ook echt van genoten en gedurfd. Bedankt voor dit heerlijke weekend. Mijn hartje staat nog steeds open en ik heb veel energie. Veel zin in DOEN! Tot snel, bedankt lieve Tanja, Lars, Saskia en Coen en al mijn groepsleden ook bedankt voor een supermooi weekend waarin zoveel gedeeld en genoten mocht worden!’ | |
|
Bianca: ‘Mijn reis was weer bijzonder….maar één glas Ayahuasca gedronken maar dat was voor het moment meer dan voldoende. Heb een lichte ervaring gehad…heb vooral genoten van de muziek en mijn gevoel van bewust Zijn…..heb de andere reizigers gezien en ontzettend gelachen ook… WAUW, heerlijk!!! En nu op naar de volgende ervaring…maar dan ga ik het vanaf de andere kant beleven (als begeleider)…..kijk er erg naar uit.’ | |
|
Henk: ‘Heb de sfeer als zeer ontspannen ervaren en de omgeving/ruimte als uitnodigend waardoor ik het vakantie gevoel kreeg. Niets moet. Mooi, rustig, liefdevol opgebouwd en diepgaand.’ | |
|
(ervaring van twee deelnemers aan het weekend Shaman Voice - Shaman Touch mei 2010 onder begeleiding van Coen Tuerlings en Lars Faber):
Peggy: ‘Heel fijn om in het donker je eigen shamaan te zijn. Nog de invloed van de vorige dag en ik ging nogmaals op reis. Ondanks dat ik niet ziek was voelde ik precies waar er in mijn lichaam op subtiel niveau herstel en genezing plaatsvond.
Het is niet goed te beschrijven wat je allemaal meemaakt en de werelden waar je heenreist. Ik heb me immens verbonden gevoeld en ontzettend dankbaar om hier te zijn. Ik ben me nu nog steeds bewuster van signalen van mijn organen.’
Amalin: ‘Ja, de ceremonie zelf was voor mij overweldigend. Ik voelde en voel me nog steeds heel dankbaar voor wat de ayahuasca mij heeft laten zien en gegeven heeft. Het eerste wat kwam was zelfhaat ( ik kan me niet meer herinneren hoe dat precies eruit zag, maar het was wel heel intens) en daarna het verdriet daarover. Toen kwam er liefde, maar met oordelen. Ineens wist ik: ik zeg “ja” tegen alle oordelen en dat heb ik ook gedaan, keer op keer. Uiteindelijk bleef er alleen maar liefde over.
Ik voelde me in het begin erg alleen, maar dat veranderde al gauw. Deze groep mensen was voor mij heel bijzonder: heel erg liefdevol en oprecht. Ook al had ik de hele groep door af en toe nog steeds even het gevoel dat sommige mensen moeite met me hadden. Op het eind heb ik dat met één iemand gecheckt en dat bleek dus helemaal niet zo te zijn. Zo zie je maar weer… Ik voel me gewoon heel dankbaar voor wat ik heb mogen meemaken in een heel liefdevolle en zorgzame setting. Een Reis om nooit te vergeten.’ | |
|
Karel: ‘De gewijde ruimte zoals Lars die noemt is de ruimte waar ik me al jaren mee verbonden voel, en soms helaas de verbinding mee kwijt ben, en welke ik nu meer dan ooit bewust heb ervaren. Deze ervaring geeft me richting, rust en vertrouwen. Richting omdat ik nu beter weet waar ik me in mijn dagdagelijks bewustzijn in mijzelf op kan richten om rust en vertrouwen te ervaren. Een nieuwe ervaring voor me met een bestemming die me zoooo bekend is. Thuis.’ | |
|
(ervaring van twee deelnemers aan het weekend Shaman Voice - Shaman Touch mei 2010 onder begeleiding van Coen Tuerlings en Lars Faber):
Resi: ‘De 3e dag kwam bij mij de doorbraak. Dit heeft zich voortgezet toen ik thuis was. Een open hart, heel bewust van de Aarde en wat Is. Hééééérlijk !!’
Els: ‘Ik had natuurlijk al een keer Shaman touch- Shaman voice gedaan bij Coen. En net zoals toen heb ik ervaren dat de unieke werkwijze van Coen doeltreffend is om bij helemaal bij mezelf te komen. Vanaf de eerste dag kwam ik helemaal in mijn kracht. Super veel geleerd. De Reis heb ik ervaren zoals ik ervaar als ik op dinsdagavond werk met tachyon/kosmische energie in een setting met 6 personen. Het duurde wel langer en ik voelde me helemaal vrij worden. Daarna het dansen en wat ik nooit meer vergeet het laven in een warm bed vol van liefde en mededogen. Wat mij heel erg geraakt heeft zijn de woorden van Lars. Zo diep en afgestemd gesproken; heel ontroerend.’ | |
|
Henk: ‘Ik wil naakt zijn, mijn waarheid leven zonder schaamte. Ik voel de schaamte om groots te zijn en verdriet van het loslaten. Mijn hoofd ratelt, mijn hart spreekt. Liefde drukt weg wat niet van mij is. Ik ben Liefde. Ik ben naakt en leef mijn waarheid.’
"Liefde drukt weg wat niet van mij is." Dit is wat er gebeurde tijdens mijn Reis. Door de liefdevolle omarming van Ayahuasca, m'n gids Maria, Begeleiders en Medereizigers ontstond de ruimte waarin het kon plaats vinden. Woorden en/of betekenis komen pas later als ik vroeg in de ochtend bij het eerste licht en als de merels voor me zingen. Aangezien ik wel van delen houd ben ik aangewezen om het via deze manier te doen. Eenmaal op Reis voelde ik al snel de aanwezigheid van Maria terwijl ik nog zo had gezegd dat ik dit keer met Ayahuasca op pad zou gaan. (Mijn kennis van buitenaf over Maria van gaat niet verder dan dat ze de moeder is van Jezus en ik ben geen aanbidder.) Op zeker moment wist ik dat het Ave Maria zou gaan klinken en dit kwam ook uit. Nu werd het me ook duidelijk waarom ik absoluut op die plek moest gaan liggen waar ik lag want heel zachtjes hoorde ik naast mij een lief Engeltje meezingen. Nu was er geen houden meer aan en ik kon en wilde geen weerstand meer bieden. Ik heb me onder laten dompelen in de Liefde die er om en in mij was. Als toeschouwer ben ik door het proces gegaan hoorde de angst en heftigheid van mijn huilen maar kon er met liefde naar kijken en het er helemaal laten zijn. Langzaam ging het geboortekanaal open en heb ik gebaard en werd ik geboren en ging het huilen over in lachen. Remmen los. Heerlijk! Waar tijdens ons afsluitend rondje wel al woorden voor waren maar ik beslist niet door mijn strot kreeg zijn de woorden die Maria tot me sprak. Ik begreep het niet, het was te groot en nog te veel speelgoed voor mijn ego. "Je bent Jezus, je draagt het Christuslicht in je, Laat het stralen." Ja ja, natuurlijk ik ben Jezus. Maar goed ze bleef het herhalen en ik moest het ook uitspreken. Bè! Vanochtend werd me duidelijk wat ze bedoelt. Ja, ik heb veel licht en liefde in me en ben er onhandig hier mee. Vroeger dacht ik dat ik een grote harem nodig had, nu weet ik wel beter. ùh!? Straal maar zegt ze, meer hoef je niet te doen. Gelukkig, ik hoef niet de kinderen tot mij te laten komen of keet te gaan trappen in een tempel. Hoewel dat laatste nog wel aanlokkelijk is :-))). Maar ze trekt ook haar beschermende deken weg en schopt me het huis uit. "Tijd om te gaan." Hier moest nog wel even een traantje weg gepinkt worden. Ik heb haar gevraagd nu te gaan waken over die prachtige Ziel die de aansluitingen van het openbaar vervoer miste en de aansluiting voor de Reis.’ | |
|
Gyan: ‘Ik kwam bij mijn stilte, ik ontmoette mijn ouders weer, maar ook dit verloren zielestuk van een kind wat mij in mijn 1e, 2e en 3e chakra had beschermd om het daar van jongs af aan (5 jarige) stil te houden. Dus mijn seksuele energie heeft ze stil gehouden, ook omdat ze wist dat ik nooit in de stilte zou zoeken omdat dat gevaar betekende. Dus ik vond het zo’n fantastische vondst van mijn kind, dat ze juist voor deze manier had gekozen, zo slim. Ik was ontzettend blij met deze ontdekking. Het voelde dus echt of ik weer een zielestuk had hervonden en ook dat het op een liefdevolle manier ging. Ik weet nog Lars, dat jij dat toen vertelde, dat de ayahuasca een liefdevolle teacher is, en dat heb ik nu weer gevoeld. Dit geeft mij steeds meer vertrouwen om me over te geven aan dit bijzonder mooie, liefdevolle ritueel.
Ik kan jullie niet zeggen hoe blij ik ben dat jullie dit experiment ooit aangegaan zijn en dat dit er uit voort is gekomen. Ik ben ook heel dankbaar dat ik mijn zieleroep heb gehoord en gevolgd, waardoor ik in contact kwam met jullie. Ik maak een buiging voor jullie, want ik weet er is ook lef voor nodig om de weg te volgen die je hebt te volgen.’
Bruce: ‘Met het verstrijken van de tijd ontwaak ik steeds meer. Ik kijk op een mijn horloge dat ik naast me had gelegd, zie dat het vier uur is en doezel nog even wat na. De dag is voorbij gevlogen. Het was een bijzondere ontmoeting met mijn innerlijk kind, door mezelf weer als baby te ervaren. En dat voelde als een wedergeboorte. Alsof ik uit een diepe onbewuste laag weer voor het eerst ging ademhalen en daarmee weer tot leven kwam. Hoewel hier haast geen woorden aan te geven zijn, merk ik dat het veel voor mij heeft gedaan. De dagen na het weekend voel ik me vele malen beter dan daarvoor. Wat een prachtige belevenis, wat een boeiende en dankbare reis!’ | |
|
Gijs: ‘Ik vertrouw het wondermiddel Ayahuasca als een veilige haven waar ik af en toe aan kan meren om een ei kwijt te raken… Samen met Marihuana, is het me gelukt om verlost te worden van antidepressiva..En begin eindelijk te accepteren, dat ik met mijn handicap altijd wel een beetje patient zal blijven, dat de realiteit misschien toch een klein beetje wordt verdoezeld door anti epileptica... En er vrede mee heb dat ik toch eigenlijk daardoor aan de maatschappij vastzit...
Ik heb 25 jaar lang alle artsen en dokters afgelopen… En eigenlijk beschouwde ik jullie als de zoveelste dokter die met behulp van een Zuid Amerikaans middel mijn ziekte zou genezen… Er is de afgelopen 2 jaar veel duidelijkheid gekomen… Het is fantastisch wat jullie doen… Heb me de afgelopen jaren door alle trammelant misschien teveel verdiept, in de aardse toestanden, en zie niet alles even zonnig in… Maar ik vertrouw op een goed vervolg... Lars ,Tanja, Eric,Yvonne en eigenlijk iedereen… Geweldig bedankt en en graag tot ziens... Namasté’ | |
|
Han: ‘Na mijn eerste reis, waar ik in een 'zee van liefde' terechtkwam, was ik benieuwd naar deze tweede reis. Zo'n twee en een halve maand na de eerste reis, nu de tweede, het besluit om mee te doen kwam vrij impulsief. Bellen, er was plaats, vier dagen later op reis. Het was een mooie ervaring. Ik kon uit het vergelijken en de verwachting blijven. Mijn intentie om 'bij god op bezoek te willen' werd bewaarheid.
Mijn intentie was: Nu ik na mijn eerste ervaring weet wat er zich ‘kan’ afspelen en ik die zee van ruimte en mogelijkheden heb ervaren, kan ik gerichter kijken/onderzoeken en komt er: Ik zou bij God op bezoek willen, daar een tijdje rondhangen en vervolgens kijken wat van die ervaring een plek kan krijgen in het leven van alledag. Ik ben benieuwd...
Al snel na het innemen van de drank begon het te werken, mozaïek-achtige beelden, alles beweegt en is kleurrijk, Gaudi lijkt hier aan het werk te zijn geweest. Na het nemen van het tweede glas intensiveert het zich. Ik heb veel hulp gehad aan Lars z'n landkaart. Ik kon me vaak bewust zijn van de plek waar ik uithing. Gedachten... O ja, Schaakbord, 'mind', hoeft nu niet. Ik ga naar de 'Bovenwereld'. Kwam terecht tussen de Goden, Rama, Krishna, Buddha, Allah, Christus. Ze waren er allemaal. Ik kon bij hen zijn, ik kon ze in mij ervaren. Woooow... Woorden schieten hier te kort... een diepe ervaring. De wereld waarin ik was straalde, schitterde, watervallen van edelstenen, bergen goud.... Diepe ervaring van allesomvattende liefde. Kontakt en uitwisseling met wat ik mijn Guru noem. Hij is in 1974 gestorven maar was hier present, het was heerlijk om in die aanwezigheid te zijn. Al met al een ervaring die ik nog steeds in me draag, die mijn kontakt met het hogere heeft verstevigd. Ik ben van nature een tamelijk geaard en nuchter mens, Ayahuasca heeft me even uit die nuchterheid getild en mijn intentie werd realiteit. Dank.’ | |
|
Lisette: ‘Tijdens het ademen heb ik een hele krachtige ervaring gehad met ruimte innemen en een het verankeren daarvan in mijn centrum. Vooral mijn overlevingsenergie is erg mannelijk geweest en die, samen met letterlijk wat mannen eruit geademd en geschreeuwd en daarna met mijn eigen vrouwelijke energie alle ruimte terug ingenomen in mijn lijf, dat eindelijk voelde als "MIJN Lijf" gecombineerd met "en nou de rest opzouten"... Lekker demonisch geweest, voelde errug goed! En daarna heel fijn lief. Er stroomde iets van mezelf naar binnen wat ik een hele tijd niet gehad heb, en is door de buik naar de benen gezakt. Voel mijn gehele onderstel veel beter en heb veel meer bodem onder mijn voeten. Dus er is weer vanalles gebeurt alleen al met het ademen. Heel erg veel aan gehad deze ademsessie, was ook helemaal kapot erna.
Tijdens de reis, wat ik al eerder zei, nogal een lichamelijke ervaring. Ook wel eens prettig. Geen moeilijk gedoe in mijn hoofd of dikke tranen, maar vooral veel gekronkel en pijn in mijn heupen, bovenbeenbotten, onderrug. Uiteindelijk werd er 'iets' uitgeduwd/gewrongen en kwam er ook uit met overgeven, ben blij dat ik dat kwijt ben, wat het dan ook was. Heb na het langdurige kronkelen nog een soort heldere inzichten reis door mijn chakra's gehad, en bleek een soort opdrachtenlijstje te zijn. Zoiets van eerst dit dan volgt dat en dan komt daarna... enzovoort. Beetje moeilijk onder woorden te brengen, dichtst bij komt "voor-inwijding". Lullig genoeg waren er ook dingen bij die ik stiekem al wist, dus moet toch echt beter naar mijn eigen gevoel gaan luisteren... suffe doos vond ik mezelf ff tijdens die momenten van de reis ;-) Heb ook het gevoel dat er op een bepaald niveau dingen gebeurt zijn die ik nu niet kan waarnemen. Voel wel dat er nog dingen omhoog gaan komen. Vooral uit mijn botten?... en hoe dit dan uit mijn botten kan gaan komen 'puzzles me'. Maar ja, dat zie ik dan wel weer. Een heel aards reisje gehad dus. Beetje normaal, maar wel lekker ;-) ’ | |
|
Eveline: ‘Tja terwijl ik dit schrijf weet ik dat het deze keer zo ging en dat elke ervaring telkens zo anders is en dat het nemen van de Ayahuasca je geeft wat er op dat moment is. Ik had een bittere pil te herkennen vanwege mijn jarenlange zelfkwelling mbt schuldgevoel. | |
|
Thomas: ‘Een plek en omgeving om veilig je eerste ervaringen met Ayahuasca te maken. Zorgzame begeleiding en super muziek. Ik heb er erg genoten.’
Ineke: ‘Heb eerdere setting met dit (spulletje ) gedaan, maar in deze setting heb ik mijn reis in rust, evenwicht ervaren, in deze ervaring was echt het kleine kind erbij. Team, bedankt, voor een ieder die met dit ( spulletje) wil experimenteren ben je hier op het JUISTE adres. mijn dank is groot, en het werkt nog steeds door!’ | |
|
Shannon: ‘Het was mijn eerste Ayahuasca Les. Tijdens het begin begonnen bij mij wat inzichten door te sijpelen. Een daarvan was dat de aarde geen willoos slachtoffer bleek te zijn, maar vrijwillig de verwondingen oploopt als onderdeel van een intelligent proces. Al snel kwam er misselijkheid opzetten en werd iets uit mijn onderbewuste in het licht gezet. Als klein kind kreeg ik van mijn vader les in het stilzitten en ik had nooit beseft wat die bewegingsbeperking met mij had gedaan. Het had ervoor gezorgd dat mijn energiestroom geblokkeerd werd. Ik voelde de blokkering in mijn handen, net als de dag ervoor tijdens het holotropische ademwerk. De behoefte om met mijn handen te bewegen werd steeds groter en dit tegenhouden was geen optie. Met het besef dat ik onbewust altijd heb gedacht dat ik niet mocht bewegen, werd de misselijkheid zo groot dat de blokkade eruit moest. Mijn lichaam volgde deze beweging waardoor ik letterlijk alles met heel veel pijn uitkotste. Ondanks het grote ongemak verwelkomde ik de beweging omdat het mij werkelijk bevrijdde. Hierin werd ik overigens met heel veel geduld en liefde bijgestaan door de begeleiders.
Ik had daarna heel veel behoefte aan troost en Yvonne voelde dat goed aan. Ik legde mijn hoofd in haar schoot, maar kreeg ineens de behoefte om omarmd te worden, dus kroop ik omhoog met mijn oor vlakbij haar hart. Haar hartslag vervulde mijn hele wezen en ik voelde mij intens veilig. Geometrische patronen kwamen voorbij en ik begon mij te herinneren wat het horen van de hartslag van mijn moeder als baby met mij deed. Zelfs in de baarmoeder! Mijn moeder was de deur naar de bron waar ik vandaan kwam. Via Yvonne kwam ik door de herinnering werkelijk in kontakt met die plek wat eigenlijk geen plek is. Ik kwam thuis! Pure liefde, oneindige aandacht voor mij. Pure intelligentie, een eeuwige glimlach. Ik zag het als een gedaante maar wist dat dit een vorm was die mijn brein eraan gaf om het te kunnen zien of bevatten. Zonder taal werd mij duidelijk gemaakt dat alles goed is zoals het is en dat de oneindige aandacht altijd op mij, alles en iedereen gericht is. Ook als ik ervandaan beweeg. We komen immers toch weer een keer terug. Iedereen was welkom zonder uitzonderingen. Ik voelde ineens de misselijkheid in mijn maag weer waardoor ik weer terug viel. Ik wilde zo graag terug waardoor ik mij tevergeefs inspande. Ik liet het inspannen los en liet de teleurstelling voor wat het was. Hierdoor kwam ik in een soort gewaarzijnstoestand waardoor de sluier verdween en ik weer terug was zonder daadwerkelijk terug te keren. Ik zag dat de strelende hand van mijn begeleider gedreven werd vanuit dezelfde bron en voelde mij zo verbonden met alles en iedereen. Voor het eerst in mijn leven heb ik een diepgewortelde vertrouwen in alles en zijn veel van mijn angsten verdwenen.
Ik moest op een gegeven moment naar het toilet, want de reiniging in mijn lichaam ging natuurlijk ook gewoon door. Ik was wel benieuwd wat ik zou zien in de spiegel. Ik zag mijzelf glimlachen met een lach die ontsproot uit diezelfde bron! Ineens veranderde het beeld in de spiegel: mijn spiegelbeeld vervormde tot een angstaanjagend gezicht met een gemene glimlach. De paniek voelde ik als een golf aan komen rollen, maar ik besefte meteen dat dit niet nodig was. Ik liet het er zijn en bleef mezelf aankijken. Dit beeld stond namelijk symbool voor hoe ik mezelf zag. Met dit besef kwamen de normale vormen terug en was die lieve glimlach er weer!Ik heb vervolgens één vraag gesteld, namelijk een aanwijzing voor de richting op wat ik in dit leven moet doen en kreeg door dat in alles het antwoord besloten kan liggen. Het enige wat ik hoef te doen is alles met aandacht te doen, kontakt te maken en ik vind het antwoord!! Ik wil de gepassioneerde begeleiders bedanken voor hun liefde, humor en geduld. Ik voel nu elf dagen na dato nog steeds hun energie.’ | |
|
Harm: ‘Mijn reis begon met enorme verkramping ‘s morgens in mijn spieren in mijn rug. Ik kon haast niet op of neer. Het was een enorme weerstand die mijn lijf biedt alsof het wist wat er aan kwam. Ook de thee zelf was vandaag zo enorm vies. Was dit ook de weestand? Mijn vraag moet wel duidelijk zijn geweest. Ik wilde graag terug terug naar de tijd dat mijn moeder naar mij uitsprak dat ik niet gewenst was. Dat eigenlijk ik er niet had mogen zijn.
Mijn vraag was zo duidelijk dat ik zeker 20 keer bij dit moment ben geweest. In alle vormen….als kind als volwassenen met mijn partner in liefde in haat in boosheid. Steeds weer kwam het voorbij. Ik had me de dag daarvoor ook voorgenomen om echt de pijn te leven… Nou dat is wel gebeurd. Ik kan hier nog kantjes vol over schrijven, wat er is gebeurd en wat het met me deed. Ik was en ben nog altijd erg verward. Ik heb wel het gevoel dat alles er mag zijn. Zelfs dit terwijl ik het altijd had wegestopt… En altijd nog in een bepaalde verwachting naar mijn moeder reageerde… De verwachting van: zeg dat het niet zo is… Ik heb me altijd willen bewijzen… Dit gevoel is veel minder geworden.. Ik laat het… Dit geeft me enorme vrijheid.
Ik vond het een heerlijk weekend… Met prachtige mensen. En ik ervaarde ook een geweldige open mannenenergie naar elkaar. Prachtig om dit met elkaar te hebben mogen delen. Het was een weekend met veel pijn, maar daar had ik omgevraagd… Het heeft me wel veel ruimte gegeven en heeft me veel meer op mezelf gericht in plaats van het altijd maar goed te moeten doen… Erik, Sas en Yvonne nog bedankt voor deze prachtige dagen… Tanja en Lars natuurlijk ook. Het was heerlijk om bij jullie te zijn.’ | |
|
José: ‘Een dag waar veel gebeurd is! De benedenwereld.... Mijn taak om deze niet te vergeten en er weer licht naar toe te brengen. Ik krijg nu nog beelden als ik me open stel. Ik hoop dat die blijven komen. Ook ruik ik veel beter. Mijn lijf is één en al spierpijn, terwijl ik braaf stilgelegen heb die dag. Toch een teken van heel hard werken. Ik miste wel het opgeluchte en verlichte gevoel van de vorige keer. Duidelijk dat er veel was opgeruimd. Nu is dat niet zo, maar dat wist ik tijdens de reis al. Ik kreeg toen ook meteen het inzicht dat zich dat de komende tijd zal moeten gaan gebeuren door licht te gaan brengen in dit mega grote gebied. Iedere keer kreeg ik vergeetmenietjes te zien.... Dat ik dit stukje van mezelf maar niet meer moet vergeten. Ik heb ook het licht gezien op mijn knieën met gebogen hoofd. Toen ik wilde gaan staan werd me duidelijk gemaakt dat het mijn tijd nog niet is om te gaan staan en me naar het licht te begeven. Eerst dit donkere deel verlichten. Dit door boven en beneden met elkaar in balans te brengen. Daarna weer de bovenwereld. (daar was ik veel geweest de laatste tijd.) Mijn ego krijgt zo rust. Weten hoeveel respect je moet hebben. Ik wist dit wel maar mijn ego speelt altijd een bepalende rol. En ik heb gesmeekt me daarbij te helpen want dat vond ik niet prettig. Nu kan ik mijn ego heel goed wijzen op deze donkere kant van mezelf en dan voelt het een stuk rustiger. Ik zal hier de komende tijd mijn aandacht en liefde aan schenken. Ik heb geen aanwijzingen gekregen hoe ik het moet doen, maar ik denk goed luisteren en opletten en juist beslissen op bepaalde momenten. (de staartdelingen die ik op krijg worden wel steeds moeilijker en interessanter!)
Waar ik me heel trots over voelde tijdens de reis was dat ik nog een stukje als een condor mocht vliegen. Ik was even de condor en mocht kiezen wat te doen.... Ik heb een muis gezocht van grote hoogte, kijken of mijn ogen echt zo scherp waren. Dit vatte ik op als een beloning en bevestiging over iets wat de laatste weken in mijn leven speelde. Ik ben daar op condor niveau mee omgegaan. Al met al een zware maar intense reis.’ | |
|
Hans: ‘Ceremonieel, prachtig opgebouwd, echt een belevenis en een lekker drankje! de avond ervoor kon ik niet slapen en heb halverwege de nacht m'n ipod opgezet en naar mediatiesessie van de zeven chakras geluisterd. Toeval bestaat niet, de dag begon er ook mee.....vond het geweldig om daarmee te beginnen, na de derde zat ik al in een glorieuze kermis, hmmm.’ | |
|
Annet: ‘Na mijn eerste ervaring met kijkjes in mijn toekomst (en beleven eigen dood), was dit een "gewonere" ervaring. Helemaal goed, ik ervoer dat dit nu aan de orde was/is. Ben benieuwd naar vervolg (ik ga zeker door hiermee). | |
|
Emmie: ‘Ik arriveerde de avond tevoren en viel met m'n neus in de boter, want ik mocht direct meedoen met de zweethut van de begeleiders. Hierdoor leerde ik hen al kennen en kon het benodigde vertrouwen opbouwen. En natuurlijk genieten van het zweten. De volgende dag bij het holotropische ademwerk kwam de weerstand naar boven. Ik wil niet! Het leek vooral gekoppeld te zijn aan mijn weerstand om naar school te gaan. Het stukje 'buitenbeentje zijn' was al naar boven gekomen in het voorbereidende werk, waar ik natuurlijk als enige zonder partner overbleef. Ook in de ayahuascasesssie speelde dit door. Mijn vraag was waarom ik vaak zo bang en verdrietig ben. Ook het stukje buitenbeetje en lange tijd vrijgezel zijn nam ik mee naar dit weekend. Ik werd al snel teruggegooid in een vorig leven. Daar had ik al wat van geproefd toen ik enkel jaren geleden een spontane regressie meemaakte, maar nu zag ik veel meer van het verhaal. Ik begon te roepen: m'n kindje! Daarop werd de begeleiding direct van man naar vrouw geruild. Ik was lang geleden een vrouw, die haar liefdevolle man en ca. 10-jarige zoon was verloren. Ik was in een kerk en rouwde met groot verdriet. Toen was het een tijdje stil en begon het ineens weer. Ik stond op het kerkhof en nam afscheid. Maar had ook het gevoel dat ik niemand meer had, dat ik alleen was, dat niemand me begreep, dat ik buiten de gemeenschap stond en ik uitte de overtuiging dat ik het ook wel goed alleen af kon. Na een langere stilte (waarin ik de rest van mijn leven leefde), voelde ik me ineens licht en opgetogen. Ook ik was gestorven en zag dat mijn man en kind op mij hadden gewacht. Ik krijg er nu nog tranen van... Alle antwoorden waren gegeven. Logisch dat ik bang ben een relatie aan te gaan. Bang voor het verliezen en het grote verdriet. Mijn sterke gevoel dat ik alles goed alleen af kan is dus ook al eeuwen oud en mijn angst alleen te zijn en gevoel van buiten de groep staan en onbegrepen worden, snap ik nu ook. Bedankt ayahuasca!
Na een hele tijd niks, kreeg ik toch nog een cadeautje. Om een lang verhaal kort te maken: ik mocht, nu het mijn tijd was, een grot in waar ik de groene parel mocht pakken. Vol van energie en stuiterend, vond ik de enige oplossing om 'm niet te verliezen, namelijk hem op te eten. Ik had mijn oude krachten teruggekregen en ik zal in de komende tijd te weten komen hoe ik hiermee verder mag. Lieve Lars, Tanja, Saskia, Erik en Yvonne: bedankt dat jullie alles zo hebben aangeboden dat ik dit mocht meemaken!’ | |
|
Frank: ‘De Reis was intensief, zwaar, mooi, confronterend. Heb er veel uitgehaald. Nu komt het moeilijkste nog om dit alles of een gedeelte stap voor stap in mijn eigen leven te integreren zodat je je eigen ik krijgt en een prettig leven kan beleven. Frank je bent een mooi mens.’ | |
|
Kirsten: ‘Pijn in mijn buik, onder mijn ribbenboog waar die band zit waar ik mij staande mee houdt en afsluit voor mijn diepere gevoelens goed voelbaar. Wil er nu eigenlijk zo snel en zo veel mogelijk naartoe om er dan daarna van af te komen, maar ja, dat werkt dan weer niet:-) Work in progress. Heb 'last' van bipolaire stoornis, of terwijl manisch depressief. Ik heb maatregelen genomen om dat wat meer ih midden te blijven, zonder medicijnen, maar moet zeggen dat het wel heel makkelijk gaat de laatste tijd en verdenk ayahuasca van enige medeplichtigheid...:-) ’ | |
|
Jadelief: ‘Het schilderdoek waar ik de dagen vooraf aan begonnen was dat een groot hart in het midden had lokte mij enorm. tijdens het schilderen veranderde het hart in een slang ..ik hoorde dat ik mijn staart nu los kon laten.....in het hart was een parel in een roze kelk die nu de aarde werd . op de bodem van de kelk kwamen vleugels van vuur . de slang ging open en de Aardeparel kon, nu de slang open was haar weg vinden. Op dat moment liet ik mijn staart los en een enorme energie kwam via mijn voeten mijn lijf in stromen...een enorme bruine slang ging op een zacht-aardige manier mijn lichaam in en vertelde mij dat ze alle troepjes op kwam ruimen en mee zou nemen de aarde in. Ik voelde haar door mijn lijf en moedigde haar aan, het voelde fijn zelfs in mijn hoofd. Bij de rechterhand aangekomen voelde ik pijn in mijn polsen en op de gifplek tussen mijn duim en wijsvinger ontstond een enorme bubbel die pijnlijk opzette. Ik aaide de plek en na een poosje werd het rustiger , de bobbel slonk en er ontstond een soort van puist met een gele prut erin.
Momenteel voel ik me bruisen en ben het atelier aan het verplaatsen naar boven om in de woonkamer meer rust te kunnen creëren. Ik voel me blij en dankbaar dat ik de signalen heb gevolgd die mij naar de Gewijde Reis hebben gebracht. De ervaring en de mensen zijn me dierbaar.’ | |
|
Tom: ‘Ayahuasca heeft me gebracht waar ik om gevraagd had: het ontmoeten van mijn Innerlijke Kind. Maar om er contact mee te kunnen maken moesten eerst een paar blokkades opgelost worden. Na een eerste huilbui zat mijn keelchakra volledig vast. Het was alsof een ijzeren arm vanuit mijn buik naar boven liep en mijn keel pijnlijk dichtkneep. Een half uurtje erdoor heen ademen en een tweede huilbui waren voldoende om de greep te lossen en vrijlijk te kunnen ademen. Ik besefte ineens wat ik al die jaren gemist heb: (moederlijke) liefde, in de vorm van een eenvoudige knuffel of in verzorging toen ik dat het meest nodig had.’
Judith: ‘Erg mentale ervaring, voor het eerst. Ik heb er erg veel van geleerd. Mijn intentie was om te onderzoeken wat in mij niet wil (weerstand voelt) om dieper te gaan, te herinneren. Ik wilde proberen in mijn Aware Ego te blijven en van daaruit alles wat ik ging meemaken heel bewust te ervaren. Ik kreeg letterlijk duizenden beelden langs van dingen die niets met mij te maken hadden. Uiteindelijk realiseerde ik me dat dat de manier is waarom mijn weerstand werkt. Altijd als mijn gevoel naar boven komt of wordt geraakt, gaat mijn hoofd dingen denken, bezig met allerlei andere dingen dat dat waar mijn gevoel naar toe wil. Ik realiseerde me dat ik er op momenten dat ik denk en in mijn hoofd zit, een strak masker op mijn gezicht verschijnt. Dat ik er dan eigenlijk lelijk en hard uit zie.
Toen kwam er een mooi stuk muziek en wilde ik dansen. Dat is dus een sterke gevoelsimpuls. Er kwam meteen een gedachte achteraan dat ze me dan belachelijk zouden vinden, niet doen dus. Mijn Aware Ego realiseerde dat dit de weerstand was en ik heb het deel wat wilde dansen gewoon zijn zin gegeven. Toen moest er iemand langs en hield Yvonne even mijn dansende been vast. Meteen weer die weerstand, zie je wel, dat het niet mag. Maar.....mijn Aware Ego had ook deze strategie door en heeft besloten toch door te laten dansen. De afgelopen weken gebeuren er erg veel van dit soort kleine dingetjes waarbij mijn Aware Ego het door heeft en de keuze maakt door te gaan. Echt super!’
Lara: ‘Vond het begin met meditatie en mantra's/muziek heel erg fijn. Maakte me (op dat moment nog wel;-) heel erg rustig. Helaas voor mij erna een soort mentaal gevecht om rust in mijn hoofd te krijgen en gevoel in mijn lijf. Had heel erg de behoefte aan rust om me heen, naar buiten, de natuur in. Maar had het idee dat dat 'not done' was. Dat iedereen binnen met gesloten ogen de reis hoorde te maken. Wilde ook heel graag vastgehouden worden, maar ook dat durfde ik niet te vragen. Nadat ik na vijf uur wel naar buitenging, werd dit een openbaring voor me. Voelde alsof de hemel voor me openbrak en ik doorstroomd werd met goddelijk licht.’ | |
|
Ivo: ‘Sinds de Reis ben ik zoveel kalmer en meer bij mezelf ... een kadootje gewoon. Alles gaat een versnelling langzamer maar wel met verhoogde aandacht en beleving. Mijn reis was bizar. Ik voelde na het eerste drankje alsof elke cel van mijn lichaam gereset werd en tijdens het chakra zingen ging ik al in vlagen op reis. Na het tweede drankje zakte ik dieper weg en voelde de energie door me heen razen en me meenemen. Toen heb ik geen enkele herinnering aan de reis, geen kleuren of ontmoetingen, behalve de grote rust en het grote thuis komen. Ik had geen wensen of verwachtingen en zelfs geen angsten, en ik heb gewoon 5 á 6 uur in een diepe slaapstand gelegen. Prima dus. Precies waar ik om gevraagd had ;-)).’
Puck: ‘Het verbaasde me dat de effekten op mij relatief mild waren. Dat ik moeiteloos aan de oppervlakte bleef dobberen, ondanks het meeslepende voorwerk. Ik ervoer het middel niet als heel dwingend.’ | |
|
Paul: ‘Het ging anders dan ik gedacht had. In die zin laat de ayahuasca zich niet regisseren. Ik heb veel gevoeld, over het algemeen prettig en soms angstig maar het was goed te doen. Ik had ook mooie beelden en vond de ondersteunende muziek prachtig. Ik moest niet overgeven maar op een gegeven moment heb ik wel een half uur op de wc gezeten en kwam er ongelofelijk veel uit. Ook een soort overgeven maar dan van onderen. Ik snapte niet hoe dat kon omdat ik een paar dagen daarvoor net een darmspoeling had gedaan. Voelde wel als een hoop oude zooi die er uitkwam. Verder voelde ik me daarna heel open, opgelucht en gevoelig. Prettig was om heel tevreden te kunnen zijn met wat ik ervaarde zonder dit te gaan vergelijken met anderen. Normaal heb ik meer de neiging om mijn voelen en ervaren af te zetten t.o.v. mensen die veel huilen of veel voelen en dan naar mezelf toe te zeggen dat ik dus minder voel en dus minder goed bezig ben. Dit was nu het hele weekend niet zo en dat was heel fijn. Mijn criticus dus niet gezien dit weekend . Ik had ook nog wat foto’s bij me van de kinderen en van mezelf als kind. Tijdens de ceremonie er eigenlijk niet naar gekeken maar daarna er naar kijkend moest ik erg huilen. Niet vervelend maar het voelde allemaal heel raakbaar en open. Kortom een prima weekend onder deskundige begeleiding.’ | |
|
Annemie: ‘De slang Ayahuasca heeft zich zorgvuldig een weg gebaand door tal van blokkades. Mijn adem was haar bondgenoot. Ik voel mij gezuiverd, proper… De kleine rebel die ik zelf zorgvuldig opgesloten had om « goed » over te komen, te voldoen aan de rondom mij gestelde eisen, om alles te kunnen slikken, om flink te zijn… is vrij. Ik heb ze allemaal vrij gelaten, mijn sombere kant, mijn agressie, mijn boosheid, mijn droefheid, …allemaal, ze mogen er zijn, mijn innerlijke criticus is vluchtig , maar we kennen elkaar nu en ook zij heeft een plek in mijn hart, een warm plekje. Mijn innerlijke kindje mag weer vrij al haar emoties uiten Twee strijdsters zijn opgestaan een zwarte en een witte, zij hebben hun diensten aangeboden aan de rechtmatige koningin. Mijn koningin is nog jong, heeft nog veel te leren en aan kracht te winnen. De slang Ayahuasca ,in haar ware gedaante van oude,wijze sjamaan vrouw heeft een delicate kroon op haar hoofd geplaatst. De jonge koningin samen met haar « volkje » knielde voor de Ziel en sprak : your wish is my command!
De dooi is ingetreden op de bevroren ijsvlaktes van de ziel. Nu gaan we op zoek naar het duistere woud waar het magische kind zich verborgen heeft. De sprong in het duister, ik kom zeker nog terug. En nu komt het belangrijkste: DANK U. Dank u dank u dank u dank u. Voor de kans die jullie ons bieden, voor jullie zorg, voor de eenvoud en de oprechtheid.’ | |
|
Jan: ‘Geen beelden of visioenen. Altijd bij mijn gevoel gebleven (buik) en zo de nodige inzichten gekregen. Het was voor mij opnieuw de moeite waard.’ | |
|
Ellen: ‘In de nacht voor de reisdag had ik heel de nacht last gehad van mijn onderbenen, en toen dacht ik, zal eens kijken waar dat voor staat, en ja hoor het staat voor: angst voor de toekomst, niet verder willen gaan! Dus mijn poortwachter was al aan het tegenstribbelen. In de auto onderweg naar jullie kreeg ik last van mijn buik en toen weer mijn oren. En toen we er waren kreeg ik ontzettend veel last van angst, was bang, durfde niet meer, had totaal geen kracht meer, het was helemaal weg uit mijn lichaam. O nee he, dit wordt helemaal niks met mij. Maar toen vertelde Tanja en Saskia dat je ook aan Ayahuasca kan vragen of ze zacht voor je wil zijn, want Ayahuasca is zacht en goed voor je. Dus dat heb ik wel 10 keer gevraagd. Na het eerste drankje met de chakra meditatie werd ik al wat rustiger, en nadat de chakra's open waren werd mijn lichaam heerlijk warm. Ik moest van Ayahuasca het drankje ook slokje voor slokje opdrinken, om het goed te proeven, sneller ging gewoon niet. Toen ik het tweede drankje op had ging ik me focussen op de muziek, die was perfect en dat maakte me rustig. Ook er naartoe ademen was goed. En het feit dat er 2 liefdevolle, warme vrouwen onze begeleiders waren, stelde me gerust. Toen begon de Ayahuasca zijn werking te doen, ze heeft me heel langzaam laten voelen wat het precies doet in je lichaam, om er heel rustig in te komen.
En toen kreeg ik waar ik om gevraagd had, mijn intentie: Ayahuasca leer mij mezelf beter kennen, maar wees zacht voor me, en dat is ze geweest. Wat een ervaring was dat!! Heb heel de reis met Ayahuasca gekletst, er zat humor in, en heb antwoord gekregen op de vragen die ik had. Ik moest zelfs van Ayahuasca tegen Lars zeggen dat het een fijne man is en mooie kinderen heeft, want dat streelde zijn ego haha! Dus Lars bij deze, je bent een fijne man en je hebt mooie kinderen! En als ik bijv vroeg hoe het met mijn oma ging zei ze, met oma gaat het goed, maar dat had je al gevraagd, met een glimlach. Ook kwam de moeder van een vriendin, die ik al een aantal maanden niet gezien heb, naar me toe. De moeder van haar is 12 jaar geleden overleden. Zij had boodschappen voor haar dochter die ik moest doorgeven, en dat was een hele liefdevolle en mooie ervaring! Ayahuasca zei me ook een paar keer dat ik geduld heb gekregen van haar, langzaam maar zeker begin ik het ook inderdaad te merken, echt super! Voel me ook zo blij door mijn ervaring, ik besef nu wat Ayahuasca met je doet, en dat je in haar vertrouwen moet hebben om verder te kunnen gaan, ze heeft me ook gezegd dat ze de volgende keer niet zo zacht is voor me, maar wel mild, dus ik heb er alle vertrouwen in dat ik zo heel langzaam naar de kerkers van mijn ziel wordt gebracht, op het tempo dat ik nodig heb, wat een heerlijk gevoel geeft dat! AYAHUASCA IS ECHT GOED VOOR JE, EN GEEFT WAT JE NODIG HEBT EN AAN KAN, JIPPIE!! Op dit moment ben ik nog best zweverig, zit met mijn gedachte nog vaak bij mijn reis. Het is zo onwerkelijk allemaal, en soms krijg ik een twijfel van, is die moeder wel echt bij me geweest en heb ik wel met Ayahuasca gepraat, of waren het mijn eigen gedachtes. Maar ergens in mij weet dat dit echt was, en daar probeer ik me aan vast te houden!’ | |
|
Geraldine: ‘Ik ben het onbekende ingestapt en het werd een onvergetelijke ervaring! Het overgeven aan de Ayahuasca was een spannend moment omdat ik niet wist wat ik kon verwachten maar het heeft mij gegeven wat ik nodig had. Wat een bijzonder drankje het voelde voor mij als een sprookje. En het fijne van sprookjes is dat het altijd goed afloopt.’ | |
|
Hilde: ‘Ik ging het weekend in om de blokkade op mijn keelchakra op te lossen. Door het holotropisch ademen ben ik het stuk verdriet en frustratie dat dat veroorzaakte kwijtgeraakt. Wat ik al wist bleek ook: het was verdriet en geen trauma! Omdat ik dat op zaterdag achter me liet was mijn focus voor de Ceremonie weg, ik had het al uit mijn systeem gewerkt! Daarom heb ik Ayahuasca gevraagd: me te brengen wat ik nodig heb én wat goed voor me is. Al tijdens de chakra-meditatie kwam op mijn keel een héél belangrijk besef want ik ontmoette een dier met een Boodschap en direct daarnamijn Lief. Ook tijdens de kaleidoscopische beelden kwam hij wel 100x op verschillende manieren bij me. Dat irriteerde me zó (wegwezen jij, jou zie ik morgen wel weer, ik lig hier nu voor mezelf!) dat ik pas na de wijze woorden van Saskia en het 3e glas mijn les kon zien: mijn les ligt bij mijn Lief!!!
Na dat inzicht kreeg ik een enorme krachtservaring: hoe ik ben als ik niet meerde lessen die anderen moeten nemen tot de mijne maak. Ik kreeg een heel indringende ontmoeting met de Green Man die mij tot actie heeft aangezet om me in te zetten voor de natuur. De héle reis heb ik allerlei demonen onmoet en ik kijk ze onbevreesd en lacherig aan: zin om spelen? In ben op de top van mijn kunnen. Er zit een enorme kracht in mij: het beest is los! WAKKER WORDEN ALLEMAAL, tijd om te spelen!!!!! De dagen erna dring de architectuur en het vernuft van de Reis tot me door. Een enorm wijze en hoge intelligenie heeft die tot me gebracht. Ontzagwekkend. De lessen waren niet leuk, wél goed en precies wat ik nodig had. Ik heb gekregen waar ik om heb gevraagd.’ | |
|
Elske: “De vorige keren heb ik het ook als prettig ervaren om te Reizen met andere mensen. Ik blijf het heel bijzonder vinden dat een groep mensen die elkaar niet kennen zoveel met elkaar delen. Vaak wordt er in zo'n groep meer gedeeld dan dat wij als Reizigers delen met onze dierbaren. Dat geeft een vetrouwd gevoel. De groep Reizigers van de afgelopen Reis heb ik als zeer bijzonder ervaren. En waarom? Tsja, hoe leg je een gevoel uit? Gewoon, supermensen! Ook de begeleiding. Ook lekker om na de reis, ik voelde me koud en moe, lekker bij de kachel nog wat te kletsen met de andere Reizigers.” | |
|
Sonja: “Heel bijzonder&helend. Even leek het alsof ik bleef 'hangen' in enkel het zien van beelden, kleuren etc. Werd heel misselijk, kon niet overgeven. Daar, in mijn maag (zonnevlecht) zat dus juist de pijn, mijn gekwetse, boze, verlaten kleine Sonja. Ze voelde zich zo in de steek gelaten. Heb vrede met haar gesloten, beloofd dat ik goed voor mezelf zou gaan zorgen. Mijn hele vroege jeugd kwam voorbij. Ik heb mij altijd zeer weinig herinnerd van mijn eerste jaren. Nu was ik daar en er werd me zoveel duidelijk. Mijn vader heeft me laatst gezegd dat ik gepland was, dat mijn ouders eerst getrouwd waren en dat mijn moeder toen zwanger werd. Ayahuasca liet mij iets anders zien! Nl. dat mijn moeder per ongeluk zwanger werd, mijn ouders toen moesten trouwen. Ze waren helemaal niet klaar voor een kind. Dat was bizar. Het was even een conflict, toen dacht ik: ayahuasca liegt niet, zo is het dus gegaan...Daarna moest ik overgeven, alsof ik heel mijn (vroege) jeugd letterlijk uitkotste. Daarna was er ruimte. Ik vloog rond. Samen met Janneke, de vrouw die als een tweede moeder voor me is geweest en 2 jaar geleden aan kanker is overleden. Ik voelde onze zielsverwantschap, ze was mijn beste vriendin. Tja, wat een verdriet...zoveel gehuild. Al mijn meest dierbare mensen kwamen voorbij. Ik ben ook belangrijk voor hen! Overal en voor iedereen was ruimte. De tijd is aangebroken dat ik ook ruimte maak voor Sonja. Mijn plek in de wereld inneem, durf te kiezen voor mezelf! Poeh, maar het terugkomen viel me zwaar. Dat voelde ik sterk toen we rond het vuur zaten. Nu komt de integratie in het dagelijks leven. Het meest moeilijke deel voor mij, geloof ik.”
Marlous: “Het is nu drie dagen verder en de ervaring van afgelopen weekend komt steeds weer voorbij, er is geen moment dat ik er niet mee bezig ben. Ik merk dat ik het moeilijk vind om er woorden aan te geven; wat tijdens de Reis zo volkomen logisch was, bekijk ik nu vol verwondering. Alles voelt nog steeds zo waar en logisch maar met logica heeft het niets te maken. De rede heeft en geeft hier geen antwoorden op. Ik merk mijn emotie die zo boven ligt. En ik doe en zeg dingen die ik eerder niet deed of zei. Ik merk dat ik daarmee mensen raak. Ik voel me liefdevol.
De Reiservaring...... Door ongekende werelden heen uitkomen bij mezelf, bij mijn essentie. En mijn opdracht, die aanvaarden en dat het tijd is mijn plek in te nemen. Het is een grootse, geweldige en daardoor ook zware opdracht. Het instrument in deze wereld is mijn lijf en met name mijn hart. Daarmee heb ik het nu te doen en als ik daar onachtzaam mee omga, verlies ik mezelf, mijn essentie en wordt de wereld een woesternij. Dus ik heb heel bewust te zorgen voor mijn hart. En dan de onzichtbare lijnen in de wereld, tussen, onder en boven de wereld. Het onzichtbare systeem, het hele universum dat samenspant. De bron. Als ik daar nu over schrijf, merk ik dat mijn hart weer hard begint te kloppen. Pfoe..... ...toch nog best veel woorden.” | |
|
Johan: “Ayahuasca geeft wat je nodig hebt, niet waar je om vraagt. Ik vroeg om antwoorden, alles wat ik kreeg waren meer vragen. Dit bracht mij een hoop verwarring. Vanuit deze verwarring kwam ik in het niets. Hier was ik afgesloten van al het leven wat bestaat. Geen gevoel, geen verdriet geen geluk, helemaal niets. Het was vreselijk om niets te voelen of te zijn. (Vele malen heb ik in mn dagboek geschreven dat ik nooit meer iets wou voelen. Nu heb ik ervaren hoe dat is. Ik denk dat ik mijn woorden terug neem ;) Na deze fase van niets zijn en voelen heb ik alleen maar kunnen huilen. Ik voelde me een ontroostbaar kind. (die door hele lieve begeleiding geholpen werd) Niets geen wijze lessen mooie inzichten alles overheersende liefde of waar ik ook maar op had gehoopt. Eigenlijk viel de reis me dus heel erg tegen en wist ik niet wat ik er nou aan had. Maar hoe meer ik terug kwam in deze wereld hoe meer ik de liefde waardeerde die de mede reizigers en begeleiding met me wouden delen. Ook nu een aantal dagen na de reis voel ik me goed. Ik voel me weer opgewekt zonder reden. Alsof het verdriet wat in mij vast zat nu echt uitgehuild is. Dit was mijn eerste Reis met Ayahuasca. Ik geloof nu nog meer in de kracht van deze plant.” | |
|
Fenna: “In mijn beleving rekt Ayahuasca mijn bewustzijn op vanaf het punt waar ik in mijn daagse bewustzijn met mijn inzichten, in mijn ontwikkeling ben. In mijn daagse leven begint mijn egokracht aardig af te nemen. Door (godin) Ayahuasca kreeg ik prachtige antwoorden op mijn vraag: breng mij naar mijn ziel. Ik belandde tussen mijn cellen die de spanning weergeven van het ego en zag de ruimte, pure universele ruimte tussen iedere cel. Ik keek naar mijn onderarmen en zag Ruimte. Hierdoor was ik niet meer de ego-gestuurde vrouw maar werd ik Vrouw, Mensheid, Respect, Vrijheid, Eeuwigheid. Het was zo indringend dat de tranen over mijn wangen stroomden. Woorden kunnen zoiets niet uitdrukken. Het was echt een ervaring doordat de godin Ayahuasca mij precies meenam naar dat wat mijn volgende ontwikkelingsstap gaat worden.
Vanaf die dag kijk ik anders naar mensen en de wereld. Realiseer mij dat alles wat ik zie vorm geworden Ruimte is. Ik voel mij licht en relativeer veel gemakkelijker. Ook mijn gevoel naar de Mensheid is verandert. Door deze inzichten begrijp ik beter dat iedereen de kans heeft terug te keren naar de Ziel. Het aspect Ruimte van de Ziel is wat ik nu in mensen zie. Dwars door hun ego heen. Zeker reis ik weer een keer met godin Ayahuasca. Zij schijnt precies te weten waar ik heen kan...” | |
|
Job: “Prima introductie, heel zorgvuldig en zorgzaam. Daardoor stond mijn hart vanaf het begin al open om de ervaringen te begroeten. Die ervaringen waren trouwens een heel stuk rustiger dat ik had verwacht/waar ik op was voorbereid. Niks demoner, niks draaimolens, achtbanen, niks enge dingen zoals klemraken, hoge golven die voor mij opdoemen. Ik kon steeds ook mijn eigen weg/aandachtspunt kiezen, heen en weer, in en uit de beelden van dat moment. Aan de ene kant geruststellend, aan de andere kant was ik ook wel klaar voor veel meer. maar dat komt waarschijnlijk een volgende keer wel.” | |
|
René: ‘Het holotropisch ademwerk was een geweldige ervaring, veel erkenning gekregen dat ik er mag wezen en mag zijn wie ik ben. Mijn overleden oma tegen gekomen en heeft mij in haar armen gesloten en gezegd dat het goed is en dat ik mag zijn wie ik ben. Ook heb ik de scheiding en het gevoel dat ik het mijn dochter aan had gedaan verwerkt. De weerstand is er af gehaald en is niet terug gekomen. Ook de warmte en de liefde van Lars en Yvonne en Erik was ongelofelijk fijn en ongekent. Als ik verder niets had gemerkt of had gevoeld tijdens de ceremonie was dit al voldoende geweest. De volgende dag kreeg ik nog een overtreffend toetje. Ik heb alleen maar liefde ervaren en veel mooie visioenen gekregen, gezien. Ik moest het kleine jongentje weer zien en erkennen en dat is gebeurd.Veel geschreeuwd en gehuild en gespuugd. Ik heb mijn overleden oma weer op een korenveld met bloemen gezien. Ze stond mij op te wachten en ik rende haar in de armen, het was oke en voelde goed. Ik kan en mag wezen wie ik ben. Daarna kwam de overleden moeder van mijn vriendin erbij en omarmde mij ook, daarna rende mijn dochter Ilse mij in de armen en de overleden oma,s omarmden ons. Daarna kwam mijn vriendin en haar dochter naar ons toe rennen en vlogen ons in de armen en weer omhelsden de beide oma’s ons. Na een poosje gingen de beide oma’s naar het licht en wij zwaaiden ze vanaf beneden na. Ik heb erkenning gekregen dat het goed is en dat het samengestelde gezin klopt en mag zijn.
Ook heb ik nog gedansd met mijn vader als klein jongetje van 7/8 jaar, heel bijzonder. Wij zochten altijd erkenning bij elkaar. Ook heb ik mijn innerlijke kind op de arm gehad, genomen. Ook fijn gedansd met mijn dochter op de arm met heel veel plezier en blijdschap en mijn vriendin stond ernaast te dansen met haar dochter. Daarna hebben mijn vriendin en ik arm in arm gelopen naar een rivier en hebben ons verleden en balast erin gegooid en dingen afgesloten. Heb veel gehuild , gelachen en veel vreugde en liefde gezien. Het slot zinnetje dat ik zag was: ALLES IS LIEFDE. Tot slot iedereen (Lars, Tanja, Erik, Yvonne en mede reizigers): allemaal erg bedankt voor jullie warmte en onverwaardelijke liefde.’ | |
|
Jan M.: ‘Voor de Reis voelde ik een gezonde,stevige spanning.Tijdens mijn Reis voelde ik mij veilig en geborgen.Het was als naar het kijken van een disneyfilm met mezelf in de hoofdrol. Nadien bedankte ik de Godin.....en ze lachte.
Dit was het beste wat mij kon overkomen.Na 15 jaar kinè, osteo en andere pathien eindelijk iets dat helpt! Van mijn heupen tot aan mijn zonnevlecht is mijn lichaam soepel en ik ben blij als een kind. Heb terug vertrouwen in mijzelf en het leven. Ik voel echter ook dat mijn proces nog niet voltooid is en wil daarom nog eens langskomen. Denk dat soundhealing plus Ayahuasca mij goed zou doen’ | |
|
Bianca: ‘Alles is al gezegd…het enige wat ik wens te delen is dat ik het in zijn totaliteit als heel bijzonder heb ervaren…ik een soort van heimwee gevoel heb. En ik toch wel wat moeite heb om de draad weer “Gewoon” op te pakken thuis!!! Ben ook erg benieuwd naar de eventuele nawerkingen van de Ayahuasca?!! Dank jullie wel voor deze mooie bijzondere en liefdevolle ervaring, ik ga zeker nog eens terugkomen!!!’ | |
|
Sascha: ‘Bulk nog van de energie. Na thuiskomst tot 8 uur 's ochtends staan dansen, huilen, lachen, alle restjes shit er nog uit gegooid. Daarna 10 uur geslapen en toen 23 uur wakker. Geen zin meer in drank, alleen mijn jointje nog. Na een lange tijd weer rust in mijn systeem. Alleen kijken de mensen in het winkelcentrum me vreemd aan omdat ik voortdurend glimlach.’
| |
|
Jan K.: ‘Veel lichamelijke ervaringen in het begin, alle ellende gezien, gevoeld en eruit gekotst. En uiteindelijk heerlijk vrije expressie gegeven aan mijn stem, in de sneeuw, in de zon. Piekervaring was mijzelf (opnieuw) als schitterende diamant te zien stralen. Ik merk het al de hele week: ik ben echt door een blokkade heengegaan (waar ik overigens de afgelopen tijd stap voor stap dichterbij kwam) en uit mijzelf vrijer en spontaner. Ik heb ook geen afwijzingsangst of schaamte meer in het benaderen van onbekenden. En daar was het me om te doen. Geef mij nog zo'n feestje!’ | |
|
Maria: ‘Al met al was het zacht, helend, opruimend, transformerend. En zoals Lars al zei je zit er nu nog met je ogen bovenop. En inderdaad een dag later voel ik mij volstromen met liefde, wat maar toeneemt. Ik ervaar Kees anders. In zijn stem hoor ik een diepere toon van liefde. Wanneer hij weg is ben ik opmerkelijk weinig, eigenlijk niet met hem bezig. De jaloezie, wat daar nog was, is weg, of stukken minder? In mijn lijf heb ik contact met mijn yoni, die voor mij een heilige graal was, maar nu meer voelt als een pleasure tempel, eindelijk! Ik doe een bodyscan en zie na een uur mijn emotionele lichaam om mijn stofffelijke lichaam heen zitten. Dit is de eerste keer dat ik dit kan waarnemen.Tijdens mijn wekelijks dansen heb ik verschillende omhelzingen met mensen en de contacten die ik ervaar komen zo diep binnen. Dit heb ik nog nooit zo dichtbij ervaren. De nabijheid zo intens. Ik vond het altijd doodeng om voor groepen te staan verloor mezelf altijd. Was dagen daarvoor zenuwachtig. Nu wordt ik de laatste tijd steeds gevraagd om voor een groep te gaan staan.Deze week gaf ik weer een training. Ik was minder nerveus vooraf en totaal niet tijdens de training en verloor mezelf niet. Heb me nog nooit zo sterk gevoeld voor een groep.
Waanzinnig, vinden jullie ook niet??? Was ik maar eerder op jullie pad gekomen, tjonge wat een medicijn!! Had ik al die therapie en geld en ellende kunnen besparen. maar zo gaat het niet, dat was niet mijn pad. Ik ga zeker terug komen.’ | |
|
Peter: ‘Alweer geen reis of toch..? Alle voorstellingen kunnen wat mij betreft op de helling, het gaat geen moment zo als ik verwachtte. Mijn reizen zijn tot nu toe vooral op het emotionele vlak en ben geen moment afwezig geweest. Zowel de eerste keer als de tweede keer zijn het bij mij geen schokkende ervaringen maar... het blijft malen in me hoofd en de wetenswaardigheden van die dag openen dingen waar ik anders echt niet zou zijn opgekomen. Deze keer ging onder andere over "in je lichaam blijven" Werd tijdens de ceremonie compleet gek van het denken, ik moest en zou in mijn lichaamblijven maar dat lukte me maar 10 sec. Had ook constant last van net onder de ribbekast, kon er gewoon niet bij blijven, de gedachtes waren sterker. Daarnaast kwam het gevoel over me dat ik nooit echte intense liefde heb mogen ervaren,en het dus ook niet waard was, dacht ik.
Saskia en Edwin kwamen regelmatigbij me zitten en waren er ook echt voor me, had ook continue het gevoel van moeten jullie niet weg of zo, naar de ander reizigers toe. Maar tot mijn verbazing bleven ze bij me zitten dat was wel een fijne ervaring, had het nodig. Afwijzingen komen in het dagelijkse levenbij mij dus ook extra hard aan, dat had ik eigenlijk nooit zo gerealiseerd. Het is nu een week geleden en voel de tekortkomingen sterker dan ooit in me leven, het gaat dus ook niet zo goed nu met me, of moet ik zeggen het gaat juist beter? Alles voelt intens en de gevoelens zijn ook wat beteronder woorden te brengen alleen voel me nog als een gevangene van mezelf, kan er op dit moment niet zo veel mee. Wat wel super is dat het lijkt of Ellen ook gereisd heeft ze gaat er helemaal voor. En er gebeuren hele mooie dingen, waar ik Ayahuasca dankbaar voor ben. De gevoelens kunnen vrijelijk en steeds beter worden geuit, daarnaast is de muziek ookeen belangrijk middel, de avonden met mooie muziek en in je zelf blijven doet ons veel goed en de kinderen genieten ook ontzettendvan de muziek die we draaien. Bijvoorbeeld met ze allen op "Trance Dance" stampen dat is het helemaal! Van de voeding zijn we ook veel meer bewust en dat is prettig. De weg die we voor ons hebben liggen ademt hoop en avontuur uit, en het gevoel over het gezin is super fijn. Mijn weg is nog lang denk ik, maar realiseer me ook dat er onverwachte wendingen/ verassingen kunnen komen. Misschien wat vreemd maar kijk nu al uit naar de volgende ceremonie. Dank je wel dat jullie het mogelijk maken!’ | |
|
Jan: ‘Ik was de dag ingegaan met de intentie om met name aan de blokkades in mijn onderste chakra’s te werken. Nu, die ben ik inderdaad tegengekomen. Er is veel verdriet en boosheid naar buiten gekomen tijdens het eerste deel van de Reis. En ook was er steeds weerstand om er doorheen te gaan, zo van: “het moet nu maar eens een keer afgelopen zijn”. Ik wilde de pijn niet voelen, maar ik kon er op een bepaald moment niet meer omheen en heb veel los mogen laten, ook dankzij de hulp van de liefdevolle begeleiders. Wel bleef ik hoofdpijn houden en me misselijk voelen. De enorme klont die ik in mijn derde chakra voelde kon ik maar voor een deel loslaten en dat was moeilijk te accepteren. Toen me dat op een bepaald moment toch lukte en ik rustiger werd, kwam gelukkig de onvoorstelbaar liefdevolle plantmeester, die ik tijdens mijn eerste reis ook heb mogen ontmoeten, weer langs. Hij legde uit hoe de blokkades ontstaan waren en dat ik in een rouwproces zat van iets wat in een vorig leven gebeurd was en waar ik nog niet mee klaar was.
Nog nooit heb ik zo duidelijk begrepen en gevoeld waar mijn diepste pijn vandaan komt en dat ik hierin geduldig en zacht met mezelf mag omgaan. Vanaf dat moment was mijn reis een thuiskomen in mijn ziel. Ik beleefde mezelf en de mensen om me heen met een liefde en een vreugde, zoals ik die maar zelden mag ervaren, met een geopend hart naar alles en iedereen toe. Na afloop toen ik thuis was gekomen kwam het stemmetje in mijn hoofd terug, die ook tijdens het eerste deel van mijn Reis zo aan het “mopperen” was: “ik doe dit nooit meer, deze ellende opzoeken”. Ik kwam denk ik de “poortwachter van de ziel” (uit het boek van Lars) tegen en dat was niet prettig, maar de dag daarna kwamen alle mooie momenten weer boven en nu voel ik vooral dankbaarheid voor alles wat ik heb mogen beleven.’ | |
|
Bert: ‘Ik heb nu al veel aan het weekend gehad, niks spugen, diaree (dus één onderbroek was voldoende) maar alleen maar veel beelden van bergen speelgoed gehad en veel gelachen om mezelf, diep op zoek naar de trauma’s uit mijn jeugd en het kind in mezelf, kwam ik tot de conclusie dat zoals ik ben al het kind al het kind was wat ik zocht, geweldig en maar denken dat ik niet aan het reizen was, ik ben nu een paar dagen later nog steeds op reis en vrolijk zoals ik vroeger was, ik heb het gevoel dat ik heel de dag wil dansen!’
Theresia: ‘Door het delen van de intenties en hoe Saskia daar op in ging was heel openend en verdiepend. De holotropische ademhaling vond ik heel verrassend. Ik heb veel ademsessies gedaan maar nooit met zulke heftige muziek. Ik vond het een mooie ervaring en het bracht me in een andere dimensie. Tof om mee te maken. Ik heb de voorbereidingsdag als heel waardevol ervaren. Ik had om overgave gevraagd en die heb ik ervaren. Telkens kon ik er weer naar terug gaan, ook al was er angst pijn verdriet of weerstand. Ayuhaska bracht me telkens weer in herinnering van de overgave. En ze bracht me bij mezelf. Daar kon ik de steun halen. Ja ik ben echt thuisgekomen in mijn lichaam in mezelf. Heb bij veel poortwachters gestaan, tenminste zo heb ik ze ervaren. Het heeft me bij mijn vrouw zijn gebracht, uiteindelijk. Ik ben koningin geworden. Dit in vogelvlucht mijn verhaal.’ | |
|
José: ‘Eerst vond ik het een teleurstelling dat ik niet echt op Reis ging voor mijn gevoel. Toch bedacht ik me later dat ik helemaal tevreden kan zijn want ik heb precies gekregen waar ik om gevraagd heb. Dus voor mij geen reden om het niet weer te gaan doen. Wat ik ook moeilijk vind is dat je tijdens de ayahuasca denkt dat het allemaal duidelijk is, dat het makkelijk wordt om het uit te voeren want het voelt allemaal zo bekend. Niks is echter minder waar. De dag erna ben je "gewoon" weer op aarde en door contact te maken met de beelden en antwoorden moet ik nu mezelf gaan leren zo te leven. Het is dus geen onbewuste transformatie maar echt iets wat ik zelf moet doen. Ook heb ik niet het idee dat de ayahuasca diep genoeg in mijn cellen is gekomen. Ik zou het dus graag nog een keer willen proberen. Misschien kan ik de volgende keer wat beter loslaten omdat ik het al een keer heb meegemaakt. We zullen zien.’ | |
|
Andrea: ‘Ik vond de groepsenergie heel goed. Heb een hele fijne Reis gehad.Ik ben echt bij de essentie gekomen waar voor ik deze Reis wilde maken. Ik ervaar veel meer rust en liefde. Voel tevredenheid en maak me nergens meer echt druk om. Kan het geheel nog beter over zien. Ben de Ayahuasca plant erg dankbaar dat ze met mij en de begeleiders (ook Tanja) mijn verloren kindsdeel weer thuis heeft gebracht. In mijn hart.’ | |
|
Quini: “Mijn intentie voor de Gewijde Reis is dat ik vraag aan Ayahuasca om me te laten zien wie ik ben en wat mijn roeping is. Ik vraag om heling van het emotionele lichaam zodat de energie helemaal vrij kan stromen, ik geen enkel gevoel meer hoef onderdrukken en de verbinding met m’n ziel helemaal kan voelen. Op fysiek nivo vraag ik om herstel van de hormoonbalans. In Drente aangekomen, stelt Lars voor dat ik Ayahuasca vraag me in contact te brengen met het bange kind. De Reis begint met heel veel schokkende bewegingen. Ik heb er geen controle over. Dan ben ik bang omdat ik nergens meer controle over heb. Ik ben 7 jaar oud, ben bang en huil. Als ik vraag wat hier gebeurt, komen er een paar koesterende armen om me heen. Ik schrik van ieder geluid. Ik geef me over en wordt liefdevol begeleid. Dan is het tijd om de koestering in mezelf te vinden. De schokken blijven aanhouden maar de angst verdwijnt en langzaamaan groei ik in mezelf en wordt het rustig. Ineens besef ik dat ik het allemaal ben, ik versmelt als het ware met mezelf. Dan ben ik Alles en ik ben Niets. Ik ben de oermoeder die de wereld baart. Mijn verlangen openbaart zich als “te Vrede Zijn” (ik zie de woorden) en begrijp dat het mijn roeping is om in vrede met mezelf te zijn zodat ik vrede in de wereld baar. De cirkel is rond. Ik ben thuisgekomen. (een lachend klein meisje zegt in mij: “Peace Man” en steekt twee vingers in de lucht). Inmiddels een paar weken verder, ben ik nog steeds in grote dankbaarheid voor wat er is gebeurd. Zonder jullie had dit niet kunnen plaatsvinden. Nogmaals hartelijk dank!”
Frank: “Legde mijn handen op de eerste 4 chakra´s om meer contact te maken. Na korte tijd kwam ik mijn manlijkheid tegen. Stond als een rostvast persoon boven een groep mensen in de tijd van de vikingen.Voelde me zeker en geaard . Daar stond ik dan, wat een krachtig sterk gevoel. Mijn ademhaling werd zeer rustig en kon met mijn borst en buik enorm veel lucht inademen en na een lange tijd weer uitademen. Gaf een machtig gevoel. Dit gevoel werd versterkt door aanraking van de begeleiding. Heerlijk om contact te krijgen van buitenaf. Heerlijk stimulerend. Kwam vanuit dit gevoel, het gevoel/woord GENIET en GENIETEN tegen. Iets wat ik te weinig doe. Afspraak met mezelf gemaakt om dit ook te gaan doen. Weer een ander gevoel wat ik in het dagelijks leven heb is leven met een schild/harnas voor me. Het gevoel wat ik in de reis heb gehad dat ik dit schild /harnas volledig wegnam en helemaal open en onbeschermd was en dat dit ook echt wilde. Was ook af en toe erg angstig om dit zonder schild/harnas te ervaren.
Heb de persoon die mijn ergste jeugdtrauma heeft veroorzaakt ook opgezocht. Heb gevoeld hoe hij als mens was, heb hem omhelsd en bedankt voor de dingen die hij voor het gezin gedaan heeft. Heb hem ook gezegd dat ik hem niet kan vergeven voor zijn daden naar mij. Meegemaakt in de Reis dat ik terug in de baarmoeder wilde. Zelfs een grappige visualisatie gehad dat ik mijn handen als in een duikbeweging tegen elkaar hield om me erin te wurmen. Toen ik erin zat kreeg ik een heerlijk prettig warm gevoel. Sterk gevisualiseerd dat ik mijn kinderen en mijn vrouw in de houding van de foetus wilde omarmen en heel lang vasthield. Verlangde dat dit ook voor mij gedaan werd toen ik klein was. Een sterke visualitatie dat ik ook dit wilde. Ik kwam in een lichaam terecht, waarschijnlijk van mijn moeder. Ging naar haar zijkant van haar buik , waar een aantal oude wonden zaten die met littekenweefsel lelijk dicht waren gemaak. Ik wilde in een klein zakje waar die geborgenheid in zat er in gaan maar ik mocht kon er niet in. Ik wilde er naartoe maar het lukte niet. Was op mijn matrasje al heel lang onrustig aan het verliggen toen ik een aantal keer moest overgeven. Het kwam vanuit mijn tenen. Lang geleden dat dit mij gebeurd was. Mooi en moeilijk, heb ook even flink gevloekt. Na deze ervaring even bijkomen en had het gevoel ook dat ik weer terug kwam in de werkelijkheid. Het middel leek in uitwerking te verminderen. Gevraagd of ik nog een glaasje mocht want ik was nog niet klaar met de Reis. Na een tijd kwam ik mezelf tegen. Heb een heerlijke lange ervaring in mezelf gehad. Voelend, denkend, genietend van mezelf en mijn chakra´s. Heerlijk geflowd op de muziek en de aanraking die af en toe werd gegeven. Wat een mooi stuk om met mezelf te zijn en geen schild/harnas te ervaren.”
Kirsten: “Het lijkt wel of samen met iemand Reizen toch een bepaalde band schept die ik niet ken van andere weekenden/trainingen, hoe intensief ook. Focussing werkt bij mij heel goed, van Lars hoeft een sensatie of gevoel niet weg of te veranderen en volgens mij meent hij dat ook echt:-) want dat geeft zoveel ruimte en dan gebeurt er bij mij, ook achteraf, vaak heel veel. Ik geloof dat dit zo'n Reis is die nog een tijdje rustig voort suddert en ondergronds zijn werk doet, dus... over 1 1/2 jaar of zo kan ik er meer over zeggen:-) De dag daarna schoot me een gedichtje te binnen dat ik een jaartje geleden had gemaakt en dat gaf wel weer hoe ik me voelde, vooral het gevoel dat in de laatste zin is beschreven was vreselijk tijdens mijn Reis.
Mijn lichaam, ter uwer welbehagen Tot mijn onverdragen Schandelijke taferelen creëren een schaamtevol verleden Wat rest is een schaduwloze schim”
Saskia: “Een ademloze ervaring, die voorbij gevlogen is. De muziek die gedraaid werd, maakte het voor mij helemaal geweldig. Ik was in de muziek en de muziek was in mij. Ben zo enorm blij met het liedje Fall wat Lars gelukkig wist te herinneren naar aanleiding van mijn vage beschrijving. Zo'n anker nu voor mijn ervaring. Ik kijk er naar uit om het volgend jaar weer mee te maken. Ik merkte dat ik geen woorden had en nu nog eigenlijk steeds niet. Zo fijn ook om met meerdere personen geweest te zijn, omdat je met elkaar geen woorden nodig hebt en het verbindt. In mij is een stilte en een nieuwe ruimte ontstaan, die ik van mezelf niet ken. In de reis zelf bestond ik uit kamers, die kleurrijk opengingen in verbinding met de kosmos en nu, twee weken later merk ik die innerlijke stilte nog steeds. Soms vergeet ik even dat die er is, als ik in gedoe schiet, maar het komt vanzelf weer voorbij. Meer lucht en ruimte in mij. Dankbaarheid voor het leven. Ook wel een heimweegevoel naar deze geweldige ervaring, en een lichte weerzin om weer in het levenscircus te stappen met alle capriolen waar ik zelf zo weer deel van uitmaak. Door de ademdag van zaterdag kon ik wat daar aangeraakt was vol meenemen in de gewijde reis en ik zo mijn lichaam vergezellen in plaats van andersom. Nu ruim twee weken later voelt dat nog steeds zo.”
Francien: “Door alles heen voelde ik continu een overweldigende aanwezigheid, bewustzijn. Ik voelde me heel diep welkom geheten door de kosmos, gedragen en gewiegd. Ontroerde me diep. Dood en leven voelden als één, eenheid in alles en vanuit een intense verbondenheid met alles en iedereen. Totaal geen angst, ik voelde een band rondom mijn hart openspringen als een soort bakblik, voelde zóóveel liefde. Continu Liefde en Zijn. En intense dankbaarheid. Ik was me heel bewust van mijn lichaam, ik wás de koude buitenlucht en de muziek. Ik voelde iedere cel in mijn lichaam en daarbuiten. Ik voelde mezelf innerlijk dansen en tot nu toe voel ik me nog steeds soepeler in mijn lichaam. Een diep besef van werkelijkheid en de 'waanzin' (het circus) van het leven. Begreep altijd met mijn hoofd dat de werkelijkheid een illussie is, nu heb ik dat ervaren. Tijdens de reis ging soms door me heen: hoe kan ik dit integreren in mijn leven? En dat voelt nog steeds als een zoektocht... Voelt dat ik de gestalt afgemaakt heb van mijn hele diepe angst voor de dood (nog van voor mijn geboorte en altijd door alles heen) en dat voelt héééél bevrijdend. Heb er bijna geen worden voor. De eerste 2 weken na de ervaring voelde ik geen angst, het was niet in mijn systeem, dat gaf zoveel meer ruimte. Zowiezo voelt angst nog steeds wel anders. Ik zag angst tijdens de reis geprojecteerd op schilderijen en dat voelde en voelt nog steeds bijna lachwekkend. Angst voelde van de aardse wereld, niet van waar ik op dat moment was. Ik leef wel op deze wereld maar bén niet van deze wereld, wat een cadeau en een ruimte geeft dat. Een heel ander perspectief. Ik ben ayahuasca en jullie diep dankbaar voor deze overweldigend mooie ervaring. Zo fijn om in zo'n veilige setting met liefdevolle mensen om me heen te reizen. Wauw!! DANK JULLIE WEL!! Voelde me een aantal dagen na de ayahuascaervaring zonder woorden, had ook echt dagen nodig om weer te landen. Het voelt dat deze ervaring mijn leven veranderd heeft. Heel fijne dagen gevuld met liefde en alles wat er is. Ik kom zeker nog een keer een Gewijde Reis maken.” | |
|
Marcel: ‘Ayahuasca heeft mij wederom alles gebracht wat het mij wou brengen. En ik kan je vertellen dat er weer en heleboel gebracht is, wijsheid, liefde,een belangrijke boodschap voor een goede vriendin, inzicht in mijn eigen ziel, en bovenal bakken vol met energie!!! Het voelt wonderlijk om nu enkele dagen nadien nog steeds voelbaar in contact te staanmet deze godendrank. Dank voor deze hemelse ervaring!!’
Tineke: ‘Heel bijzonder om te mogen ervaren. Mooie muziek. Heel fijne goed afgestemde begeleiding.’ | |
|
Eveline: 'Met de intentievorming zaterdagochtend nam ik de vraag mee om op zoek te gaan naar het deel in mij, wat alles zo grauw, depressief maakt. Door het ademwerk ontmoette ik dit stuk in een zwarte diepe pijn waarvan ik geen weet had dat het in mij huisde. Zo diep, zo pijnlijk en intens een soort pijn van de hele mensheid, pijn van generatie op generatie, zo groot. Onderdrukt... Dit bleef aanhouden tot de volgende ochtend en dronk de ayahuasca. Na enige tijd kroop ik diep weg in het donker en gaf me wederom over aan wat er gebeurde en ging door het duister heen totdat ik in iets terecht kwam waardoor ik onder me keek en het beeld zag hoe een enorme mensenmassa onderdrukt leeft. En opeens begreep ik het .........wat moest ik lachen, wat een opluchting, bevrijding, door een laag heen en er is zoveel ruimte en in zicht. Op het moment is er nog zoveel aan het bezinken dat ik dit verhaal niet afmaak, alleen in het kort mijn ervaring schets. Wat ik heb te doen is mijn leiderschap in dit leven aanvaarden, wat ik niet ten volle heb gedaan! Ik heb me deels ertegen verzet.'
Harm: 'Nou mij is afgelopen weekend veel duidelijk geworden …. Ik had de afgelopen 30 jaar wel geteld een keer gehuild. Afgelopen weekend bleven de tranen stromen en nog altijd…. Ik heb er geen woorden voor. Ik heb zoveel gezien en meegemaakt. Een top dag in mijn leven. Nogmaals mijn dank voor alles. Ik ben van plan om in het voorjaar nog een keer te komen.' | |
|
Gyan: ´Met enorm veel angst ging ik hier naar toe, maar ik wist wel dat ik dit had te doen, want het voelde ook heel goed. Ik heb een fantastisch mooie Reis gehad, waarin ik echt mijn goddelijkheid heb gevoeld. Er ging ineens iets open en daar ontmoette ik mijn verloren onschuldige kind. Dit was een zeer emotioneel, ontroerend weerzien. Net zoals de ontmoeting met mijn overleden ouders en wat ze me nu meegaven. Ik heb heel wat dingen kunnen schonen en ik voel mijn ouders nu bij me. Ik heb mijn man ontmoet, mijn innerlijke man, en hij danste en was intiem met mijn innerlijke vrouw, het was heerlijk, niet te benoemen. Ik had een enorm verlangen op het contact hebben met de bovenwereld, zoals ik het noem, en nu gebeurde het. Het leek altijd net of het dak erop bleef en nu ging het dak open en voelde ik me in een bad van liefde en goddelijkheid. Ik heb mijn-zelf ontmoet, ik voel me niet meer alleen. En ik weet nu dat als de ayahuasca mij weer roept ik gelijk zal gaan, maar nu met een heel ander gevoel. Daarbij mijn complimenten voor de ongelooflijk, mooie, goddelijke muziek, die zo ontzettend kan helpen in het contact maken met je ziel.’ | |
|
Wilma: ‘Deze Reis stond helemaal in het teken van GENOT. Volledige OVERGAVE aan GENIETEN. Het is mijn recht van BESTAAN, mijn recht om te LEVEN, te GENIETEN, VROLIJK EN BLIJ te zijn. Ik ben nu zo sterk en krachtig dat ik mijn keel niet meer laat dichtknijpen bij het minste geringste en niet meer letterlijk/energetisch verdwijn als ik me in een omgeving bevind die niet goed voor mij voelt. Ik kan nu ook vanuit mijn kracht aangeven wat ik wel of niet nodig heb (op dit moment heb ik veel water nodig). Ik verblijf nu met Hart en Ziel in de schoot van Moeder Aarde en dat voelt goed.’
DEVINE AYAHUASCA, I AM VERY GREATFUL TO YOU. FROM NOW ON I WILL ENJOY AND CELEBRATE LIFE EVERY DAY.
Marcel: ‘Mijn reiservaring is dat ik het als Heilig heb ervaren. Drie dagen heel dicht bij me zelf, en daarmee met de ander. Wat een ervaring om dit te mogen beleven. Contact met een diep verlangen in mezelf. Contact maken met een deel, wat heel lang aan het infuus gelegen heeft, bijna dood. Eeuwenlang ontkent. Het beest in me mag los, is los. IK mag los, van mezelf. Alsof alle sluiers even werden opgetrokken. Leven leven met alles wat er is. Maandagmorgen werd ik wakker met het woord Genade. Ik heb Genade mogen ontvangen. Punt.’ | |
|
Gijs: ‘Het is een week geleden en ik besef nu dat de wereld er anders uitziet. Ik heb de hele week veel prikkels in mijn buikgebied gehad, ik adem veel bewuster en ik ben beelden aan het schilderen die ik als visioen kreeg. ik voel me verbonden met alles en iedereen, terwijl ik goed geaard ben. Ik ben mijn reis aan het beschrijven en ik ervaar ontzettend veel dankbaarheid en liefde. Ik heb eindelijk een geuzennaam voor mezelf "de kleine anarchist" Ik wist niet dat ik zoveel van die jongen hield. Ik ben zeer dankbaar dat ik deze reis heb mogen maken in een voor mij hele veilige setting. Ik ben de hele wereld rondgeweest in mijn spaceship, ik ben in zwarte gaten getrokken heb andere melkwegstelsels gezien, ik heb de stenen op het strand zien veranderen in sterren aan de hemel, ik was verbonden met alle sterren en mensen op aarde, ik heb mijn hart uit mijn lichaam gehaald om het aan de achterkant te helen, ik heb mijn hoofd in mijn hart gestopt, ik heb muziek licht zien geven. Ik heb contact gehad met mijn persoonlijkheden(ik weet niet hoeveel, ik ben er nog mee bezig) Ik heb lol gehad, verdriet, ik heb ervaren hoe nietig ik ben, ik heb heel veel contact met mijn hart gehad, daarvoor dank ik de toverdrank en de begeleiding. Ik zal zeker terugkomen om mijzelf verder te onderzoeken. namaste’ | |
|
Ilse: ‘Ik voelde me heel veilig en op mijn gemak, terwijl het natuurlijk toch wel spannend is.. bedankt daarvoor. Het was een bijzondere ervaring en ik merk, nu een paar dagen later, dat ik de energie in mijn lichaam iets helderder kan voelen. Alsof het vrijer stroomt.’ | |
|
Anneke: ‘Ik vond het in één woord geweldig, ik ben er nog helemaal beduusd van. Een superervaring om nooit te vergeten. Hoewel ik ongelooflijk bang was ben ik zo blij dat ik dit heb mogen doen met mijn dochter. Ik voel me herboren en verlicht, ik ben verlost van mijn harnas om mijn hart en de angst is helemaal verdwenen. Het beklemde gevoel is er niet meer, ik kan het nog niet geloven. Het is overweldigend, mijn dochter en ik voelen ons genezen en vrij om te genieten van het leven. Ik voel dat al mijn cellen open staan en alles is goed. Ook weet ik wat ik nog wil gaan doen met mijn verdere leven en ik ben vooral ook blij dat mijn dochter Jessica zich compleet voelt en heel krachtig is. Volgend jaar wil ik het zeker nog een keer beleven. Vooral het holotropisch ademwerk heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Kortom ik ben jullie ontzettend dankbaar en ik voelde mij heel veilig en begrepen bij jullie. Ook de begeleidende muziek vond ik erg stimulerend en fijn om te horen. Nogmaals bedankt dat ik dit bij jullie heb mogen beleven, ook bedankt voor jullie liefdevolle begeleiding en gastvrijheid. Ga zo door!’ | |
|
Yvonne: ‘Leven vanuit een liefdevol hart. In eerste plaats moet ik goed voor mijzelf zorgen de rest in contact met de mensen gaat vanzelf.Vanuit zuiverheid word je gedragen door de Christusenergie. Ik ben wie ik ben. Macht en onzuiverheid zullen blijven ontstaan en zijn ultieme lessen voor de mens. Ik heb geleerd mensen te respecteren om wie zij zijn en waar zij staan in hun leven. Niets is beter of slechter. De cyclus van donker en licht blijft bestaan, door liefdevol te accepteren smelt het ijs in stromend water en kunnen we de eenheid ervaren, de pure liefde.
Ik begrijp nu dat er een goddelijk kracht is, een energie die ook in ons huist. Hoe meer wij contact kunnen maken met dat deel, hoe meer we ons verbonden voelen met elkaar. Onze mind wordt gestuurd door gebeurtenissen van vele levens. Vergeven is het grootste goed, vooral jezelf vergeven voor je daden zodat je weer kan stralen zoals je ooit als mens bent begonnen. Bewuster geworden van mijn spirituele gaven en tegelijkertijd het aardse gevoel dat het fijn is om mens te zijn op aarde. Het leven is de moeite waard en voelt steeds intenser. Een diepe buiging en natuurlijk gewoon een lekker huckje voor jullie allemaal.’
Erik: ‘Ik had van te voren natuurlijk allerlei gedachtes en voorstellingen maar de Ayahuasca werkt op een totaal ander niveau los van wat je kunt bedenken of voorstellen. het is net alsof het een nieuw operating systeem onder het werkende systeem door installeert. Alle programma's en bookmarks en desktop etc blijven intact. Alleen wordt er daar onderdoor een soort 'clean' install gedaan met een veel fijnere, wat zeg ik sublieme engine. En die engine werkt nog steeds. Ik kreeg totaal andere antwoorden op de juiste vragen.’
Dominicus: ‘Lieve Lars, Tanja en Eric, bedankt voor de heerlijke ervaring die ik bij jullie in Gasselte mocht ervaren. Mijn ervaring met Ayahuasca was geweldig, na het eerste glaasje voelde ik nog niet veel, maar Lars zijn muzikale chakraklanken deden veel in mij stromen. Het tweede glaasje bracht mij direct tot de kern waardoor mijn interne projector heerlijke beelden in mij op gang brachten. Belangrijke momenten van mijn leven kwamen langs en wanneer ik ergens aandacht aan wou schenken, kon ik heerlijk inzoomen op het item. De boodschap die ik mijzelf voor deze ceremonie had meegegeven was “eerlijkheid naar mijzelf”, maar hier heb ik weinig van meegekregen, waarschijnlijk omdat ik al midden in dit proces zit. De boodschap die ik wel in schitterende beelden mocht ontvangen waren geweldig mooi en ik kon duidelijk waarnemen dat de held die ik lang in mezelf miste zich aandiende, ik hoefde slechts te wenken om mijzelf compleet te maken. Het derde glaasje bracht nog een oud stuk in mij naar boven waar ik graag van af wou, Godzijdank Aya, met een schreeuw van verlossing kwam een ware tsunami van alles wat niet bij me hoorde naar boven en vloeide zich soepel via de delta van mijn zieledrager naar buiten.’
Robert: ‘Mijn reis was soft en stil. Ik verplaatste mij naar talrijke plekken waar ik ooit was; had een lieflijk encounter met mijn overleden echtvriendin Gwen; verbleef in diepere lagen van mijzelf; mijn heimwee gevoelens losten voor een deel op; kwam geen donkere velden van mijzelf tegen {die er wel zijn}; werd blij met een optimistisch gevoel over het leven. Ook deze tweede reis heeft mij goed gedaan, ik kom voor herhalingsoefening.’ | |
|
Louise: ‘Mijn Reis heeft mij vele dingen geleerd wat een half leven therapie niet goed heeft kunnen maken. Ik heb geleerd om mijzelf te accepteren, mijn angsten onder ogen te zien en te kunnen omarmen en ik heb mijn biologische vader kunnen vergeven voor wat hij mij allemaal heeft aangedaan. Ook heb ik meer inzicht gekregen over het raadsel waar vele doktoren geen antwoorden op hadden en ik nu wel. Dit was zeker een ervaring die ik kan aanbevelen bij iedereen. Mij heeft het zeker geholpen en een hele andere weg doen ingaan. Ik merk nu nog wel dat ik vooral 's nachts veel leerzamen dingen toegefluisterd krijg en soms wordt ik er ook met mijn neus ingedrukt. Mijn spiegel is alleen maar groter geworden en de wereld nog mooier dan ze al was. De wereld is een weerspiegeling van wat jezelf bent, en de wereld is PRACHTIG! Lars, Tanja en Eric Dank jullie wel voor de prachtige gelegenheid die ik heb gekregen. Zeker tot een volgende keer.’
Jaco: ‘Als eerste kreeg ik te horen dat ik een sjamaan ben, wat dat precies betekent en hoe serieus ik het moet nemen is me niet verteld maar daar zal ik vanzelf wel achter komen. Toen kwam ik ineens in een heel kil gebied in mijn hart te zitten, waar naar boven kwam dat mijn moeder mij nooit echt liefdevol heeft kunnen verwelkomen toen ik nog heel jong was, daardoor was ik gaan denken dat ze niet van me hield, en dat ik dan maar lief moest zijn. Ik zat dus toen in de misere met allemaal nare herinneringen die naar boven kwamen, en daar was Liselot die even kwam kijken. Ik greep haar in mijn armen, en haar omhelsend (en samensmeltend leek het wel) voelde mijn kind eindelijk de moederlijke liefde die het vroeger had moeten missen. Toen kwam er eindelijk wat warmte in die ellendige wereld waar ik in verkeerde en toen kon ik eindelijk al die ellende in mijn hart uitkotsen/boeren/huilen. Wat een verlossing!’ | |
|
Annette: ‘Hoera, ik ben een meisje.En ze heet Annette Josina. Na een Gewijde Reis gemaakt te hebben deel ik jullie mede dat ik opnieuw geboren ben. Ik heb mijn jeugdtrauma onder ogen gezien,er mee geworsteld en me overgegeven, mijn innerlijk kind ontmoet en uitgenodigd om samen te gaan dansen de rest van mijn/ons leven,de navelstreng met mijn moeder doorgeknipt en sta nu op eigen benen. En heb mijn eerste passen gezet.Jippie!!!!! Die eerste stappen waren nog wat wankel, maar het gaat steeds beter. Met dank aan Lars en Tanja Faber en Erik en Lisselotte, van De Gewijde Reis en aan iedereen die een rol gespeeld heeft tijdens mijn leven tot nu toe, jullie waren/ zijn prachtige spiegels voor mij.’
Quini: ‘Wat een bijzondere ervaring is dit geweest. Ik kan de volledige impact nog niet helemaal vatten, want bijna iedere dag merk ik subtiele verschillen in hoe ik me voel en hoe ik me gedraag. Het allerbelangrijkste is wel dat ik me heel vrij voel. Ik herken de stemmetjes in m’n hoofd én in m’n omgeving en als ik het er niet mee eens ben lach ik (ik kan wel zeggen ondeugend) en ga m’n eigen gang. Ik voel me niet afgekeurd en waak ervoor dat ik mezelf niet afkeur. Mijn thema is nu: “SpelenderWijs meZelf” zijn (soms Kinderachtig is Fantastisch). Ook mijn eetpatroon is aan het veranderen, minder moeten en meer mezelf toestaan (ben altijd heel dwangmatig geweest /poortwachter) en heb tot nu toe nog geen behoefte aan koffie, alcohol en chocola. Heerlijk om te mogen Voelen wat er nu is.’ | |
|
Hanneke: ‘Ik heb me voor het eerst echt over kunnen geven). Mijn lichaam en 'iets' nam me over terwijl ik bewust was. Geweldige ervaring. 'Iets' ouds en bijna doods heeft mijn lichaam verlaten vanuit mijn tenen. En 'iets' liefs, zachts kon daardoor zakken vanuit mijn hart in mijn lichaam. Ik heb mijn innerlijke criticus in volle glorie mogen aanschouwen. En heb vanochtend, na mijn eerste nacht na de ayahuasca, mogen realiseren dat ik het leven bekijk door de bril van mijn innerlijke criticus. Zij zit al bijna mijn hele leven lang achter het stuur: Bedankt mam! Ik heb gevraagd aan Ayahuasca mij de blokkades te tonen die tussen mij en mijn ziel instaan: de innerlijke criticus. Dank je wel hiervoor. Ik snap het en weet wat me te doen staat. Ik heb ook meer vertrouwen in het leven na de sessie. Er is voelbaar meer ruimte gekomen. Dank je wel Lars, Tanja en Saskia om voor de bedding en begeleiding te zorgen die transformatie mogelijk maakt. Een erg mooie manier om bij te dragen.
Miryam: ‘Het enige wat ik kwijt wil, is dat ik het gevoel heb dat ik nu echt m'n verleden heb verwerkt. Ik vergeet het niet, haal zelfs herinneringen op, maar zonder dat ik hierbij verdrietig of kwaad hoef te worden.M'n thema was angst. Angst om te leven eigenlijk, om te falen, om me verder te ontplooien. Tijdens de reis heb ik ervaren dat ik met de humor die ik ook in me heb, door kan gaan en het leven laconieker tegemoet kan treden. Het leven is een spel, Lars zei het ook een paar keer, en dat kun je net zo moeilijk c.q. makkelijk maken als je zelf wilt. Ik kies er nu voor het simpeler te gaan doen en accepteer mezelf meer zoals ik ben met een open geest voor eventuele veranderingen uiteraard. Ik ben zeer dankbaar dat deze reis, de begeleiders, medereizigers, Tanja en de kinderen op m'n weg zijn gekomen. Ik kan weer verder!!!’
Michael: ‘Achteraf weet ik dat alles het “goddelijk” [Ayahuasca] plan volgt, het maakt echt niet uit wat gebeurt, zolang je intentie zuiver is! Wat gebeurt en wat komt in precies goed en moet zo zijn.’
Monique: ‘Lieve Lars, Tanja en Erik, Ik dank jullie uit de grond van mijn hart voor het magische weekend wat ik bij jullie heb mogen beleven. De omgeving, jullie gastvrijheid op jullie eigen terrein, de perfecte verzorging - fysiek, mentaal, spiritueel - , de geruststelling door het beantwoorden van alle mails en vragen, de prachtige setting die gecreeerd is en last but not least de perfecte afstemming en invulling van beide dagen. Hoewel ik het zoveel mogelijk los heb kunnen laten en in de volle overtuiging dat ik het moest doen (wilde ook) , ging ik wel met angst in mijn hart het weekend in en heb tot op het laatst gedacht: "ik kan elk moment nog opstappen als ik het echt niet zie zitten". Maar uiteindelijk ben ik, door hoe is toegewerkt door het weekend heen naar de Reis, en op de juiste momenten de juiste dingen zijn gezegd en gedaan, zóó zacht en smooth de Reis ingegleden dat ik het nog steeds een wonder vind. Ik ben er achter gekomen dat zang en dans, vanuit de ziel, voor mij heel belangrijk zijn en veel voor mij kunnen doen. Zaterdag tijdens het holotropisch ademwerk heb ik letterlijk geleerd los te laten, en bleef ik achter met het besef: "ik wil dansen op het ritme van mijn ziel". En zondag na het eerste glas ayahuasca, tijdens de chakra meditatie, heb ik gezongen vanuit mijn ziel. Zo mooi.
En daarna ben ik gaan liggen (heb me letterlijk overgegeven) en ben de Reis ingegleden. En voelde me helemaal opengaan en vrij en grenzeloos worden... En ergens in die wondermooie Reis vol fijne gevoelens en belangrijke inzichten en inzichtjes, heb ik letterlijk gedanst op het ritme van mijn ziel. Ik was - in een vorig leven? -, een Egyptische (oosterse?) priesteres, die haar inwijding kreeg. Ik heb intuitief een prachtige dans gedanst waarin ik mij openstelde voor mijn genezende gaven. Ik had ook het gevoel dat ik in de groep genezing moest brengen. Verderop in mijn Reis kreeg ik nog de boodschap dat ik een genezeres van harten ben; ik ben 'in Heaven' geweest en heb daar mijn ouders omarmd en vergeven, waarna er een hartje opsteeg naar boven.... Teveel om te herinneren, nog meer teveel om te vertellen, maar als er iets is wat ik niet had willen missen, dan was het wel dít weekend!!!!!!’
Noor: ‘Ik heb het als bijzonder en intens ervaren. Ik ben er nog van aan het bijkomen. Absoluut een unieke ervaring, die tot elke cel van mijn lichaam is doorgedrongen. Ik heb heel bewust in mijn lichaam gevoeld hoe de Ayahuasca zijn transformerende en helende werk deed.’
Jan: ‘Het verbluffende van de Reis zoals ik die heb mogen meemaken was het 1 op 1 contact met een hoger wezen. Ik noemde haar tijdens de reis Vrouwe Ayahuasca en heb diep respect naar haar getoond en ik heb het gevoel dat ze mij heeft aanvaard als haar leerling. Dat ik bij haar terug kan komen als ik dat wil. Op voorhand heb ik gevraagd om heling voor mijn diepe eenzaamheid. Ik wilde daar verbinding mee maken om de weg te bereiden dat de helende krachten hun werk konden doen. De tijd was er volgens mij echt rijp voor. Geen vluchtgedrag meer maar oog in oog met de diepst mogelijke pijn; de pijn van het afgescheiden zijn en het onvermogen om in verbinding te zijn met mijzelf en mijn omgeving. Na enige tijd kreeg ik contact met de Vrouwe en vroeg haar direct om heling. Ze wilde mij eerst nog even het een en ander laten voelen, zo vertelde zij mij. Het was het begin van een lange periode dat ik een intens verdriet voelde. Naamloos verdriet, tijdloos en oeverloos. Ik vroeg de Vrouwe of ik het mocht zien maar kreeg duidelijk te verstaan dat ik het alleen mocht voelen. Ik heb gedurende reis dan ook geen enkel plastisch voorstelling gehad, alleen maar voelen. Blijkbaar is dat mijn les.
Mijn verdriet kreeg eindelijk na zovele jaren vorm en geluid. Ik voelde veel oude schaamte op mijn verdriet, maar was intens verheugd dat ik het los mocht laten. Het mooie was dat er geen oordeel op mijn verdriet werd gelegd want de Interne Criticus kwam niet in het stuk voor. Wel was er een zuiver toeschouwen, ergens op de achtergrond die niet ingreep en geen oordeel velde. Ik reisde ook nog naar een vorig leven waarin ik eenzaam stierf in een woud met mijn rechterbeen in een wolvenklem. Ook hier weer, alleen maar duidelijk gemaakt door gevoelens. Is dit de bron van mijn huidige eenzaamheid? Best mogelijk maar het is niet belangrijk om dat te weten. Blijkbaar word er op zielsniveau geweten wat nodig is om te helen, in dit geval moest ik wederom die eenzame pijn in dat verlaten woud doorvoelen. Er is tijdens de reis nog veel meer gebeurd waarvan ik delen ben vergeten en andere delen niet kan duiden. Ik kreeg ook nog een reiniging op celniveau want het leek wel alsof er duizenden kleine wezentjes aan mij knabbelden. Mijn hele lijf vibreerde en regelmatig betastte ik mijn lijf in opperste verwondering. Ik leef! Het laatste dat ik meemaakte was de helende ervaring. Direct na mijn geboorte lag ik bij mijn moeder op de buik en voelde dat mijn ouders aanwezig waren en oprecht blij waren met mijn geboorte. Daarna heb ik nog enige tijd in mijn moeders armen gelegen. Ik heb dit echt ervaren als een direct helende ervaring; het kind in mij mag er eindelijk zijn!’
Caroline: ‘"Wat een teleurstelling, de glaasjes Ayahuasca werkten niet bij mij"...dacht ik. "En ik ben nog wel zo gevoelig, en ik heb me nog wel zo voorbereid, en ik heb zoveel vragen, en vorige keer was het zo intens, en ik heb altijd zo'n pech met m'n lijf, nu dit weer, waarom, waarom ik niet"..die mind maalde maar door, uren. Vijf glaasjes Ayahuasca en alles er ook weer uitgegooid. Jee, wat zag ik duidelijk hoe mijn mind tekeer ging. Wilde ik iets bewijzen, presteren?? op de loer lag de veroordeling van mijzelf, "ik weer niet, ik mag weer niet mee, weer de buitenstaander" etc. Pijnlijk. Na het vijfde glaasje begon gelukkig een milde roes mijn lichaam te verwarmen en betoveren. Ik kreeg geen beelden, geen antwoorden, maar mijn zintuigen werden heel gevoelig, mijn hart zacht en mild aangeraakt. Zacht stroomde de tranen van pijn uit mijn lichaam en belande ik diep in mijzelf. Dat gevoel is er nog steeds, alsof er een koele wind door mijn energiekanalen is gewaaid, mijn denken is vertraagd, mijn hart verzacht. Ik heb precies gekregen waar ik voor ging: heling, het kleine verdrietige meisje diep in mij teruggevonden. Dit was mijn Gewijde Reis, die ver voor het weekend Ayahuasca begon en mij weer blij heeft gemaakt en vol compassie.’
Bert: ‘Dit was mijn eerste reis, ik keek er met veel nieuwsgierigheid naar uit, heb uiteindelijk in 2 dagen besloten te gaan en het weekend was ook al binnen 2 weken. Nu naar 5 weken begin ik pas te beseffen wat er zoal gebeurd is. Heb tijdnes de reis een regressie meegemaakt. Van de grote Bert naar de kleine Bert, naar de baarmoerder naar de conceptie. Het orgasme, het zwart/wit, mijn big bang. In de baarmoeder, het voelde als drijven in de oersoep, was het warm, traag, alomvattend welkom. Er waren ook andere wezens (ronde zwarte bollen) maar daar kon ik geen contact mee maken. Voelde ook helemaal goed. In deze sfeer heb ik me voor mijn gevoel uren gewenteld en gekoesterd. Tot op cel niveau weer het warme oergevoel ervaren. Het oergevoel waarin alles oké is, het welkom zijn. Het was voor mij dan ook helemaal passend in die sfeer mijn kleren uit te doen. Achteraf herken ik dit gevoel als ik helemaal verstrengeld ben, in symbiose ben met een vrouw. Deze oerenergie lijkt zo op de liefdesenergie die ik ervaar als ik met een vrouw verbonden ben. Dat wat aan ooit aan de basis van het moderne 'neuken' gelegen heeft en wat nu weer 'ont-dekt' mag/wil worden. De lust eraf, alleen maar liefde !!! Na de oersoep weer meer sensuele muziek, de flamenco, het weer terugkomen op deze aarde. De reis met het heden (van toen) verbinden. Het verbaasde me dat ik enerzijds me helder van mind voelde, aan de andere kant ook helemaal erin kon gaan. De waarnemer en de deelnemer. Mijn lichaam die gewoon weet wat er te doen is, wat er aan de orde is. Dat heb ik zo diep gevoeld en ervaren, dat het lichaam mijn plek is om bij mezelf terug te komen.
Een ervaring om zeker dit jaar nog een keer in te gaan. Een hele mooie plek met hele mooie mensen, Lars en Tanja, Hartstikke dank voor jullie plek en het delen van wat jullie gevonden hebben.’
Martien: ‘Wat er allemaal is gebeurt kan ik nog niet helemaal terug halen. Wel is mij heel duidelijk geworden dat ik eerst trouw moet worden aan mijzelf en daardoor veilig worden voor mijzelf. Mijn criticus leren begrijpen en erkenning geven aan hoe het geweest is. En gewoon rustig blijven ademen ;) Dank jullie wel voor deze ervaring, samen met het ademwerk heeft het veel voor mij gedaan, ben weer een paar stappen verder.’
Marise: ‘Fijn dat jullie het zo hebben opgebouwd. Het is goed om er 2 dagen voor uit te trekken en om er op die manier naar toe te werken. Vrij snel na het eerste glas kreeg ik enorm veel pijn in mijn buik. Ik kon er goed bij blijven. Waar ik bang voor was, was dat ik in een angstgevoel terecht zou komen en daardoor niet bij mij intentie zou kunnen komen. Ik heb Haar (Ayahuasca) steeds weer uitgenodigd om haar licht te laten schijnen op de donkere plekken en steeds weer gezegd: Uw wil geschiede". Ik heb/had eerbied voor haar. Realiseerde me dat er met haar niet te spotten valt. Na het tweede glas, toen ik "wegzakte" wist ik weer hoe het was. Even verscheen er een grote slang en kwam er angst naar boven. Door me over te geven heeft ze me meegenomen en heb ik de kleine Marise terug. Ik heb veel pijn gehad. Het was bijna niet te verdragen. Pijn omdat het me duidelijk werd dat na een huwelijk van bijna 30 jaar we uit elkaar moeten. Er is een keuze: of mijn eigen pad volgen of zelfvernietiging. Ik kies voor mijn eigen weg. Ze heeft me laten zien dat ik eeuwenoud ben; sinds het begin der tijden. Ook dat ik de keuze heb in alles. Ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen leven en de invulling ervan. Wat mij heeft ontroerd is, dat ik Lars bij me geknield zag en hij tegen me zei: Pak haar terug. Ontroering toen ik hem geknield bij me zag en hij omhoog keek en me terzijde stond. Er is nog zo veel meer. Woorden tekort.’
Monique: ‘Hele goede voorbereiding, prachtige ceremonie. De chakra oefening was ook heerlijk, helend en ontspannend om te doen. Een van de reizigers vroeg mij , omdat ik mijn zus begeleidde en zelf niet gereist heb, of het niet een enorm lange dag voor mij was. Ik heb geen moment gehad dat ik dacht “het is wel genoeg zo”. De muziek alleen al was fantastisch, ik vond het een voorrecht om er bij te mogen zijn en de ervaringen van alle reizigers te mogen delen. Het was indrukwekkend, een hele mooie, gewijde, sfeer.’
Erica: ‘De chakrameditatie aan het begin was heel openend. Daar gebeurde bij mij al iets fantastisch. Mijn 2 kinderen stapten zo in mijn aura, maar nu vanuit de leeftijd die ze nu zouden hebben gehad (13 en 2 jaar). Ik voelde me gestrekt en gesterkt, merkte dat aan mijn rug. Ook alsof aan de achterkant iets open ging. Ik in een groter veld kwam. Ik heb een familie (voor het eerst!!!), ik behoor tot een clan, mijn clan! Ik was hier zo blij mee. Het voelt niet langer afgescheiden, maar geinternaliseerd. Ik was dit keer open de ceremonie ingegaan, zonder specifieke vraag en heb ayahuasca gevraagd me te laten zien wat nodig is. Dat levert een andere middag op dan anders. Andere middagen zat er 1 lijn in de ervaringen; nu was het op verschillende gebieden. Zo ben ik bezig geweest met mijn 2 uitersten: of in de lead staan en alles doen, alle verantwoordelijkheid dragen, alles trekken, alles op mijn energie doen, altijd initiatief, plannetjes, ideetjes (in Reichiaanse termen: de psychopaat) of mijzelf totaal wegcijferen, alles goed vinden (tot ergens ...), opofferend, gevend, vaak ten koste van mijzelf (Reich: de masochist). Hier zit ook een binnen/buiten verschil. Binnen zit het wegcijferen - er zijn niet veel mensen die weten wat e.e.a. mij kost. Buiten zit de sterke Erica die het allemaal effe doet. En beiden zijn waar overigens. Tijdens de reis kon ik deze 2 verbinden en wel via de weg van vertrouwen. En daar is ie dus weer: basisvertrouwen. Het was zo ontspannend om hier doorheen te ademen, een inquiry te doen, helderheid te krijgen en vooral: in uit te rusten.
Vervolgens, mede door de muziek, kwam ik overeind en kwam ik in een soort initiatie terecht. Ik geloof dat ik eerst begon te blazen als een kat of leeuw (de rammen bij de Luxor tempels) en vervolgens kwam ik in Egypte terecht, kwam ik nog meer overeind en ging mijn aura letterlijk door het dak heen. Wat een ervaring van grootsheid! Jeetje, daar werd ik stil van. Vervolgens kwamen er 'flying doctors' en leek het alsof ik aan de achterkant, in mijn rug, langs mijn ruggegraat, geopereerd werd. Weer rustig stilte, ademen, ontspannen en toen drong tot me door: laat ik nu eindelijk maar eens mijn plek gaan innemen, gaan aanvaarden dat ik dit ben en het maar gewoon gaan doen. Met alles wat mij is. Om vervolgens te denken: die vrije wil kun je dus ook wel op je buik schrijven, wat een illusie. En ja hoor - daar kwam die: die enorme schaterlach en plezier om alles wat er is en wat er samenkomt. En de ontspanning? Ik kan hem nog steeds voelen.’
Jan: ‘Ach, wat moet ik zeggen...er is zoveel geheeld, ik had het zelf niet kunnen bedenken! Allereerst (voor de zoveelste keer, maar ja, ik ben wat hardleers) werd ik mijn eigen Boeddha, rustend in en kijkend vanuit het centrum van mijn eigen universum. Wat steeds losse ervaringen zijn, wordt langzamerhand een manier van zijn. En die helderheid van geest, waarom schiet ik daar toch steeds van weg? Het wordt me ook steeds duidelijker dat ik ECHT op mijn pad zit. En dat er steeds meer afstand wordt genomen van zaken die mij daarvan afleiden. Wonderlijk om te ervaren wat een famlieband betekent, en dat je ook na de dood van ouders nog zoveel kan rechtzetten en helen. Verdriet maakt dan tenslotte plaats voor intense dankbaarheid. Er is niks mooiers dan jezelf ECHT onder ogen komen, daar zit zoveel ruimte voor bevrijding en groei! En al dat moois wordt me van binnen aangereikt! Ik zit eerste rang in mijn eigen bioscoop toeschouwer te zijn en tegelijkertijd ben ik de spelers en de souffleur en de regisseur en de toneelmeester! (Zo'n voorstelling zie ik liever dan een avondje AVRO, daar blijf ik niet meer voor thuis.) Laat ik nou ook gezien hebben dat een stukje van de toekomst van Helma en mij ook in Portugal ligt... Afgezien van de omarming van ouders, vrouw en kinderen heb ik ook mijn bedrijf met mijn vriend helemaal omarmd. De energie om er voor te gaan is er helemaal, alles klopt zo fantastisch! Hier had ik helemaal niet om gevraagd maar kreeg ik als bonus tijdens de Reis.’
Ed: ‘De Reis was, net zoals mijn eerdere reis-ervaring toegespitst op de overgave . De overgave om werkelijk los te laten. Dit voelt als een totale blokkade waar ik voorlopig nog niet mee klaar ben. Ayahuasca liet mij feilloos zien maar vooral voelen, hoezeer dit mij afhoud om waarlijk te leven. Het voelde daadwerkelijk als een kleine dood sterven! Nu een week later, voel ik die confrontatie nog steeds en zie de mechanismes van mijn vluchtgedrag duidelijker, beter en eerder.’
Gemma: ‘Ik ben heel blij met deze eerste Reis. Heb veel contact hersteld met een vreugdevol en blij deel van mijzelf. Een deel ook dat zorgeloos is en weet dat er voor haar gezorgd wordt op een diep en hoog niveau. Het contact daarmee was ik een tijdje kwijt. Het eerste dat ik voelde was echt alsof de slingerende ayahuasca zich een weg baande door mijn lichaam en om mij heen. Een prachtige kronkelende, hypnotiserende sensuele energie. Ook zag ik ahw doorzichtige sluiers met bewegende beelden uit licht gemaakt. Kon niet onderscheiden wat dat was. Op een gegeven moment zag ik ook vanuit links boven achter me een blauwachtig licht verspreiden, maar telkens als ik de bron daarvan zocht verdween het. Ik wilde het dolgraag zien en ik weet ook dat het me een hoop te vertellen had, maar ook wilde ik naar Frank, die buiten op me wachtte. Zelfs bij hem in de hangmat bleef het nog even trekken, toen we ons op de energie binnne afstemden voelde het daar ook veel sterker. Buiten zag ik die beelden niet. Toch wilde ik nòg liever bij mijn lief blijven en dat samenzijn was heel bijzonder en heeft ons beiden erg goed gedaan. We hebben zoveel gedeeld. Voelden ook zo duidelijk tegelijk die diepe liefdesverbinding en onze eigenheid, ik herinner me dat ook van toen we elkaar ontmoetten, twee jaar geleden. Het is helend om, gestript van patronen en egostukken, samen te zijn en je te openen voor elkaar in alle eerlijkheid en kwetsbaarheid. In ons is een oneindige stroom van liefde en het voelt zalig om elkaar als aardse projectieschermen te mogen gebruiken en de liefde op aarde te vieren samen. In de hangmat was het soms ook onaards tussen ons, we leken wel in de hemel.
En dit allemaal, terwijl hij zich voelde als een oude monnik, en ik mij voelde als een dolblij kind. Misschien is dat wel, op dit moment, het meest bevrijdende aspect van ayahuasca voor mij: dat je helemaal je eigen ding doet, je eigen ding voelt, en de ander ook helemaal in zijn eigen ding kan laten, zonder het gevoel van afgesneden zijn te krijgen. De verbinding met alles en iedereen blijft.’
Frank: ‘Ik voelde me een beetje gespannen als plankenkoorts. Na de eerste slok viel er een rust over me heen met de gedachte: ach is dit nu alles. Had al wat indianen verhalen gehoord over de smaak. Daar valt niet over te twisten, nee champagne is het niet, maar echt vies ook niet. alsof ik de aarde aan het likken was. En als kind vond ik dat ook niet vies . Ik heb erg genoten van alle beelden die ik ervaarde. Toen ik de meeste ervaarde als vogeltjes voelde ik me warm en blij. Mijn liefje leek een papagaai en tja toen begon het beeld van haar totaal te veranderen en kwam ik in een heldere open en vrolijke wereld terecht. Ik heb mezelf ervaren als stokoude man op zijn pad en dat voelde heerlijk. Ik kon van alles genieten, zorgeloos en moeiteloos. Zelf de enorme diarhee kwam als een geschenkt, niet eerder heb ik het toilet als een feestkamer ervaren. Het urenlang chillen met mijn liefje in de hangmat was heerlijk. Zonder woorden voelde ik mijn hart nog meer open gaan. Ik voelde me zo liefdevol en ik vond haar de mooiste papagaai die ik ooit gezien heb. Soms veranderde zij in een heerlijke gifgroene slang. Haar tong was om te zoenen. Toen de reis ten einde begon te raken hebben we in totale verbinding onze inzichten kunnen delen.
Ik kom zeker terug bij jullie. Ik voelde me meteen thuis en badend in een liefdevolle omgeving. Het was een zeer positieve ervaring. Ik wens jullie ook erg veel succes met jullie werk. In deze wereld is daar echt een plek voor. Dank jullie wel voor alle liefdevolle aandacht die jullie aan mij (en Gemma natuurlijk) hebben besteed.’
Erik: ‘Verbazingwekkend! Indrukwekkend! Wat een power en een mooie energie! Een weekend dat wat mij betreft voor herhaling vatbaar is en wat nog meer verdieping mag krijgen. Wat mij betreft start je een opleiding Sjamaan worden … Hoe mooi en evident om te voelen dat we dit allemaal in huis hebben en wat voor een prachtige kracht er ontstaat zodra we weer in contact komen met de kern/de bron in ons allemaal en waar het wat mij betreft werkelijk om gaat in het leven hier op aarde. Het in de kring beginnen was een mooie ervaring waarin wel heel duidelijk werd wat een krachtige energie ontstaat wanneer de persoonlijke energieën op een dergelijke manier gebundeld worden. Vraag maar aan de vlinders …. WOW! En hoe creëren we een oerwoud, haha!!! Erg leuk! Voor mij persoonlijk was het ook een mooie leerles en ervaring om te voelen dat het voor mij nog moeilijk is in of bij mijn eigen energie te blijven binnen een dergelijke energie. Ik kom beter of prettiger in mijn eigen proces als ik lig en meer ‘ruimte’ heb/neem voor mijzelf. Ik ben erg gevoelig (en open) voor de energie van anderen en daardoor was deze setting voor mij minder ideaal maar toch erg leerzaam. Later op de avond heb ik meer mijn eigen ruimte (buitenlucht in de hangmat enz.) opgezocht om met mijn eigen proces bezig te kunnen zijn. Zeker ook omdat het een avondceremonie betrof en het buiten donker was kreeg jullie prachtige plek buiten een extra dimensie. Sprookjesachtig gewoon, heerlijk om in te ZIJN.’ | |
|
Bas: ‘Op het moment dat ik voor Buddha zat en naar hem keek, breekt de hemel open en zit ik in een ongelofelijk fel licht. Niets in mijn hoofd! For real! De energie om me heen is niet te bevatten. De zon is gloeiend heet. Ik zit in een mythische wereld, in 'contact' met Buddha en kijk. Zijn hoofd morphed een beetje en ook het oppervlakte van het beeld lijkt te leven. Maar Buddha zelf is onverstoord en heeft een ongekende rust, vol kracht. Het beeld is een sleutel… Am I Buddha? Het beeld heeft een FUNCTIE. In één keer begrijp ik het beeld. You are BUDDHA. Ik ben Buddha consciousness. Ik ben compleet bewust en gecentreerd. Ik begrijp wie ik ben, waar ik ben en waarom ik hier ben. Buddha laat me zien, "wees als mij, gecentreerd en bij jezelf, en de hemel gaat voor je open." Niet denkbeeldig, maar letterlijk. I AM Buddha.
Ik kijk naar boven, de lucht in. WOOAAAAH! De hemel is onbeschrijfelijk mooi. Alles is open, de zon schijnt, maar verblindt niet, de wolken vormen prachtige patronen, als kristallen, gelayered en krachtig. Het lijkt wel een show speciaal voor mij. De zon brandt door mijn vest en shirt op mijn huid. Noem het toeval, als je wilt, maar voor mij is het op mijn geboorte na de meest goddelijke ervaring die ik ooit heb gehad. En daarmee BASTA. Ik BAS besta. Ik ben helemaal in sync met the Universe. Alsof de Zon, de wolken, het Buddha-beeld, Ayahuasca en ikzelf allemaal samenkomen om dit mogelijk te maken’
Pascal: Ik wens elke (sceptische) wetenschapper toe, dat 'zhij' dit zeker één keer mag meemaken.
‘Een bundel van licht heb ik gezien en gevoeld, die ik steeds weer kan terughalen en zo sterk is dat ik twee weken moest wachten voordat ik erover kon schrijven! Een bundel licht die zich splitst vanuit mijn hart de aarde en de hemel in. Een stroom licht waar rond omheen negatieve gedachten zich nog laten zien als danoontjes, vleersnuizen, boskijkende insecten enzo euhh oeps wat zeg ik demoontjes, vleermuizen en boosgekeken insecten :o) die rond die lichtbundel vliegen om te zien of ze nog wat schade kunnen aanrichten (lees: bang zijn opnieuw liefde te ontvangen, of onderzoekjes moeten doen hoe die liefde nou werkt: nou niet dus! Je kan er je hart slechts voor open stellen, de rest is magie en onderdeel van een niet te beschrijven Mysterie)! Door hun nieuwsgierigheid (van de danoontjes enzo) voor het licht, komen ze zo dichtbij, dat ze in het licht worden gezogen en ook zij -in hun toch diep verborgen verlangen- weer worden opgenomen in het licht waarmee ze zo lang geen contact durfden te maken.
Met de eindceremonie op maandag (PRACHTIG) heb ik geleerd mezelf te vergeven dat ik zo lang vast hield aan mensen 'uit de eeuwige jachtvelden' en kon ik een nieuwe intentie uitspreken waarin ik het deel van het leven dat voor me ligt, niet langer uit de schaduw maar uit het licht LAAT ontstaan. Uit Liefde voor hen daar en allen die hier bij me zijn. Voorbij de angst opnieuw iets moois kwijt te raken, heb ik de bron van alle leven gevoeld. Zhij streelt mijn hart met een vleugeltip, glimlacht zacht en nodigt mij uit hetzelfde te doen en te vliegen voorbij de horizonten van het denken.’
Joy: ‘Weer werd ik er op gewezen dat ik rust moet nemen, dat ik meer dan voldoende informatie heb, meer dan genoeg ervaringen heb gehad en niet meer nodig is. Rust, rust, rust was de boodschap. Het meest indrukwekkende was de liefdevolle aanraking door Jesus. Hij nam dat kleine (ernstig mishandelde) kind in zijn armen, wiegde het en gaf het daarna aan mij terug. Meer was niet nodig, het was zo ontroerend dat ik het in de eerste instantie niet eens kon verwerken.’
Naomi: ‘I've always felt as if something was missing and very often felt guilty to move on without that sth. I got the gentle push of aya this time straight into the eye of the storm of emotion. As direct as I could stand it, I kept on being with intensity of emotion and felt the grace of "Ohana means family and family means nobody gets left behind or forgotten". I felt her very near me. She was there, different colous than I expected. The mind was first grumpy but then said accept it, heart said keep on breathing and watch. The next day, facilitated by magical pine tree, we agreed to raise this child together.
Edwin: ‘Zoals gewoonlijk: erg goed. De setting vond ik zeer passen. Vond het mooi dat Lars meereisde. Dit had voor mij een extra dimensie. Muziek was wederom uitermate goed afgestemd op de setting en weer van grote Goddelijke klasse.... Ook fantastisch om een keer met een ervaren groep te reizen. En dan het stemwerk: helemaal goed!’
Saskia: ‘Mijn Reis ging vooral over het heel helder gaan zien van mijn 'doe normaal'-patroon. Er was steeds een hele sterke, strenge poortwachter, die bij wat ik ook deed na een tijdje riep "DOE NORMAAL" en waarna dan meteen mijn normaaldoe-patroon me supersnel weer in het gareel bracht. Het was zo goed dat patroon zo helder te gaan zien. Te zien dat in welke diepe pijn ik ook zit, ik me er in notime uit kan halen. In het begin baalde ik er enorm van, ik wilde juist meer mijn primaire emoties voelen. En dat lukte dus steeds niet. Maar voel me dankbaar dat ik zo die poortwachter heb kunnen zien en contact heb kunnen maken met de noodzaak die er ooit was om 'normaal' te doen, om die poortwachter zo sterk te maken. Ik voel er nu meer compassie voor en meer geduld met het hervinden van mijn ware emoties.’
Gert-Jan: ‘Ik kan het niet in woorden vatten. Alleen dat ik het heerlijk vind om te voelen dat ik me kan overgeven aan de golven van de stroom van de ceremonie. Zowel ayahuasca als salvia. Dat mijn hele lijf/systeem golft van de energie. alsof ik helemaal van water ben, of van energie. De beelden zelf kan ik niet beschrijven. Dan maak ik het te plat.’
Frank: ‘Het hoogtepunt van het weekend was voor mij ongeveer half uur tot een uur na het 2e glas Aya............hierin begeleidde, ondersteunde, verzorgde me Saskia..........Tijdens dit geweldige, ontroerende en diep intieme moment voelde zij als een oermoeder die met haar universele liefde mij voor het eerst in mijn leven liet voelen wat onvoorwaardelijke liefde betekent. Het was voor mij een diep ontroerend moment wat ik nu, dagen later, nog met me meeneem. Nederigheid, oprechte en diepe dankbaarheid en intens geluk heeft zich van mij meester gemaakt en de kritische demonen een aantal tonen lager laten zingen. Voor het eerst was ik zonder oordelen in harmonie met mezelf en genoot ik van het gezelschap van alle mooie, lieve mensen van onze groep. Ik neem het afgelopen weekend als de Heilige Graal in mijn hart met me mee en kijk uit naar een weerzien ergens dit jaar. Innerlijke groei, ayahuasca maar nog meer de soulmates zoals jullie en alle andere deelnemers hebben me mijn hart terugbezorgd en een vaste plek in mijn hart gevonden.’
Ietje: ‘Het thema is: The Quest for the Holy Grail. Mijn reis startte in een grot = heilige grond en symbool voor de kosmische moederschoot die nieuw leven voortbrengt, met duizend lichtjes en een zwarte Boeddha. De eerste keer dat ik een zwarte Boeddha ben tegengekomen. In de grot voltrekken zich onbewuste veranderingen, in mijn geval het mezelf bevrijden van de ketens van de mind. Mijn thema momenteel is nederigheid, uit de rebellie, liefdevolle en delicate toewijding naar mijzelf. Ik maak een diepe buiging voor de Boeddha, staat voor mij symbool voor groeiend mededogen, ontwaken. Mijn hoofd op de grond, grommend, afgewisseld met tandenklapperen, zuchten, en een repeterende vraag, wat is dit allemaal? Waar loop ik nog tegenaan? Kan ik het nieuwe toelaten, ontvangen? En wat een grote verantwoordelijkheid, hoe deze te dragen? Is er hulp, moet ik het alleen doen? Purify the mind. 'Ik ben bereid om te zijn, vrede in mezelf, als ik mijn eigen heel zijn besef, dan zijn er geen angsten meer en conflicten'. Het voelde alsof ik gereset werd. De energie die er nu is kon ik op dat moment niet bevatten. Bij het stellen van de juiste vraag stel ik mijn hart centraal en geef vanaf nu mijn hart de tijd om te antwoorden nu de kettingen afgelegd zijn. Overgave is een overgave aan het hart en via het hart kan ik mijn ware zelf vinden. Meteen poortwachters aan de deur om te testen of ik weer terug wilde in het oude patroon.’
Hemmo: ‘Het zal nog niet meevallen om alles wat er in de drie dagen van ons weekend ervaren en gebeurd is te vertellen. Als ik er zo over nadenk hoeft dit ook niet want ervaren heeft in dit weekend voorop gestaan. Dus wat ik ervaren heb is, dat een groep gelijkgestemden een zeer hechte eenheid kan worden die onderling heel veel delen, dat als je ergens aan begint met open vizier en een oprecht hart niet alleen de wereld maar ook het universum voor je open gaat, dat het mogelijk moet zijn om trancereizen naar het onderrijk en het bovenrijk te maken, dat je bij de juiste vraag een duidelijk antwoord krijgt, dat er nog zoveel te onderzoeken valt, dat ik een stuk opgeruimd heb in mezelf, dat ik dit niet alleen kan en ook niet wil en dat ik door wil gaan met mezelf in deze richting te ontwikkelen. De Ayahuasca (god wat een vies spul zeg) heeft me nieuwsgierig gemaakt, ze heeft van heel veel dingen een tipje van de sluier opgelicht. Van de Bron tot duistere spelonk, van zweven boven de aarde tot ontmoetingen met de doden. Alles is mogelijk al is mij hier wel weer duidelijk geworden dat je puur, zuiver en in open verbinding moet zijn om dit volledig mee te kunnen maken. Gelukkig heeft Ayahuasca hier voor mij een begin mee gemaakt en is het aan mij om hier verder wat mee te doen. Ik ben dankbaar voor wat ik heb mogen ervaren... HO!’
Annemieke: ‘Het thema van dit weekend; de heilige graal kwam veel naar voren tijdens mijn reiservaring. Wat voor mij bijzonder was, is dat het naar voren kwam in de taal van yoga. Tijdens de hele reis kwamen steeds de woorden: viveka jnana, wat kennis door onderscheidingsvermogen betekent. En Brahmarandhra, de holte van Brahman. Deze ontstaat als alle chakra's in sattva zijn en heeft de vorm van een kelk. Volgens de heilige geschriften liggen alle delen van ons wezen in Brahmarandhra besloten en daaraan wordt toegevoegd: dat alles in functie staat van de heer. Daarbij kwam de ervaring (moeilijk te benoemen of je iets ziet of voelt of weet, eigenlijk was het een weten) dat wij allen de graal zijn of de bron en dat wij uit onszelf voortkomen en onszelf voordurend scheppen. De reis was voor mij erg subtiel en daardoor moeilijk na te vertellen of te beschrijven. De ayahuasca liet mij ook nog zien hoe ik de dualiteit zou kunnen overstijgen door een ander perspectief in te nemen. En het liet me zien, dat hetgeen ik als vervelend ervaar in mijn dagelijks leven, mijn eigen schaduw is. Alles bij elkaar een top Reis dus!’
Wilma: ‘Deze Reis had als focus het NU. Ja, dus geen vorige levens die langskwamen. Doodgewoon het NU en te beginnen met het ervaren van mijn lichaam. Waarin leeft mijn ziel en hoe gezond of ongezond is de Tempel waarin mijn Heilige Graal huist? Wat heb ik het aangedaan en/of wat heb ik het laten aandoen? Hoe onderhoud ik mijn Tempel en daarmee mijn Heilige Graal? Weet ik wel dat de Heilige Graal in mijn Tempel verborgen is en weet ik wel dat mijn Tempel ook Heilig is? Ayahuasca is doodeerlijk. Alles liet deze Heilige plant mij zien. Toen brak voor mij het meest Heilige moment aan: aan de achterkant van mijn hart schoot er ineens een vlijmscherpe pijn die bezit nam van mijn hele lijf en beenderen. Op het moment dat ik de pijn gewaar werd, was het ook weer verdwenen en voelde ik dat de achterkant van mijn hart open was gegaan en gevoed kan worden met prana. Naar dit moment ben ik al mijn hele leven naar op zoek. De verbondenheid met mijn ziel en de verbondenheid met Moeder Aarde, die mij ooit in haar schoot heeft ontvangen. Een verbondenheid die ik niet kon aangaan, omdat ik niet wist wie ik ben: geadopteerd en tot mijn 17e niet in het bezit zijn van identiteitspapieren en steeds moeten aanhoren dat het beter was geweest als ik dood was, steeds overgenomen worden door andere energieën, omdat mijn bescherming weg was. En toch was daar altijd het lichtje van de Heilige Geest, hoe zwak dan ook, die mij aanspoorde door te gaan met mijn Quest for the Holy Grail. En nu sta ik vol in het Licht. Een paar foto’s die Pascal van mij op de hei heeft genomen illustreren dat zo mooi. De tijd is aangebroken dat ik mezelf mag neerzetten in deze wereld.
De geweldige muziek van Lars en het mooie gezang van mede-reisgenoten waren eveneens een weldaad voor mijn ziel. En door het gezang werd de verbondenheid met elkaar ook weer voelbaar. Wat een mooie mensen bij elkaar, wat een schoonheid. Al met al opnieuw een fantastische en onvergetelijke Reis. Mijn hart stroomt over van Liefde en Licht.’
Yolanda: ‘Het was een geweldige reis, mooi om te ervaren. Ik 'hing' in de kosmos en was zichbaar verbonden met het universum en met de aarde, via de hara. Kort daarvoor had ik een grote diamant in mijn hart geplaatst wetende dat dit mijn ziel is die, wat er in het leven ook gebeurd, niet beschadigd kan worden. Ik zag mezelf ook via die lijn naar boven en naar beneden gaan (reincarnatie) en toen wist ik dat alles wat je meemaakt op aarde 'nur spielerei' is.’
Reiné: ‘Ik moet nog verder Reizen en kom graag terug. Nu voel ik mij sterk, gewaardeerd, liefdevol… open, zeker van mijzelf. Ik kijk nu graag in de spiegel………. Lars, Tanja, Saskia: uit het diepste van mijn hart... BEDANKT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tot de volgende uitstap.’
Erik: ‘Diep, dieper, diepst, het kan nog dieper … Wederom erg mooi en helend! 1e Reis: The light, the dark rivers of mother earth and the all seeing eye of fire. 2e Reis: Answers and insights from Sacred Dimensions …’
Judith: ‘Een hele mooie reis gehad. Het was mijn 7de reis en hier kwam eindelijk de ontlading van iets wat zich al 6 reizen had aangekondigd en opgebouwd. De veiligheid van de groep (mede dankzij de eerdere 2 dagen) heeft mij in staat gesteld die ontlading aan te durven. Verder heb ik tegelijkertijd de kracht en kwetsbaarheid van mijn vrouwelijkheid gevoeld, wat heel mooi was.’
Erwin: ‘Het doel van mijn Reis was om dichter bij mijn gevoel te komen en er meer naar te luisteren. Na dat iedereen een plaats had uitgezocht, maakten we een circle en de ceremonie begon. Ik voelde de energie van mijn mede Reizigers. Na het derde glas begon ik diep in mijn gevoel te komen. Ik voelde de energie door mijn hele lichaam gaan. Na het vierde glas ging ik nog dieper mijn gevoel in waar ik allemaal oude gezichten zag uit verschillende culturen, o.a Inca, Indianen en een oude Sjamaan. Ik had gelijk een goed gevoel omdat ik wist dat deze mensen mij beschermen. Na de Reis zat ik vol energie, en het kind in mij kwam vrij.’
Ietje: ‘Het lukt me niet om mijn Reis onder woorden te brengen. Er is iets 'groots' gebeurd, misschien komen de woorden nog. In ieder geval begon de reis met een beeld van een concentratie kamp Sobibor, en ik zat daar nog als enige??? Rare gewaarwording om zulke beelden te zien. Vorig jaar heb ik het een nacht weer erg benauwd gehad en op internet iets opgezocht over Sobibor, het was exact die dag, als ik het goed heb 2-3 mei dat het kamp geopend werd. Ik woonde destijds in Wenen, was 5 jaar. Er woonden niet veel Joden in Oostenrijk, en ze werden inderdaad naar Sobibor afgevoerd, iets wat ik echt niet wist. Op mijn 30e heb ik er al eens een spontane regressie op gehad. Dat verklaart misschien iets over mijn longen???In de eerste reis heb ik 4 situaties te zien gekregen met brand. Daarna heb ik geen beelden meer gehad. Behalve dat de Ayahuasca vanuit mijn hart in rode stromen naar alle delen van mijn lichaam uitvloeide, mooi beeld. Na een soort geboorte kreeg ik alle vormen van lijden in een soort weten, geen beelden en heb ik veel moeten zuchten, grommen etc. De muziek was ditmaal anders en gaf mij geen rust om in extase te raken, het was wel mooie muziek, maar anders dan anders.’
Amber: ‘De dag begon rustig maar was al spannend toen ik wakker werd, omdat we wisten dat er iets bijzonders ons te wachten stond!toen het eenmaal zo ver was voelde ik me heel bewust van mn omgeving, body & mind.Na een hoop ademhaling en opheldering, probeerde ik mn emoties optewekken door fotos en ja het kwam los in tranen en verdriet van mn jeugd.Maar ontving ik het volle resultaat pas toen ik na mn 5de glaasje had overgegeven.Even later opende een hele nieuwe dimensie en realiteit van fluor geometrische vormen en regenboog tunnels waarin er een oneindigende schoonheid was van vreugde en plezier:-) ! Lachen gieren brullen aan momenten van vroeger als stout meisje en later weer als een zigeuner vrouw dansent en zingend door de Fado en Flamenco muziek.Terug naar het licht van de dag voelde ik me opgelucht en vooral LEEG van de HONGER, toem trof ik Lars en gingen even later heerlijk eten maken hhhmmmm.Ook daar was iets bijzonders toen Lars mij vertelde over zijn boodschap over het onderwijs systeem en wat voor effecten dat afwerpt op kinderen en de de hele opbouw van de maatschapij, ik kon me daar goed in verplaatsen omdat mijn ouders ook ergens het er niet mee eens waren hoe kinderen hun bestaan daar wordt beperkt!Dus de volgende dag sprak ik met mn broer en die begon zonder dat ik daar wat over had gezegd over precies dat, het was ongeloofelijk en liet mij even later een filmpje zien van een proffesor en zijn theorie hierover.Hier de link, Bron: www.ted.com TED Talks Sir Ken Robinson makes an entertaining and profoundly moving case for creating an education system that nurtures (rather than undermines) creativity. Ik en mijn familie willen ook doormede van creativiteit , in kunst, mode en muziek doorzetten met het spreide van de boodschap in universele respect en liefde, gelijkheid etc. die mn ouders ons ook hebben meegegeven.Zie www.myspace.com/barryandyosha om nog ff onze kleuren met jullie te delen:-) ’
Pieter: ‘Ik vroeg om mijn shadow te zien en ik verwachtte niet dat mijn medereizigers mijn Reis lieten starten bij aankomst in Drenthe. Elke reiziger triggerde bij mij wel één of ander vooroordeel. Ayahuasca liet mij beelden zien waar ik “king of my empire” was. Ik werd bewierookt door gouden en zilveren slingers en vuurwerk. Alles was ik zag blonk en schitterde. Ik liep op een pad langs een hoge muur. Plots brokkelde deze onderaan af en kwam op mijn pad te liggen. Ik liep verder en kwam dit nog 2 keer tegen. Dan ging ik omhoog langs deze muur, het was de hoge muur van mijn kasteel. Deze stortte als een zandkasteel in elkaar. En dan pas merkte ik hoe arrogant en minachtend ik doe tegen mensen… Als ik naar iemand kijk, creëer ik al onmiddellijk een opmerking over hem/haar. Ik bouwde een hele hoge muur rondom mij om mijn angstige “ikje” tot koning te kronen. Ik schaamde me diep voor wie ik was… Al die jaren lang deed ik me voor als een vriendelijke, liefhebbende en vooral oprechte jongeman. Dit was natuurlijk mijn hoge muur, mijn kasteel of ivoren toren waar ik me God waande.
Dank je ayahuasca om mij dit te laten inzien. Het komt hard aan, dat is zeker, maar ik wil verder. Dank voor dit proces in gang te zetten en ik hoop dat ik nog meer van die muren kan laten slopen. Dank je Lars en Tanja voor het veilige gevoel dat jullie telkens weer creëren wanneer ik bij jullie kom. Zonder deze basis zou ik waarschijnlijk nooit zo ver in mijn shadow durven treden…’
Martin: ‘Het is nu inmiddels een week verder en ik weet nog steeds niet goed hoe ik mijn Reiservaring onder woorden moet brengen, zo intens mooi was het dat ik nu nog een brok in mijn keel krijg als ik er aan terug denk. Na de eerste twee glazen Ayahuasca gedronken te hebben voelde ik aanvankelijk nog niet veel, pas na het derde glas begon Ayahuasca zijn werk te doen. Ik werd overspoeld met liefde en aangezien ik me had voorgenomen mijn hogere zelf de leiding te geven omdat die wel zou weten wat er het eerst aan de beurt moest komen begonnen mijn maag en darmen op te spelen en raakte ik flink aan de diare, wat na later bleek precies dat was wat er moest gebeuren, na iedere stoelgang voelde ik me lichter worden. Na enige tijd begon alles in de ruimte te bewegen en kwam in een harmonieuse kadans, de muziek vulde de hele ruimte en het was alsof ik midden in een groot festival terecht was gekomen, door god geregiseerd. Daarna kwam er een gevoel van blijdschap over me, ik voelde me èèn met alles en iedereen met de hele schepping , ik ben dankbaar dat ik dit mee heb mogen maken, ben benieuwd wat er de volgende Reis aan de beurt komt?’
Ria: ‘Na het eerste glas voelde ik mijn lijf heel snel tintelen, mijn mind was zoekend en oordelend aanwezig... In mijn hoofd kwam er een stem die zei :ik kan je alleen helpen als je buigt voor je eigen kinderfoto. Net zoals je dat gedaan hebt in India voor de Goeroe's goden en andere godinnen. Ik wil dat je net zoveel respect toont en voelt als toen voor de Goden maar nu voor de foto die je voor je hebt staan van jezelf. Ik had zoiets van: Ja Daaag... maar de stem bleef herhalen IK voelde een enorme weerstand en had zoiets wie bedenkt nu zoiets… maar die stem bleef herhalen dus ik maakte een korte buiging met de handen in bid houding zoals in India , de stem bleef herhalen eer de foto met respect, ik ging plat op mijn buik liggen en deed mijn ogen open ik zag mijn eigen foto en het leek net of ik een knipoog kreeg van dat kleine meisje op de foto en daarna moest ik kotsen en ik werd meegenomen door de muziek en wat mijn lichaam wilde .. Ik was er niet meer ... De Reis was zoals mijn leven, van de hemel in de hel alle kleuren van de regenboog , Werkelijk diepe dierlijke angsten heb ik doorvoeld en pure boosheid die iedere terug kwam vooral als Lars met die trommel langskwam.. diep tranformerend ik heb echt geen idee wat er is gebeurd. Ik kon niets sturen zoals ik heel vaak doe van ik moet in mijn lijf blijven, er was rauwe emotie en ook prachtig licht eigenlijk alles. De Reis is een ervaring maar het gaat om nu… Mijn nekpijn is verdwenen, vandaag schijnt de zon in mij. Ik voel me zielsgelukkig , Ik voel me kwetsbaar en ervaar een gevoel van vertrouwen dat ik het waard ben om te ontvangen, dat ik van het leven mag genieten in al zijn facetten.. Ik ben weer in het midden van mezelf en voel mijn basis om te zijn wie ik ben en te doen wat goed voor mij is. Mijn gevoelige kant mag ik beschermen ik hoef niet alles naar binnen te laten komen. Mezelf begrenzen in zachtheid, misschien kan ik mijn innerlijke criticus vragen of die me wil helpen… die is erg stil op dit moment.’ Annette: ‘Ik ben naar mijn gevoel niet ver op Reis geweest. In eigen land gebleven :-)). Ik had het gevoel gestuurd te worden, had ik ook om gevraagd - of mij de weg gewezen mocht worden, naar iets wat mij bang maakte. Ipv de gigantische tijger of monster die ik als symboliek voor de angst verwachtte (dit na alle verhalen) kwam ik voor een piepkuiken te staan. Een klein zacht kuikentje. Mijn grote angst om mijn eigen zacht zijn er te laten zijn, te geven en te ontvangen. Na de reis was ik ook helemaal zacht. Nu bijna een maand later draag ik het nog steeds met mij mee. Er gaat bijna geen dag voorbij of het komt even voorbij. Ook mijn oude beschermingdmechanisme om er iets over heen te gooien is er af en toe. Alleen dat gaat niet meer, zoals je al zei. Als je deze Reis maakt, kun je niet meer terug. En dat klopt, ik kan en wil ook niet meer terug. Dank je wel.’
Mariëtte: ‘Het voelde als een groot reinigingsritueel. Als een witte tornado ging de ayuasca door mijn lichaam. Ik heb het vooral heel lichamelijk ervaren. Beweging en geluid, en emoties die van tijd tot tijd daarmee vrij kwamen. Als de beweging even ophield nam het geluid het weer over en vice versa. Ik voel me nu dan ook heel moe en kwetsbaar. Niet te lang achter deze computer zitten dan maar. Maar lekker in ons tuintje, beetje tekenen. En ik merk dat alles zoals Lars al zei, heel direct binnenkomt.’
Marga: ‘In een droomtoestand of iets dergelijks ben ik niet echt geweest, pas aan het einde van de dag begon ik in een zweverige laag te komen en zag mezelf en mijn gezin rusten in de hoge bergen van Frankrijk in en schitterende blokhut, dit gaf me een vredig gevoel en wilde gelijk er naar toe afreizen. Ik had gevraagd om stroming van mijn energie van boven naar beneden en dat heb ik ook echt gekregen, letterlijk en figuurlijk. Het fijne vond ik dat ik na of nog steeds in de Reis mijn angst naar mannen anders ben gaan zien, ze zijn niet allemaal beulen en galbakken. Ik vond ineens de mannen die om me heen waren allemaal mooi op hun eigen manier en kon er met andere ogen naar kijken.
Nu voel ik me moe alsof mijn energie nog opnieuw alles moet zetten, steeds meer en sneller wil ik nu toch wel uit dit wereldje waar ik nu in zit een weg zien te vinden waarin ik met mijn gezin in een rustiger vaarwater kan komen dan waar ik nu in zit,weg van alle verplichtingen opgelegd door de maatschappij om je heen. Hoe dit verloopt wacht ik rustig af, ben wel wat assertief naar de mensen geworden en mijn grenzen stel ik nu wat sneller, nog niet snel genoeg naar mijn gevoel want je wilt toch niemand kwetsen.’
Ron: ‘Ik ging de reis in om een laatste stukje heling te ontvangen. Ofwel de laatste obstakels op te ruimen die mij in de weg stonden, tussen het hoofd en het hart. Maar na een onverwachte snelle en zeer kortstondige heling, kreeg ik een schitterend cadeau van Aya- Tao, wat nu nog mijn eigen bevattingsvermogen te boven gaat! Ik mocht een kortstondig kijkje nemen, en even voelen in de Womb van het Universum ( daar waar letterlijk alles ontstaat)! Helaas kan ik er niet te veel over kwijt, om dat het echt alle voorstellingsvermogen te boven gaat, en hoe kun je iets beschrijven wat onbeschrijfelijk is! Ik kan er maar een paar woorden voor bedenken, Het vrouwelijke grondbeginsel ( zuiver Licht en Liefde) van het oneindige Tao!!!
We zijn inmiddels een week verder, en om nu te zeggen dat het super gaat…. Nog niet echt! Al zit er wel steeds meer verbetering in. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik niet volledig geland ben ( misschien hoeft dat nu ook niet meer). En weet soms niet eens meer, wie of wat ik zelf ben (Zelfs dat is eigenlijk niet echt belangrijk meer voor me)!!! De Tao zegt tenslotte: Who can (make) the muddy water (clear)? Let it be still, and it will gradually become clear. Who can secure the condition of rest? Let movement go on, and the condition of rest will gradually arise. They who preserve this method of the Tao do not wish to be full (of themselves). It is through their not being full of themselves that they can afford to seem worn and not appear new and complete.’
Arminda: ‘Vooraf aan de Reis heb ik heerlijk een week gelaafd. Mijn vraag was om mijn gewonde kindje te halen. De Ayahuasca haalde mij op met een toon van "kom maar mee". Plots bevond ik mij in een tunnel en schoot als zaadje in de vagina van mijn moeder. In de verte bevond zich een eitje, en ik moest het halen. Uiteindelijk heb ik het gehaald anders zou ik er niet zijn. Wat de boodschap voor mij was is dat je uit de kern voortkomt en dat al het gebeuren in je leven relatief is. Er was helemaal geen gewond kindje in een kerker, ik mocht zien dat ik haar dus altijd bij me heb gehad.Dat geeft een vertrouwen waar je als mens op terug kan vallen. Lars, Tanja en Yvonne bedankt voor deze Reis.’
Stefanie: ‘Na afloop van de sessie lichte teleurstelling (zie je wel, je hebt jezelf weer geblokkeerd, helemaal geen beelden ontvangen, en je zit nog steeds in het ‘nee’ tegen het leven. Je hebt niets nieuws gezien/gevoeld en er is niets veranderd. Iedereen was heel stil en gelukzalig en jij zat daar maar te huilen). Maar naarmate de uren vorderden, kwam het besef. Jawel, mijn intentie was zuiver en ik heb precies gekregen van moeder Ayahuasca waar ik om vroeg: vandaag was er de volledige ruimte voor kleine Stefanietje om er te zijn en te doen wat ze wilde. Nou, dat heb ik (en jullie indirect ook) geweten. Belangrijkste: ik heb haar zondag niét in de steek gelaten (voor het eerst). En ik besefte dat ik –ondanks alle therapieën, cursussen etc. die ik heb gedaan – dit weekend voor het eerst écht bewust gevoeld en doorvoeld heb hoe verkerkerde, gevluchte en verdwaalde Stefanietje zich voelt. Vanuit háár perspectief, niet vanuit het ‘mijne’. […]
Één van mijn angsten was dat de Gewijde Reis slechts weer een mooie ervaring, een ‘kick’ zou zijn. Wat heerlijk dat die angst niet bewaarheid is. Integendeel. Het is voor mij de start van een vernieuwde innerlijke ontdekkingsreis van de belevingswereld van Stefanietje – innerlijk én magisch! Dáár zit de sleutel naar het realiseren van mijn eigenliefde, liefde voor de wereld en m’n omgeving en dus een JA naar het leven. De eerste , oh zo wenzelijke stapjes zijn gezet. Ik verheug me op de volgende Reizen!’
Lilian: ‘Ik vroeg waarom ik hier was, wat mijn doel in dit leven is. Ik kreeg een lichtgevende sprookjesachtige pad te zien en de ayahuasca vertelde dat ik hier over mocht lopen, rechtdoor, stralend, mooi en met mijn liefheid. Leef liefde, laat de mensen maar kijken hoe je schijnt en ze komen vanzelf naar je toe, leef liefde. Dat is je doel, gewoon doorlopen en schijnen. Durven compleet te zijn. Gebruik je andere kanten om jezelf te beschermen, mezelf veilig te houden, grenzen aan te geven. Daarna nog veel meer vragen gesteld en ook die zijn beantwoord, maar die zijn voor mezelf. Nu, een aantal dagen later, krijg ik nog steeds inzichten en voel ik me anders. Er is iets wezenlijks veranderd, er is iets in mijn essentie geraakt. Ik ben de ayahuasca zeer dankbaar, de begeleider(s) in de reis en de maker van de ayahuasca thee. Dank jullie wel. Ik ben wezenlijk geraakt en heb delen van mezelf teruggevonden. Ik kom zeker terug. Dit is nog maar het begin van de Reis.’
Yodhi: ‘De Reis is pas net begonnen. De visioenen zondag waren prachtig. Maar wat het me vooral heeft gebracht zijn inzichten, en dat gaat nog steeds door. Over de meest uiteenlopende dingen. Waarom draag ik liever paarse kleren dan roze. Wat is het doel van het leven van mijn oma (helaas vergeten te vragen wat het doel van mijn eigen leven is, haha). Hoe krijg ik mijn innerlijk kind weer dichterbij. Waarom is vlees eten slecht en vis eten goed (voor mij dan). Waarom zijn bepaalde mensen in mijn leven (mijn kinderen, vrienden). En die inzichten komen nog steeds. En naast inzichten heeft het een enorme impact op de contacten met mijn medemensen. Ik heb nu veel meer wezenlijk contact met mijn kinderen en mijn vriend (ze vinden me alledrie veel liever, dat merk ik in alles). Maar ook de interacties op straat verlopen nu heel anders. Nu weet ik pas wat echte assertiviteit is. Ik heb gewoon recht op mijn mening (niet meer of minder dan andere mensen). Lars zei al dat sommige mensen beweren dat de effecten van ayahuasca zo'n 20 jaar kunnen voortduren. Ik zit nog maar op dag 5, maar ik begin het al te geloven. Er is een bepaalde 'laag' van m'n ogen afgegaan, net als toen ik kinderen kreeg. Die laag groeit niet zo 1, 2, 3 weer terug, denk ik (if ever). Desalniettemin heb ik me voorgenomen om vaker deze Reis te gaan maken. Ik kan me voorstellen dat elke Reis een nieuwe laag verwijdert.’
Gijs: ‘Ik kon er niet echt inkomen,enkele korte tripjes gehad ,2 maal overgegeven...Ik schrijf dit een week later omdat er de daarop volgende dagen heel veel naar boven is gekomen.Ik ben weer helemaal clean om het zo te zeggen,dit is een geweldige ervaring..En ik kan je verklappen ,er is één circel rond.Maar het is mischien nog een beetje moeilijk om te accepteren,dat ik ruim 20 jaar de verkeerde medicijnen geslikt heb..tja > Ik heb nog veel te verwerken,maar er zijn weer een paar deuren open gegaan..Oprecht bedankt ..Lars en Tanja...’
Lia: ‘Ik bemerkte dat ik vaak en lang in de baarhouding zat. Alsof ik ging baren . Op een gegeven moment verschenen uit mijn vagina en perineum en aars een hele stoet mensen in het zwart gekleed, mannen en vrouwen en kinderen. Een hele processie die steeds berder en; langer werd. Een vrouw met zo een grote capuchon op haar hoofd keek om. Ze droegen een stok met drie zijstokken erop bevestigd. Het bleef maar komen en stromen als een zwarte stroom.Later kwam ik binnen in mijn baarmoeder, een grote ronde zaal van puur goud en diep in het midden bevond zich een heel groot ruw (berg?) kristal met gouden draden er om heen gewikkeld . Toen kwam van buiten naar binnen gevogen gezeild Boedha in lotushouding en daarna Ganesh, daarna zag ik Jesus hand in hand met Maria Magdalena samen met kind ook binnen wandelen, dat was heel ontroerend.
Daarna voelde het hele gebied heel schoon alsof alle banden over de tijden heen bevrijd waren en de zware zwarte energie eruit was. Verder kwam er een hele toren van allemaal op elkaar gestapelde olifanten (Ganesh ) in mijn mijn derde oog binnen gestr | |
|
Lindsay: ‘Rainbow Energy Healing is een werkingskanaal dat voor mij werd geopend na een Gewijde Reis Ayahuasca ervaring. Tijdens deze ervaring kreeg ik rechtstreeks contact met mijn Ziel, Hogere Zelf en de Allesomvattende Bron van het Leven. De deur werd geopend naar het Goddelijke Kleurenspectrum dat in alles en iedereen leeft, overal aanwezig is en een veld van onuitputtelijke kracht, mogelijkheden en potentieel is. Door af te stemmen op dit krachtveld stroomt het kleurenspectrum door mijn handen en daalt het in de “totale persoon” die ik aanraak. Met totaal wordt bedoeld: mentaal, fysiek, emotioneel en spiritueel. http://www.astro-ohm.be/pagina52aaaa.html ’
Robin: ‘Ik had een foto uit mijn pubertijd bij me, waarvan ik altijd vond dat ik erg verdrietig op stond omdat dat een zwarte periode uit mijn verleden was. Op Reis heb ik deze periode geaccepteerd en heb ik deze foto zien gaan vervormen.. en nu, na mijn Reis kijk ik regelmatig naar deze foto en zie ik mezelf als ‘tevreden’ met een lichte glimlach op de foto staan.’
Sanne: ´Ik heb nadat ik heb genoten van de Arabische kleurrijke beelden gevoeld wat ayahuasca nog meer doet, me beetpakken en fijnknijpen, mijn lichaam zwaar maken, alle shit eruit laten kotsen, en vervolgens mijn lichaam op verschillende plekken laten trillen en klappertanden. Ik voelde me koud en alleen en heb gevoeld hoe belangrijk het is dat ik zelf mijn kleine meisje omarm en haar koester. Pas toen ik dat deed kreeg ik het weer een beetje warm. Anderhalf jaar geleden was ik ziek en nu kon ik voelen hoe goed mijn lichaam haar boodschappen heeft doorgegeven en hoe ik bereid ben om nu goed voor haar te zorgen, op verschillende fronten. Ik heb veel dankbaarheid gevoeld naar mijn lijf, het heeft zo hard gewerkt en ik voelde hoeveel ik van mijn lijf houd. Kortom, ik heb alle shit eruit gekotst en getrild, veel gehuild, veel oude pijn losgelaten om vervolgens de liefde en dankbaarheid toe te laten. Het leuke is dat ik nu, de dagen erna voel hoeveel ik mezelf waardeer en zie wat ik waard ben en me niet meer schuldig voel als ik iets doe dat goed is voor mij. Ik mag er zijn met alles erop en eraan. En dat terwijl ik dus niet tijdens de sessie alleen maar halleluja ervaringen had, verre van dat. Maar het was wel precies waarvoor ik gekomen was: een fysieke en emotionele/energetische ontgifting.’
Josine: ‘In mijn Reis heb ik, kort gezegd, mijn kleine kind letterlijk uit een kerker via een zwarte marmeren trap naar boven geleid, naar een wereld vol groen, bloemen, vogels, zon en vrolijkheid, en haar de troost, steun en het (zelf)vertrouwen kunnen geven die ik vroeger heb moeten missen, waardoor mijn spontaniteit er weer kan zijn. Het verschil met een visualisatie, bv tijdens een meditatie, met hetzelfde thema is dat je tijden zo'n visualisatie uitgaat van een zelf gecreëerde situatie, het uitgangspunt bedenk je zelf. Tijdens de Reis met ayahuaska zie je het niet alleen voor je (dat is ook al helend), maar ben en beleef je het ook. Dit gaat veel dieper. Ik ben echt even geweest zowel degene die ik nu ben (een 55 jarige vrouw die in staat is vertrouwen te geven en te zorgen voor dat kleine kind) als het kleine kind dat ik toen was (van braaf, stil, aangepast naar spontaan, vrolijk en vrij). We hebben samen in die zonovergoten bloemenweide staan dansen en springen en allebei beleefd dat het helemaal goed was! Dat gevoel draag ik voortaan met me mee en heeft me, denk ik, wezenlijk veranderd.’
Lieve: ‘HET WAS SCHITTEREND van het begin tot het einde! Jullie doen dit met HART en ZIEL en daar kunnen we als Reizigers alleen maar oprecht blij mee zijn. DANKJEWEL voor alles!’
Margo: ‘Dat wat er altijd al was en niet kon zijn komt langzaam naar boven om omarmd te worden en op liefdevolle, eigen-unieke wijze zijn plek in te nemen, om zo te kunnen gaan tot dat wat zal ontstaan en zal zijn!’
Alexander: ‘Ik heb eindenlijk begrepen wat overgave betekent en hoe totaal dat is. Gezien dat het helemaal niet om 'mijn' leven gaat maar om 'leven' dat zich manifesteert via mij. Wat een opluchting! Het is allemaal gewoon niet persoonlijk. Zelfs karma is uiteindelijk helemaal niet persoonlijk. De Reis heeft voor mij de weg geopend om vanaf nu gewoon te kunnen gaan leven en te genieten van wat IS. De zoektocht was nodig maar is nu voorbij. Mooi! en Dankbaar.’
Erik: ‘Na de derde ayahuasca-ervaring begin ik me langzaam maar zeker bewust te worden van een rode draad die er door mijn Gewijde Reizen loopt. Hoewel ayahuasca op het niveau van de ervaring telkens iets nieuws lijkt te brengen, ervaar ik op het niveau van het proces grote overeenkomsten. En juist in dat proces ligt de ongelooflijke weldadigheid van de Gewijde Reis voor mij. Het gaat voor mij in dit proces om de overgave aan ‘de levensstroom’ en het ervaren van de vormen, blokkades en obstakels die tussen mij en het onvoorwaardelijk toelaten van de levensstroom in staan. Als ik in staat ben om die levensstroom er helemaal te laten zijn, zonder me vast te klampen aan de oever (door middel van een oordeel of een gedachte over hoe een ervaring zou moeten zijn), ga ik op in een eenheidservaring. Dan besef ik dat iedere ervaring, iedere gedachte, ieder gevoel, iedere impuls die ik in mijn hart kan verwelkomen de moeite waard is om ervaren te worden, ongeacht haar kleur. En vervolgens ga ik ervaren hoe de levensstroom zich door mij heen (vanuit mijn essentie) in een bepaalde vorm wil manifesteren. Kortom, ayahuasca leert mij hoe ik in mijn Zijn en Doen geworteld kan zijn in de oneindige intelligentie van de levensstroom. En ik ben er geweldig dankbaar voor om dat geschenk weer ontvangen te mogen hebben.’
Viviën: ‘Achteraf heb ik me verbaasd over dingen die ik deed (op mijn rug liggen met gekruiste handen op mijn borst en huilen, als ik mijn ogen dicht deed zweefde ik in een egyptische graftombe.Een ander moment met beide handen op mijn hart, alsof ik mezelf weer tot leven wekte en voelde heel veel liefde voor mezelf).Na het 4e glas ging ik aan de wandel in de gang, moest ook steeds naar het toilet, op een of ander manier had ik weerstand om terug te gaan naar de zaal, bleef maar heen en weer lopen (toilet, gang, badkamer en uiteindelijk de kamer waar onze bagage stond). Daar kon ik helemaal niet wegkomen, ik ontdekte een ingelijste poster waarin een fragment geschilderd was dat precies overeen kwam met een schilderijtje (5 bij 10 cm) dat ik bij me had, gemaakt door een medium bij wie ik anderhalf jaar geleden was.
Ik kreeg de volle medewerking van Danielle en Lars om een Reis (Dodenreis) door dat schilderij te maken, maar ik kon mijn draai niet vinden. Op een gegeven moment dacht ik: what the hack, ik vraag om een 5e glas. Het moment dat ik op wilde staan om dat te vragen, klopte Danielle op de deur om te zeggen dat we over 10 min. Gingen afronden. Ik had helemaal geen besef van tijd en ik wist ook niet hoe lang in die kamer zat, maar ik was wel bereid te sterven. Ik ben in mijn Reis heel diep gegaan.Vanaf de Reis tot nu, krijg ik inzichten, waarbij ik antwoorden krijg over het hoe en waarom.Vanaf zondag 4 jan. heb ik een week lang zere, dikke, tranende ogen gehad, na 3 dagen vormde zich onder en boven m'n ogen een korstlaag (ik zag er niet uit).Vanaf begin van de week zijn alle klachten verdwenen, ik zie er zelfs jonger uit en ben energieker. Ik ga zeker weer een Reis maken, maar eerst de vorige goed laten uitwerken, want iedere dag krijg ik nog inzichten, antwoorden en aanwijzingen.’
Ton: ‘De Reis begon voor mij wat onrustig (rijden in de ochtend?). Het begon met fysieke sensaties door m’n lichaam, later kwamen er beelden door die wel lichter van kleur waren dan op 4 jan.j.l. maar meer van die rare figuurtjes voor mij die niet zo werkelijk waren (voelde me daar ook niet zo prettig bij) en dat wou ik wat veranderen maar dat lukte niet. De communicatie met mezelf vond ik ook niet zo helder en scherp als op 4 jan j.l. . Voor me zelf ga ik wel proberen om op een volgende Reis meer op rust en in overgave te zijn.’
Albert: ‘Bewust heb ik niet zoveel meegemaakt, maar onbewust des te meer bij wijze van spreken. Ik ben best wel ongeduldig op spiritueel gebied, persoonlijke ontwikkeling ed. dus wil ik nog wel eens te snel gaan. Met de theta techniek had ik mijzelf aardig dichtgetimmerd voor externe invloeden straling, gifstoffen, lichaamsvreemde stoffen en wat dies meer zij. Dat heeft volgens mij ook invloed gehad en dat de tijd nog niet rijp was, joopie ongeduld ben ik. Als ik links en rechts hoor gaan er dit jaar zich veel dingen openbaren,duidelijk maken etc. Dus geduld kweken dan maar,gna gna.’
Carl: Dankbrief aan Moeder Aya en Kapitein Morpheus:
Als de warme doch wonderloze windel is verdwenen dan wandel ik opnieuw verwonderd door een wonderlijke wereld.
Dan tintelt dat wat was bevroren
en stroomt het water als nooit tevoren
Tao Ti Amo Ciao
uw zwarte pelgrim
‘Moeder Aya laat zich niet in regels en patronen vangen. Zij is wijs. Mijn tweede Reis, compleet anders dan mijn eerste Reis. Veel zachter, rustiger, vrediger, veiligheid voor het innerlijke kind om zich te tonen en in de armen te laten sluiten door de volwassene waarin hij woont, waarin hij zich heeft weggestopt. Vertrouwen herstellen, stapje voor stapje, verbindingswerken worden aangevat tussen buik, hart en hoofd. Spanningen lossen zich geleidelijk op, het mag weer wat stromen en soepel zijn. Even aan de grenzen raken tussen onze dagelijkse realiteit en daar waar alles vloeit en stroomt en in elkaar overgaat, niet te ver gaan, tot waar het veilig voelt, geen extremen, geen gekkenhuis, zacht opstijgen en zacht landen en dit onder het wakend oog van de buizerd.
Ook enorm genoten van het gezelschap der medereizigers, zeker tijdens en na het landen, zulke mooie en boeiende mensen. Nu 4 dagen later, terug opgeslokt in het dagelijks leven, in de matrix, Moeder Aya zet in beweging en nu is het aan mij, innerlijk werk aan de winkel zonder de spiegel van mijn huidige wereld te ontvluchten, geen weerstand, zijn, doen wat er dient te gebeuren. De innerlijke criticus is wederom zeer nieuwsgierig hoe dit weer zal verlopen.’
Gabrie: ‘Ik zag eerst Egyptische tekens en de ankh, teken van oneindigheid. Daarna een zilveren slang die ik begroette en die met me mee ging. Toen duwden 2 Egyptenaren de stenen opzij en kon ik naar binnen, prachtige kleuren en stoffen; veel rood roze en oranje, “moet meer met mijn kreativiteit doen” kreeg ik door, en zag statige vrouwen, die ik geweest ben. Toen kwam er een man in een fluwelen pak en een grote hoed en een grote snor. Ik kreeg door: “neem jezelf serieus”. Toen zei ik “kan het niet wat minder”, en ik kreeg de tekst en was naakt in Ierland toen de phytoftora uitgebroken was en lieten ze me daarna een soort eskimo zien met het woord Canada. Daarna gebeurde er een tijdje niets en later voelde ik dat ik een kind kreeg en opnieuw werd geboren, later zag ik dat kind weghuppelen met vlaggetjes.’
Ton: ‘Het was de eerste keer dat ik ayahuasca gebruikt heb en ik vond het een bijzondere ervaring. Je gaat heel bewust op Reis en ervaart alles heel scherp en je komt er ook weer bewust uit. De inzichten die ik mee kreeg en wat ik ervaarde op Reis zijn voor mij heel bijzonder en het smaakt voor mij naar meer(de Reis en niet de smaak van de thee).’
Carl: ‘Kleine jochie en sterke beschermer tegengekomen, op de achtergrond stond Gabriel. (als steun voor de poortwachter). Ik voelde me vorige week erg triest /depresief, dit is geheel over, slaap nog wel slecht en zat dus vanochtend om 05.00 uur al in de auto, CDtje van Lars opgezet en aan boord een feestje gehad, rustig rijdend, genietend van het leven, wetende dat het kleine jochie goed bewaakt is geweest (en als het nodig is nog steed beschermd word). Voel me zelf net zo sterk als de poortwachter (nogal logisch , want wie is nu wie ??) en dus in staat het kleine jochie te beschermen. Heb ook sterk het gevoel dat de poortwachter wel zal leren dat de buitenwereld zo slecht niet is en de poort open kan zetten.’
Jos: ‘Geweldig. Iemand zei, "Er is een leven vóór de Ayahuasca , en een leven ná de Ayahuasca". En dat voel ik vanbinnen. Ik ging bij jullie weg de maandagochtend, en ik stapte een nieuwe wereld binnen, alles voelde anders, en nog steeds ziet alles er anders uit. Alles is goed. Woede en Angst hebben plaats gemaakt in mijn hart voor Liefde, Dankbaarheid en Mededogen.Voorheen leefde dat vooral tussen m'n oren: hoe het allemaal zou moéten zijn, een illusie. Maar nu draag ik het in mijn hart en voel de schoonheid van het leven weer, en dat...... was lang geleden.
Vanuit de grond van mijn hart wil ik jullie bedanken voor één van de mooiste momenten in mijn leven. Ik zou een heel verhaal kunnen schrijven over de afgelopen 3 weken, en zou het zelfs zomaar kunnen doen, one day. Maar nu, houd ik het nog voor even in mijn eigen hart, om iedere keer weer te voelen wat jullie én de geest van Ayahuasca mij heeft gegeven, namelijk mijzelf. Mijn angst heeft plaats gemaakt voor licht en leven, en dat is mede jullie 'schuld'. En dit is slechts het begin. Untill we meet again...’
Froukje: ‘Ik merk vooral in mijn lichaam wat de ayasca doet: voel het ruimte maken en verdere ontspanning geven met het diepe gapen.’
Paul: ‘Ik kreeg zicht op mijn ver weg geduwde donkere en vrolijke kanten, heb er vriendschap mee gesloten en zal trachten deze naar behoefte te tonen. Ik schaam mij niet meer voor beide kanten, hoef ook niets te bewijzen, heb meer respect voor me zelf, iets dat ik al zeer lang voor nagenoeg onmogelijk hield.’
Ietje: ‘Het was een wonderlijke reis. Het lukt me bijna niet om de Ayahuasca op te drinken, mijn hele onderkaak schoot in de kramp en ik was vieze gezichten aan het trekken. Na het eerste glas moest ik overgeven. Daarna heb ik nog maar een half glaasje gedronken. Ik had er vrede mee, en accepteerde het dat dat het me niet lukte meer te drinken en er niets zou gebeuren. Die kramp was het thema. Mijn mond werd opengetrokken en ik heb de meest gekke bewegingen met mijn kaken gemaakt, kan het zo niet eens nadoen. De spanning van het afkeuren van onpretige ervaringen was opgeslagen in mijn kaken, afkeuren, misprijzen, niet aanvaarden van...
De zin: “when I experience Love, I am speechless” bleef zich herhalen. Vervolgens heb ik me laten meevoeren door de geweldige muziek en genoten van het extatische gevoel. Het proces volop in gang gezet en het zal misschien duidelijker worden wat de bedoeling is. Geven-ontvangen-zijn-acceptatie van wat is, liefhebben zonder voorwaarden, uit het oordeel en buigen. Het leven is woelig en ik blijf NU op koers, zoiets??’
Frank: ‘Mijn Reis voerde mij via allerlei deuren naar een hele mooie grote, met ornamenten versierde witte poort, waar toen ik ervoor stond ik mij opeens op een heel diep niveau realiseerde dat ik mij vaak niet welkom voel in de wereld. Dit was een heel verdrietig moment.Toen ik echter vroeg of ik door de poort mocht, ging de poort open en mocht ik naar binnen.Ik ging naar binnen en werd ogenblikkelijk overstroomd met een heel warm gevoel van welkom zijn. De ruimte die ik betrad was een hele mooie, onmetelijk grote ruimte, die aanvoelde als mijn hart. Ik voelde een diepe verbinding met alles en vooral een ongelooflijk sterk stromende energie die mij verbond met dit alles.Toen ik mij realiseerde dat ik naar mijn kind op zoek was kwam dat vanuit de verte op mij toelopen. Het was een innig weerzien. Ik kon nog een tijdje in de ruimte zijn, samen met mijn kleine ik en ben toen weer verdergegaan. Het was fantastisch om dit mee te maken, ik draag deze ervaring mee in mijn hart en zie de poort en de ruimte daarachter eigenlijk de hele dag voor mijn geestesoog. Ik voel mij weer welkom in mijzelf.’
Anke: ‘Ik ervaar groot respect voor wat er komen gaat en de moed om naar binnen te gaan. In mijn hart verwachtingsvolheid en in mijn hoofd rust. Dan het drinken van Ayahuasca. Ik vind het helemaal niet vies, in tegenstelling tot wat ik eerder gehoord had. Het grote verschil met bijvoorbeeld XTC: de plant werkt als een weldadig medicijn en ik ben gewoon helder, zoals in het dagelijkse leven ook, bij XTC voelde ik altijd de mix van chemische stoffen chaotisch door mijn lichaam racen. Dan…huilen, allemaal zonder enig thema. Alleen maar tranen, zacht en hardop, het stopt wanneer het stopt en begint wanneer het begint. Ondertussen neem ik met verwondering waar dat allemaal vandaan komt en dankbaarheid dat het me schoonspoelt. Een tweede drinkronde. Ik denk: werkt het wel? Ik ben zo helder! En daarna twijfel of ik het wel goed doe, voldoende loslaat ed. Plotseling: Vertrouwen, als een gigantisch voelbare druk op mijn hele lichaam en nog ver boven mij, dat weer een zee aan tranen losmaakt.
Een derde drinkronde. Ik vraag aan ayahuasca of zij mij wil laten weten of ik dit glas moet opdrinken. Haar antwoord: je doet toch wat je moet doen. Ik weet, dit is het moment om dieper te gaan, daar waar het pijn doet. En alles is welkom. Ik zet de kotsbak op mijn schoot en drink in kleine teugjes het nu zuursmakende drankje half op. Daarna, ademen, een licht misselijk gevoel maakt zich van mij meester, kom maar denk ik en ga liggen en wacht wat er komt. Niets. Twijfel, wanhoop, wantrouwen, is dit het nu? Plotseling een diep verlangen: IK WIL LEVEN! Ik schiet overeind en moet overgeven. Schuim blijft komen, ik vind normaal overgeven iets vreselijks, maar dit overgeven schoont op, is ondanks de waanzinnige kracht zo liefdevol en welkom. Daarna vrede. Een klein kind, helemaal onder de dekens, een enorme warmte van binnen, een explosie aan liefde en warmte in mijn lichaam, mijn duim in mijn mond en heel hard zuigen. Herinneringen aan vroeger die ik kwijt was komen terug. Daarna pakt Frank mijn hand, we zitten samen, wat bij mij opnieuw naar een zee van tranen leidt. Dan een abrupt einde. De muziek stopt. Ik ben nog niet klaar, voel dat er nog een laag zit waar ik net bijkom met enige misselijkheid die opborrelt. Ik zou nog uren kunnen doorgaan met opruimen, voel dat het steeds een laagje dieper gaat, ook letterlijk in mijn lichaam. Maar helaas, dit was het voor nu.
De Ayahuascaceremonie is voor mij de combinatie van satsang en heling op een diep niveau. Diep respect en dankbaarheid voor de eenheid der dingen en het universum, voor het bestaan van ayahuasca als helper om mij steeds dieper in contact te brengen met mijn ziel.’
Peter: ‘Ik had vantevoren de intentie uitgesproken om hand in hand met mijn Innerlijk Kind de duisternis in te gaan en daar een poosje in tevredenheid te verblijven. Dat is niet gebeurd. Zoals jullie gemerkt hebben, heb ik wel een stukje innerlijk kind teruggevonden in dat ontdeugende jongetje. Ik heb wel prachtige ervaringen gehad: ik heb mezelf een draak gevoeld in een grote kathedraal achtige ruimte waar wezens (heb ze niet vandichtbij gezien) naar me stonden te kijken, terwijl ik gebogen over een soort bron zat (in het echte leven mijn spuugbak). Deze ervaring heeft me een groot gevoel van innerlijke kracht gegeven. Ook heb ik rondgezweefd in een andere dimensie, met een kasteel op de achtergrond. Hier zat ik vol anticipatie om een draak in de ogen te kijken en voelde ik me een ridder met zwaarden in de hand. Ik heb de draak helaas niet gezien; had ook niet met hem willen vechten; maar wel in de ogen willen kijken en liefhebben.
Bij deze ervaring had ik meerdere gevoelens: een gevoel van anticipatie naar het onbekende en de jubelgevoelens die dit kennelijk bij mij losmaakt. Verder een diep gevoel van weemoed, omdat ik besef dat er in onze realiteit nog maar zo weinig echte magie te ervaren is. Magie als in Lord of the Rings! En omdat dit ervoor zorgt dat er zoveel ellende in de wereld is en dat onze realiteit zo afgevlakt is. Mijn eerste ervaring in de sessie, toen ik nog mijn oogkapje op had, was het gevoel van het 'drijven' onder het dak van een kathedraal, waar op het plafond allerlei vormen en kleuren geprojecteerd waren. Dit gaf een enorm vredig gevoel. Heel prettig. En in de tussenpozen tussen deze ervaringen heb ik gewoon lekker kalm om me heen liggen kijken en heb ik ook jullie zien gniffelen over wat er allemaal met de mensen gebeurde. En ik heb natuurlijk een hele tijd in een stuip gelegen, als een klein ontdeugend jochie. Kortom.... helemaal goed en vredig.
Wat heb ik aan mijn reis overgehouden? Een gevoel van innerlijke kracht, waarmee ik alle situaties meester kan zijn. Een | |
|
Yvette: ‘Ik voel me door elkaar geschud en toch ook weer geheeld en verder ben ik sindsdien gewoon bekaf. Misschien ook omdat ik mezelf toesta om dat te zijn. Het was heel fijn om mijn verdriet gewoon vrij een plek te mogen geven. Ik snap eigenlijk achteraf niet hoe het mogelijk is om een hele middag te zitten huilen en dat niet eens raar te vinden (waarschijnlijk omdat er geen keus was). Het woord aansteller is natuurlijk de afgelopen week voldoende door mij heen geschoten, tja, zo hardnekkig zit dat erin.
Het heeft wel veel ruimte gegeven, de wonderlijke vrijheid om veel meer te zingen en heel veel puzzelstukjes zijn op hun plek gevallen. Veel vragen liggen er ook nog, dus ik kom nog een keertje terug als het stof gezakt is en ik het gevoel heb dat ik het weer aankan.’
Anna-Gretha: ‘Ik ben heel blij dat ik dit heb mogen ervaren, echt precies navertellen wat er met mij is gebeurd kan ik niet behalve dat ik een rotsvast vertrouwen in mezelf heb gevonden, van verschillende kanten bleef er steeds een boodschap “Vertrouw op jezelf” in alles wat je onderneemt. Het voelt erg goed en is er nu nog steeds!’
Rian: ‘Zelf heb ik het gevoel dat ik een heel rustige Reis heb gehad. Er is veel inzicht en informatie binnengekomen, die heel erg op dit moment op mijn fysieke, aardse leven betrekking hebben. Dus alles heel aards en heel basaal. Ik had ook duidelijk het gevoel dat ik helemaal zelf de regie kan houden, telkens als er zich weer iets nieuws aandiende. Heel relaxed, go with the flow met af en toe diepe emoties die naar de oppervlakte kwamen. Over het algemeen voelde ik me de hele tijd heel erg warm en verbonden met mezelf. Ook nu nog heeft het in mezelf mijn hartsverbinding verdiept. Minder behoefte aan snoepen en aan koffie. Ik merk dat ik op moet letten dat ik niet ongemerkt weer in het oude gewoontepatroon val. M.n w.b. koffie en snoepen. Maar ik ben me er heel erg van bewust.
Ook ben ik me heel bewust geworden waar ik me op dit moment bevind in het proces dat zich speelt tussen mijn vader en mij. Ik kon veel oude energie loslaten, maar nu voelt het alsof een aspect van mij echt in een soort rouwproces zit. Gisteren heb ik een brief voor mezelf geschreven naar mijn ouders toe en deze daarna verbrand. Het voelt voor mij dat ik ook ruimte mag nemen voor dit rouwproces, terwijl ik aan de andere kant liever weer vooruit wil. Ik heb nu al in gedachten: een volgende keer mag het iets steviger. Dus het voelt voor mij alsof deze keer een aftasten en kennismaken is geweest. Maar al met al heb ik alles als een bijzonder transformerende reis ervaren en zeker voor herhaling vatbaar als het losmakingsproces en rouwproces klaar is.’
Bas: ‘Lars & Tanja: het wordt steeds beter! Ik raak op een gegeven moment uitgekeken als mensen zich niet verder ontwikkelen, ik merk duidelijk dat jullie niet stilstaan, de nieuwe elementen en activiteiten werken heel motiverend. Wat jullie mij gegeven hebben is van onbeschrijfbare waarde voor mij als persoon en voor mijn gezondheid, ik ben enorm dankbaar en beschouw het als een rijkdom zulke prachtige mensen te mogen kennen.’
Marga: ‘Bij mij is er niet veel gebeurd (bewust dan) … Daarentegen heb ik heel veel aan het weekend op zichzelf gehad. Ben een stuk dichter bij mezelf gekomen en het ademen wat we die zaterdag hebben gedaan was heel erg heftig. Ik ben zondagavond op bed gegaan en heb toen nog wel nawerking gevoeld van het middel denk ik. Ik heb toen nog mooie beelden gehad... niet heftig maar wel mooi.’
Johan: ‘Nou dat was me wat. 's Avonds kwam de spanning pas echt los. Opgelucht. Ik was erg onder de indruk en omdat het me wel 3 glazen koste om een kleine ervaring op te doen was ik ook wel teleurgesteld. Er ging van alles door me heen. Het lag gewoon aan mij, ik stond niet open genoeg, ik deed niet goed mijn best, het zal wel nooit goedkomen met mij en ga zo maar even door. Ik zat er echt ff doorheen. Dat ego van mij is behoorlijk sterk, en net nu ik dat niet wilde! Wat het me wel opleverde is dat ik mijn poortwachters nu veel serieuzer neem. Ik begrijp wel waarom ik me zo voel en dat is prima zo. Het zal nog wel even na-deinen. Ik ben er ook wel verdrietig van. Want hoe je ook liefdevol waarschuwde niets te verwachten, (en ik flink "ja, natuurlijk" zat te schudden) merk ik pas achteraf dat ik toch een verwachting had. Veel te hoog. Ik moet dit echt even verwerken. De wedergeboorte laat iets langer op zich wachten ondertussen probeer ik de moed erin te houden. Op naar de volgende stap. Het "enge" is er nu gelukkig wel van af.’
Suzanne: ´Voor de Ayahuascaceremonie had ik simpelweg het gevoel dat er wat ontbrak in mijn leven, maar de nacht voor de ceremonie werd ik s´nachts wakker met hele duidelijke vragen. Bestaat er ware liefde, wat is mijn doel hier en loop ik op het juiste pad. Vrij snel na inname van de drank verscheen er een prachtige zwart met blauwe draak rechts van me die zich boven mij verhief, en veranderde in half man, half slang. Hij kuste me en zei; Dit is jouw belofte. Het overweldigende gevoel van liefde liet mijn lippen trillen en tranen stroomden over mijn wangen, en ik werd meegevoerd in een dans van het midden, tussen alle tegenstellingen, krachten en tegenkrachten in waarin het voor mij leek alsof God zichzelf wilde ontdekken, en vieren. Liefde waarin iedereen en alles deel van uitmaakte. Daarna was er niets, en werd ik letterlijk opnieuw geboren, ik huilde als een baby en voelde wie ik ben, in essentie dan.
Het was heel erg fijn om me zo veilig te voelen met Lars en Sangeeni die toen bij me zaten, ik voelde dat ik wist (als baby) dat de wereld voor mij hier een moeilijke en zware was. Daarna was ik weer het kind van toen, en moest ik veel huilen omdat er heel veel dierenleed door me heen ging, het ging maar door en door, en ondanks dat voelde ik me in een soort bliss van opperst geluk verbonden met het hart van de hemel. Na afloop was ik heel erg moe, als een oude vrouw. Die nacht daarop (dus zondagavond na de Ayahuasca) werd ik s´nachts wakker in een heel mooi groen sprookjesbos waar de kleuren dansten. Verderop was een zwart angstaanjagend stuk bos, en ik was niet bang en huppelde erheen. Toen was ik weer terug in mijn lichaam. De volgende dag vond ik de stenen waarnaar ik zo lang op zoek was, en ik voelde trouwens dat ik helemaal goed zit op de plek waar ik nu ben en het werk wat ik doe, samen dit pad lopen, met mijn maatje, mijn vriend. Heel erg bedankt voor het mogelijk maken van deze ervaringen.’
Alice: ‘Onvoorstelbaar hoe prachtig en doelgericht de moederplant met mij communiceerde. Het allereerste beeld was de plant zelf die zich heel respectvol aan me voorstelde en me liet zien dat we in wezen hetzelfde zijn. Daarna ontstond een indrukwekkend "spel" van vraag en antwoord dat mij enorm veel inzichten opleverde die nu, twee weken later nog steeds doorwerken. Al langere tijd onderzocht ik de vraag hoe de relatie is tussen mijn lichaam en mijn wezen. Op deze vraag heb ik tijdens de Reis antwoord gekregen. Niet te geloven hoe subtiel en gefocused de moederplant haar weten met me deelde.’
Tamara: ‘Ik heb zaterdag tijdens het ademhalingswerk al veel verdriet gehad. En had ook veel moeite om in het openbaar te praten maar ik werd door mijn medereizigers heel goed ontvangen. En de tranen bleven maar stromen maar voelde heel goed.
Mijn reis zondag was heel zwaar, ik ben door hele diepe oude pijnlagen van mijzelf gegaan en veel jeugdtrauma's moest ik doorheen. Maar de grootste angst van mij kwam heel goed naar boven. Om alleen te sterven, en dat heb ik gevoeld en meegemaakt tot in het diepste van mijn ziel. En op dat moment werd ik zo liefdevol vast gehouden en toen ben ik over mijn angst heen gekomen. En sterven is eigenlijk iets heel moois. En vooral toen ik ayahuasca mocht voelen in heel mijn wezen. Het was alsof ik vloog op een hele zachte wolk van liefde. En werd er helemaal door omarmd. Ik vond het wel moeilijk om mijn angst onder ogen te komen. Omdat iets was wat ik helemaal niet wilde maar blijkbaar toch moest en ben er goed doorheen gegaan en ik was zo blij met de liefdevolle steun van Sangeeni en Lars.
Nu na 2 weken voel ik mij nog steeds heel lekker en van binnen nog heel warm van de energie. En het gaat met ups en downs maar het belangrijkste wat ik terug heb gevonden en dat is het kleine (gekwetste) meisje in mij en wij staan samen nu heel sterk. 1 team, 1 taak. En mijn hele wezen kan weer leven en ik kan weer leven zonder alle blokaades en nu aan mijn doel werken! Bedankt Lars, Tanja en Sangeeni, dat jullie op mijn pad zijn gekomen, dat ik mijn meisje weer terug heb! Heel erg bedankt voor jullie liefde.’
Richard: ‘Nadat ik grootmoeder ayahuasca langs zag komen, was ik nog niet in staat te Reizen in haar wereld. Was ook behoorlijk misselijk en wild eerst daar mee aan de slag, door mij voor te stellen dat het drankje alles los mocht maken wat er die middag weg mocht gaan.Toen ik eenmaal in staat was haar wereld in te gaan was dit iets dat eigenlijk niet te beschrijven is voor mij . Ik ging er ook heen met een Reisdoel [ontwaken ] wat het voor mij wat gemakelijker maakte. Elke keer waren er dimensie`s die echt buitenaards waren en dan hoorde ik haar zeggen: ‘je kan ook hier blijven’. Ja, dat kon maar wilde eigenlijk verder weten dat wanneer je er door heen gaat er meer is. Vanaf het eerste moment dat ik mijn angst tegen kwam had ik het volste vertrouwen dat ik het aan kon. Keer op keer werd ik doorboord door sentals uit de matrix. Op een geven ogenblik ging ik mijn angst ook opzoeken waardoor zij zich terugtrokken.Tot ik plots ergens was waar ik me heel erg thuisvoelde en waar grootmoeders stem heel helder en zuiver was.
Nu nog komt er een gevoel van ongekende harmonie bij mij los. Ik was bij de kerkers van de ziel en het is daar een paradijs [eigenlijk is het niet te beschrijven, maar om het een woord te geven komt dit een beetje in de buurt ]. Heb mijn innerlijk kind ontmoet, het was nog heel jong. We zijn nu vereningd in mijn hart. Of ik ontwaakt ben, ja..., er zijn alleen meer vragen bij gekomen die het zoeken naar of het vinden van antwoorden open heeft gemaakt. Heb in grootmoeders wereld ook vragen gesteld waar ze op antwoordde: ‘Richard, rustig aan, stap voor stap’. Voor mij is de volgende stap nog een Gewijde Rreis. En natuurlijk het innerlijk kind mijn aandacht geven. Samen verder in het leven op een mooi stuk je Aarde.’
Elaine: ‘Ik vind mezelf zachter worden, beter in gesprek met mezelf en meer voelend, meer mezelf... Ik ben heel blij als ik aan de ervaring terugdenk en voel. Ik heb hele gesprekken met mezelf gehad die ook niet de hele tijd makkelijk waren maar de uitkomst was fijn. Ik heb het goed met mezelf en daar ben ik dankbaar voor. Het mooiste van de hele reis was voor mij het weer zachtjes op aarde komen.
Al die mooie, prachtige, fijne mensen om mij heen. Schitterende muziek, al die mooie kleuren. Gesprekken kon ik nog niet goed volgen maar de liefde die ik in alles kon zien en voelen was helend en verwonderend tegelijkertijd. Ik heb veel emoties meegemaakt, verdriet en geluk waren er samen op hetzelfde moment en ik vond het heerlijk dat het er was en me niet verteerde maar er gewoon mocht zijn, bij mij en ik overzag het totaalbeeld. Ik heb me ook heerlijk klein gevoeld en gevoeld hoeveel geluk ik beleefde, dit voelde ik aan mijn glimlach die ik niet van mijn gezicht kon krijgen maar die ik niet herkende als mijn eigen glimlach. Dit was een oude glimlach van een kleinere mij en hij voelde lekker!! Het allesovertuigende gevoel van liefde en waarheid heeft me verwonderd en zeer gelukkig gemaakt. Hier gaat het om, om dit met elkaar te mogen beleven. In vrijheid en met liefde bij elkaar zijn! ThanXxxs’
Willy: “Angst klopt aan de deur, vertrouwen doet open: niemand te zien”. Nooit heb ik geweten hoe je met vertrouwen en een open visier je angst tegemoet kon treden. Tijdens de Gewijde Reis is het gebeurd. Ayahuasca heeft me fantastisch geleid. Later, na de ceremonie trek ik een tarotkaart waarin letterlijk staat: “je hebt je angsten overwonnen en begint nu aan een nieuwe fase met nieuwe avonturen”. Deze tekst resoneert in al mijn cellen. Ik weet dat het zo is. Ik heb echt iets achter me gelaten.”
Nynke: ‘De dagen na de ceremonie voelde ik zoveel meer ruimte in mijn zonnevlecht. In ieder geval een stuk van die knoop daar is opgelost, weg, verdwenen. Een vriend van mij zei nadien dat ik anders liep en ik wist gelijk wat hij bedoelde. Natuurlijk moest ik het even checken dus toen ik hem vroeg hoe dan zei hij: als een kind. En dat voel ik ook heel letterlijk. Ik ben meer kind. Soms niet even praktisch want het is nogal snel bang en boos en afgewezen en eenzaam. Maar als alles er mag zijn krijg ik er zoveel voor terug. Het kind dat voelt, huilt, geniet, verlangt, lacht, danst, zingt, LEEFT!’
Solly: ‘Lady Ayahuasca came to me through glowing gold light from the candles which, I swear, flickered in perfect harmony with the wonderful and haunting sounds from the turntable. She assured me that I was doing OK and not to fret at all. When I met my gatekeepers, I realized for the first time that they were no strangers as I had met them before in vague dreams. They appeared subservient and rather than permit me to see anything, I was allowed to see anything I chose. I did just that and was overwhelmed by a light/energy(??) that permeated my entire being! I am still digesting this ‘vision’ but I was given a distinct message that I hold sacred and prefer to keep this to myself for now. I left the ceremony more whole than when I came and reassured that my current path is the right one. I’m very grateful to have had this experience and extremely so towards our lovely and loving hostess Tanja and our two very capable guides Lars and Ivar.’
Gerard: ‘Pfff, ik heb vele keren geprobeerd op te schrijven wat ik heb ervaren tijdens de Reis, maar wat ik ook schreef: het kwam allemaal in de verste verte niet in de buurt van wat ik ervaren heb. Het is ook niet onder woorden te brengen. Ik heb de universele Werkelijkheid "ervaren" (niet zintuiglijk, maar ja hoe dan wel?) van elk mens en weet me vanuit dat gegeven, vanuit die oneindige ruimte, meer dan gesteund in mijn leven als persoon hier in de alledaagse werkelijkheid. En: verbonden met anderen, in de wetenschap dat we allemaal die Werkelijkheid zijn. Hoewel ik vreselijk blij ben dat te hebben mogen ervaren (met dank aan jullie, mijn medereizigers en Ayahuasca), is er geen enkel gevoel van overwinning of trots iets te hebben verworven: het is immers in ieder van ons aanwezig, alleen niet iedereen zoekt ernaar of heeft het mogen ontdekken. Maar het is een fundamenteel in elk mens aanwezig (N)iets.’
Mart: ‘Allereerst ontzettend bedankt dat jullie dit mogelijk maken. Jullie werk is goed, de intentie is zuiver. Dat schenkt kracht en vertrouwen. Het was een zeer verrijkende ervaring. Het terugkomen is voor mij misschien wel het meest intensieve deel van de Reis. Ik heb lekker muziek geluisterd, gedanst, met de poezen gespeeld, met wat vrienden de tijd doorgebracht. Veel geslapen, gedroomd, mijn lichaam soepel gemaakt om de spirit weer zonder problemen te kunnen dragen. Verschillende veranderingen heb ik al ervaren. Ik ben nog niet eens halverwege. Sta nog steeds helemaal open, sommige mensen merken het. Ik droom heel intensief. Herinner me ook dat ik op dat moment droom, en kan erin blijven, en herinner erna ook wat ik gedroomd heb. Sommige dromen van vroeger weer opnieuw, ze smaken anders, lieflijker. Sta ook anders op. Ben ook niet meer bang. Voor niks eigenlijk meer. Niet meer voor de werken van deze wereld, niet meer voor de kortzichtigheid (it takes one to know one). Niet meer bang om te spreken, te zeggen. En ook vergeving schenkt meer vrede en voldoening, dat is ook gemakkelijker geworden. Ook naar binnen toe.’
Ronald: ‘Het ademwerk maakte al veel los bij me en heeft me goed voorbereid op de Reis zondag. En de Reis op zich was zeer heftig met veel turbulentie. Het was een zeer zware bevalling, en heb vele verdrietige delen van mijn kindstijd doorleefd. Wat mij o.a. het meeste bij is gebleven is mijn kosmische lesje in nederigheid. Je kunt op een gegeven moment niet anders als je volledig overgeven aan de liefdevolle Ayahuasca Kracht die voor je wil zorgen en je te helpen genezen. En dat op zich brengt zo veel diepe verwondering met zich mee. Ook heb ik tijdens mijn Reis vele verloren delen van mijzelf teruggehaald, en in mijn hart geïntegreerd, die kennelijk beschadigd, en wijd verspreid in andere dimensies vertoefden. Ik heb niet echt veel kleurrijke beelden gehad van hemelse dimensies, maar dat was ook absoluut niet nodig. De enorme Liefdevolle krachten van andere hogere dimensies heb ik wel zeer diep mogen voelen en ervaren. Ik heb precies gekregen wat ik op dat moment nodig had. Niet meer, niet minder.’
Pieter: ‘Pas bij het rinkelen van het roeren in de Ayahuasca-fles voor de laatste inschenkronde werden alle toetsen bij mij ingedrukt! Paniek maakte van mij meester. Ik had nog niets gevoeld, niets opgeruimd... kom ik daarom van zover (België) om niets te ervaren? Op dat moment keek Lars mij aan en vroeg of hij bij mij moest komen. Ik was zo blij dat ik dit niet hoefde te vragen en dat Lars dit aanvoelde als van een "deep inner knowing". Het vasthouden van mijn hand tussen zijn twee grote warme handen voelde aan als de sleutel, als de toestemming om alle sluizen van mijn ziel open te zetten... Gedragen door de juiste intenties werden heel wat oude, vastzittende emoties en frustraties losgelaten en dit heel mijn Reis door. Eindelijk durfde ik eerlijk en open tegenover mijzelf te zijn en deze emoties verwelkomen, welke ik altijd weggestoken had ergens in het donkere.
Anne: ‘Tja, het verliep heel anders dan ik had verwacht. Ten eerste wilde ik me hefig door allerlei lagen forceren en kwam ik daar eigenlijk niet in. Ik was niet op de positie van de Rechtmatige Koningin. Ik heb dus meer inzichten gehad dan dat ik in de ervaring zat. Ik vroeg ayahuasca mij te helpen mezelf over te geven (niet letterlijk, wat wel gebeurde...). Op de dag zelf heb ik daar niet heel veel van gemerkt, maar de week daarna en misschien nog steeds wel, heb ik me wel veel meer overgegeven aan het leven. Veel gehuild, als een soort controle loslaat-proces denk ik. Een gevoel van: ik geef ‘t op. Ik weet ‘t niet meer. Ik kan ‘t niet meer bedenken. Kom maar dan, leven. Kom maar dan, emoties. Kom maar dan, angsten. Wat allemaal met ayahuasca te maken heeft kan ik natuurlijk niet zwart op wit zeggen. Maar heel subtiel heb ik wel het idee dat het zeker meespeelt.’
Claudio: ‘Ok, here we go. This has been a truly sacred travel, that I shared with my brother. As we were getting in touch with our inner child we also behaved as children. A bit naughty. The travel on Saturday was amazing. No real different dimensions or feelings. In the beginning a bit, but my question was simple. “Where is my soul, how do I get in contact with it and with the universal energy.” And I finally remembered the breathing as the bridge. So everytime I was out there and remembered my question the Ayahuasca made me aware of the breathing, which put me right back in my body and in the room. Which was bloody annoying in the beginning as my thoughts came back, my patterns, my feelings etc., till I got it. My soul is in my body. If I connect my mind, through the breathing with my body I can be in tune. And I realized that I moved my mind away from my body when emotions became too big. It feels like my accident when I was 4 was the first time. Traumatized and afraid for the sensations. But what if that is the whole reason for live? To feel the sensations, to live them and not look at them like a spectator in a cinema. And maybe that is why there is mental and physical pain. Like the soul/body is calling the mind back. And the longer I do not listen, the bigger and more painful the call.’
Eline Farideh: ‘Gisteren heb ik een Reis naar binnen gemaakt. Op een natuurlijke wijze zoals de sjamanen van het Amazonegebied dat al eeuwenlang doen. Het was een avontuurlijk reis, een reis naar mijn ziel. Vol vertrouwen en veiligheid stond ik oog in oog met Eline Farideh. Met eerst mijn pijn en verdriet, maar ook met mijn geluk en liefde. Met heel veel lol en met een vette knipoog naar het leven. Deze Reis werd begeleid door hemelse muziek. Ik liet mij meevoeren op klanken, kleuren, zang en vond hierin de schoonheid die gepaard gaat met droevigheid. Elke klank bracht een nieuw inzicht, ontroerd door de volheid van muziek. De traan en de lach gaan samen. De scheidingslijn is flinterdun. De stilte bracht me letterlijk tot stilstand in al zijn nederigheid. Voor alles wat is. Het leven is te mooi om jezelf te onthouden van je ziel. Van het voelen met al je zintuigen. Het openen en ontdekken hoe bijzonder en geraffineerd het leven is.’
PS. Letters vormen de woorden, maar de ervaring is niet te beschrijven.
Erica: ‘Ik wilde jullie laten weten het weer fantastisch te hebben gehad afgelopen zaterdag. Het was heerlijk om opgetild te worden door de muziek en ayahuasca plekken te laten helen in mijn lichaam en mijn geest. Ik kwam ooit bij Lars met het thema 'basisvertrouwen’ en dat ik in essentie, ondanks alles wat ik gedaan heb, de ander (en dan vooral mijn eigen lief) toch niet echt dichtbij laat komen, dat er altijd een soort afstand is uit angst om pijn gedaan te worden en je 'er uiteindelijk toch alleen voor sta’. Dat wordt zoveel milder, ook al is het nog niet weg.
Tanja erbij afgelopen zaterdag vond ik heerlijk. Eerder al merkte ik haar aanwezig op de achtergrond en hoe zij de Reizen draagt. Nu kon ik haar meemaken in haar begeleiding: liefdevol en mooi in haar eigen authenticiteit.’
Ellen: ‘Tja de Reis, dat kan ik nog steeds niet goed in woorden omschrijven. Ik heb heel erg mezelf gezien. Ik heb nog nooit zo tot in iedere vezel mijn lijf ervaren. Ik heb mezelf nog nooit zo gegrond gevoeld ik ben nog nooit zo aanwezig in mijn lijf geweest en het was heerlijk. Ik heb ook nog nooit zo intens muziek kunnen beleven; ik was in de muziek en ik heb nog nooit zo helder kunnen horen. En ik heb ook nog nooit zoiets smerigs gedronken!
Toen ik aan het worstelen was met mijn superego zei Lars de gouden woorden "Als je geen antwoorden krijgt, krijg je je geld terug". Toen kon mijn superego rusten en kon ik weer verder. Het ging natuurlijk niet over geld maar over de erkenning van mijn superego Poortwachter. De alles is goed houding is heel fijn en voelt ook gemeend.
Ik was geraakt dat Tanja zelfs voor de wc op mij wachtte om weer naar boven te gaan. Hart op de juiste plek. Blijf begeleiden, het past je. Heel veel moeder energie. Prachtig.
Ik heb hierboven al wat geschreven als ik meer schrijf word het zo'n lyrisch verhaal van hoe geweldig ik het vond en vind. Maar Lars ik geloof inderdaad dat dit het toverdrankje is. En ik kom nog heel graag een keer naar jullie vrijplaats om weer op adem te komen. Ik kan weer verder met mezelf. Thanks jullie beiden, liefs Ellen.’
Annemieke: ‘Mijn reis begon met het van binnenuit schoonmaken van mijn energiekanalen. Dat kunnen voelen vond ik al heel bijzonder en de communicatie met ayahuasca, die mij heel liefdevol vroeg of het goed was zo en niet te zwaar, ze was echt heel lief voor mij. Toen kwam er een soort stilte, rust, gewoon zijn, zo mooi en liefdevol als ik nog nooit iets heb ervaren en alles was wit of helder en licht.
Daarna kwam de ontmoeting met de bijzondere vogels, die de poortwachters zijn. Met hele lange vleugels in alle mogelijke kleuren en zij waren zo liefdevol. Toen ik vroeg; wat doen jullie? Antwoordden zij: ‘wij beschermen het kindje Jezus.’ Met veel ontzag wilde ik weer weggaan, want ik zag dat zij hun werk zo goed deden en dat dit zo fantastisch is wat zij doen, toen ze mij vroegen: ‘Maar wat kwam je eigenlijk doen?’ en toen antwoordde ik: ‘Ik wilde alleen maar even met haar spelen.’
Ik mocht naar binnen en komen spelen wanneer ik maar wilde en ik mocht haar ook meenemen, want ze wisten zeker dat ik haar toch weer terug zou brengen, omdat ik begrepen had wat zij doen en daar veel ontzag voor heb. Dit prachtige beeld staat nog steeds op mijn netvlies en zal ik echt nooit meer vergeten. Een poosje daarna werd de reis anders. De ayahuasca liet mij zien hoe ik pijn transformeer en dat ik respect verdien dat ik dit doe en vooral mezelf dien te respecteren omdat ik dit doe en ik kreeg ook dus nog de nodige pijn, die als ik erbij bleef na verloop van tijd transformeerde in enorme kracht. En ik zag hoe de meeste mensen weggaan bij pijn en bij degene die pijn heeft en dat het heel liefdevol is om juist te blijven en dat de transformatie daarin zit en niet in het alleen maar ervaren van vreugde. Heel leerzaam.
Ik vond het een zeer transformerende ervaring en heb het gevoel dat het zich nog voortzet in mijn lichaam. Nogmaals veel dank dat jullie dit doen en dat ik dit mocht meemaken.’
Bart: ‘Achteraf drongen Lars zijn woorden dan ook pas goed door: "Je kan/mag jezelf en je Reis nooit met iemand anders vergelijken, dat heeft geen zin". Ik herinnerde dat ik tijdens de Reis verschillende keren dacht: "Aya knows best. Whatever comes, I'll accept it". Ik weet nu ook dat mijn volgende Reis veel dieper zal zijn, dat voel ik gewoon. […] 'k Lag echt als een babytje te rusten, zaterdag en ik herinnerde me dat ik gewoon voelde dat het goed was: ik had op dat moment niet meer nodig dan dat. 'k Verlang nu al naar mijn tweede Reis!’
Annemiek: ‘Buiten wat ik in de groep al verteld heb, heeft het ervaren van het "absolute niets", anders kan ik het niet noemen, een enorme indruk op me gemaakt en nog steeds. Niets is eigenlijk als woord nog te veel. Minder dan niets. Wat toch haast tegenovergesteld is aan; ik heb niets ervaren. Ik hoop dat jullie kunnen invoelen wat ik bedoel, want juist voor deze belangrijke ervaring zijn geen woorden.’
Carine: ‘Mijn Reis - goh, ze was zalig!! Vergeleken met de vorige reizen! Mijn kindje is bevrijd! Ik had gedacht dat ik er meerdere Reizen voor nodig ging hebben om voorbij de Poortwachters te raken. Maar ik heb het alleen gedaan - ik ben dan toch een sterke vrouw zoals je steeds zei Lars...
Ik zat op een gegeven moment heel sterk en stoer in oorlogspositie met een metalen krijgerspak aan - hier komt niemand nog door die mij wil kwetsen NO WAY - ik voelde me zo sterk! Nog steeds trouwens… En toen was ze daar - mijn kleine meisje - ze lachte! Ze was blij, gelukkig! Ik was zo ontroerd... en we hebben gedanst! Ik heb nog nooit in mijn leven zo bevrijdend gedanst!
En toen heb ik licht gezien - van bovenaf kreeg ik licht en warmte - hele intense warmte in mijn buik - het is voorbij - mijn strijd is gestreden - mijn kindje is vrij. Mijn blokkade is helemaal weg en ik voel me helemaal open - de energie stroomt door mijn lichaam - ik voel liefde, liefde, liefde en blijheid. En heeeeel veel dankbaarheid - en respect voor Ayahuasca het magische drankje. Bedankt Lars, Dani, Tanja - mijn nieuwe leven kan beginnen en ik ben er helemaal klaar voor.’
Naomi: ‘My second Ayahuasca ceremony was intensive already a few days before it started. I've asked for my 1st and 2nd chakra to be cleared and that is exactly what I received. A build up of emotions prior to the very day was almost palpable. I lost my mother as a child and most of my life I've been dealing with this trauma. This time I really felt the emotion. As if everything I had done up to now was just mental research. The intensity of emotions few days before and during the session was finally real. As if I finally was able to go through it. I realised how much I loved my mother, how big our friendship was. I allowed myself to feel the love for her.
Now, two days later, I am still in that place. Allowing myself to feel our connection, her support and her friendship. I am no longer interested into analysing how my mind worked when that happened and what conclusions I have made bla bla bla. Now I just want to feel love for her because that is what I've missed most of my life. To allow myself to love her even though she left this kind of life. To allow myself to have emotions and to express them. To know that invisible is just as real as visible. To allow myself to grow up from the child I was when she left, instead of waiting for her to come back to the same place. To allow myself to feel the "phantom lymb pain" without thinking I am crazy to miss her as she definitely cannot come back. For all this I am grateful to the plant and facilitators.’
Margreet: ‘Ik vroeg de ayahuasca om mij duidelijk te maken waarom mijn ziel gekozen heeft voor de huidziekte Darier. Daar heb ik geen antwoord op gekregen. Wel zag ik mezelf zitten als indiaan en heelmeester met een groep kinderen om mij heen. Ik was toen een man. Ik voelde een groot verlangen daar weer te zijn. Ook voelde ik een sterke helende energie uit mijn handen stromen. Boodschap dat ik gewoon mijn handen als helend instrument ga gebruiken. Mijn lichaam waardeerde de muziek en mijn bovenlichaam danste af en toe mee met de muziek. In de lotushouding trilden mijn bovenbenen een poosje zonder dat ik daar controle over had.
Ik dacht: misschien brengt muziek mij weer in de sfeer. De indianenmuziek was fijn, maar ik was echt uit de energie. Poosje gerust. Daarna met mijn aandacht naar mijn derde oog. Ik kreeg veel tinten blauw te zien en eventjes in het midden een wit licht. Daarna zag ik twee roomwitte handen in elkaar gestrengeld. Wat dit betekent weet ik niet. Ik merk dat ik de afgelopen week bewuster ben wat en hoe ik doe en wat er gebeurt. Hartelijk dank voor jullie toegewijde liefdevolle begeleiding.’
Kees: ‘Wat me ook is opgevallen de afgelopen week, is dat ik anders tegen dingen aankijk. Ik kan het niet precies verklaren, maar er is wezenlijk iets veranderd in mij. Zo’n verandering in mezelf heb ik nog nooit eerder gevoeld. Voorbeeld: ik voel meer compassie voor Margreet op een manier die ik nog niet kende. Verder heb ik een ander contact met mijn lichaam. Mijn lichaam vraagt, met name met eten, ander gedrag van mij. Ik wordt nu misselijk van eten, dat ik eerder wel kon verdragen. Steeds moet ik nu goed voelen, voordat ik iets ga eten, wat mijn lichaam wil. Dat is behoorlijk nieuw voor mij.
Het voelt in ieder geval heel goed dat ik het gedaan heb en ik ben ook best een beetje trots op mezelf dat ik het gedaan heb, ondanks mijn angst ervoor. Ik ga eind september alweer de volgende ceremonie doen, waarbij mijn intentie, zoals het nu aanvoelt, zal zijn de heling en zuivering van de chakra’s 1, 2 en 3.’
Renée: ‘Wat een ervaring en een groot kado! Zo mooi, warm, liefdevol, gelukzalig, blij, zo overweldigend en ook angstig. Geconfronteerd worden met het diepste uit je ziel. Even weer dat meisje van vroeger zijn, zo gelukkig, vrolijk en ondeugend, zo ontroerend dat ik mezelf dit heb gegund. Een oude vrouw die me vertelde dat ik goed ben zoals ik ben, dat ik niet hoef te veranderen en trots op mezelf mag zijn, zo diep geraakt. Mijn geboorte mogen herbeleven, dus daar komt mijn claustrofobie vandaan. Mezelf dood voelen gaan, zo rustig en vredig. Daarna de hemel mogen aanschouwen, zo mooi! Antwoord op mijn vragen en inzichten mogen krijgen. Tegen mijn grootste angst gestreden en beloond worden door geheel achter mezelf te staan en weer van mezelf mogen houden en van de mensen om me heen. Ik voel me zo sterk nu! Wat een ervaring, ik heb er geen genoeg woorden voor! Het gevoel mezelf weer terug te hebben kunnen vinden! Niet langer meer de illusie te hoeven voelen dat ik met minder genoegen moet nemen de rest van mijn leven! Ik voel dat ik leef, echt leef! Het gevoel dat dit blijvend is en niet voor een moment, ayahuasca bedankt! En natuurlijk iedereen die mij hierbij en in gesteund hebben! BEDANKT!’
Daniëlle: ‘Ik ben diep, diep ONTROERD èn enorm DANKBAAR voor de Gewijde Reis die ik bij jullie heb mogen be-leven!
AYAHUASCA is met recht een HEILIG sacrament!
Ze heeft me laten inzien dat ik helemaal OKAY ben zoals ik ben! Ik was op zoek naar mijn SPRANKEL en jawel, die heb ik weer kunnen omarmen! Èn, ….nog veel meer. Er wordt wat af gejubeld in mijn hart! Ik voel me weer EEN! (Èn dan ook nog ÉÉN met ALLES ;-) ha, ha, want wie houdt wie nou voor de gek?) Afijn, voor mij is het leven weer een groot feest want IK HOU VAN MIJ!
Wat een LIEFDE heb ik ervaren….. Zo ontroerend, zo veel en o’zo fijn! Wat een liefdevolle CONFRONTATIE heeft Ayahuasca me gegeven. ’t was pijnlijk en eerlijk, een verademing dus een confrontatie op deze manier is eigenlijk ook wel heerlijk! Èn, wat een GELAAGDHEID in voelen, in inzichten, in heling èn in mogelijkheden….. Ik ben nog steeds aan het verwerken!
Ayahuasca heeft me laten (in)zien èn voelen waar ik warm voor loop. Dit verwart me enerzijds want het pad dat voor mij klaar ligt lijkt zo groots en heftig. Zou ik dat wel aankunnen?? Ik voel er ‘bibbers’ èn ‘sprankelende huppels’ bij. Anderzijds, de liefde stroomt nog steeds en ik voel me weer meer en meer in mijn kracht komen dus hoeveel bevestiging heb ik nodig? Ik ga mijn jubelende hart achterna, ik ga ervoor!’
Ilonka: ‘Na zaterdag is er zoveeeeeeeel op z'n plek gekomen. Ik blijf maar schrijven vd inzichten die ik nog steeds doorkrijg. Ik heb HET LEVEN, mn Passie en PLEZIER weer terug. Wèrkelijk ik heb mn intentie gerealiseerd, bijzonder hoor, heb er van alles en nog wat voor terug gekregen, vooral RUST en ENERGIE, daadkracht en durf. Vannacht had ik nog een angstdroom en terwijl ik het me bewust was dat ik droomde leek de dynamiek die ik met Aya ontmoette er weer te zijn. Hoefde alleen maar in mn hart te gaan zitten, bewust mbv adem te voelen en het werd direct stil... volgens mij is ze er nog steeds maar dat is mijn gevoel. Ik ben diep ontroerd en heel dankbaar.
Wat is Ayahuasca wijs!! NOOIT ben ik zo diep met mezelf gegaan en zo LIEFDEVOL en Krachtig GECONFRONTEERD. Aya zet je echt met je benen op de grond of slingert je in de darkrooms of the universe wanneer je je koppie niet voor haar buigt!’
Alexandra: ‘Als hetero ging ik naar binnen, als lesbo kwam ik weer buiten, echt onvoorstelbaar wat ayahuasca met je kan doen! Mijn intentie was om het gevoel van boosheid, verdriet, het gevoel van niet gewenst zijn van mijn kleine kinderziel er te mogen laten zijn, liefdevolle ruimte en aandacht te geven en haar het gevoel van bestaansrecht te geven. Ayahuasca heeft mij in contact gebracht met het miskende deel in mij. Ik hoorde een stem een aantal keer zeggen ‘je houdt van vrouwen’. Ik was verbaasd, waar komt dat nou vandaan? Ik zal het wel verzonnen hebben. Maar op het moment dat ik dat dacht, kwam alles in me in opstand. Ik werd dus direct afgestraft voor het niet serieus nemen van die stem. Ik ging luisteren, kreeg beelden, vage herinneringen, kwartjes vielen. Dus dit is wat ik ontken in mijn eigenheid? Ik ben geconditioneerd door mijn ouders, hetero is normaal en de rest idioot. Ik zal ook wel een deel van mijn moeders angst voor alles wat met vrouwelijkheid te maken heeft in mijzelf geïntegreerd hebben. Ja, ik moest toegeven, ik heb veel over het onderwerp gedacht, vrouwen zijn verliefd op mij geworden, meerdere mensen hebben hun twijfels geuit over mijn geaardheid, ik heb niet ontkend maar ook niet bekend. Ik wist het gewoon niet, ik was nog nooit verliefd op een vrouw geweest.
En tijdens de reis nam ik het besluit dat ik lesbisch kan en mag zijn. Het vrije kind in mij voelde zich gehoord, geaccepteerd en liet zich zien. Heel letterlijk want alles in mij manifesteerde zich in mijn speelse kind. Het voelde zo ongeremd, rustig en natuurlijk. Ik heb gelachen, verwonderd om me heen gekeken, met het licht van de kaarsjes gespeeld, dingen die de volwassene normaal zou vinden waren op dat moment magisch. En ik voelde liefde, voor mijzelf en voor de mensen om mij heen.
Ik heb ayahuasca gevraagd de poort naar de diepte van mijn ziel te openen, daar waar zich alle onopgeruimde rotzooi bevindt. Omdat de reis zo magisch en licht voelde, heb ik momenten getwijfeld of ik in plaats van naar de diepte naar hogere sferen ben gegaan. Mijn intuitie zegt dat die twijfel van de innerlijke criticus is. Ayahuasca heeft mij geholpen om mij in contact te brengen met mijn ware wezen en het vrije kind in mij, dat veel te weinig aan bod is gekomen in mijn leven, even vrij spel te geven. En dat vrije spel krijgt ze van mij in de verdere speurtocht naar yin of yang of beide.’
| |
|
Judith: ‘Heerlijk, nog steeds, ik loop de hele tijd te glimlachen ondanks wat minder prettige activiteiten waar ik momenteel mee bezig ben. Gisteren had ik een vervelend gevoel (oude pijn) in mijn lijf maar het mooie was dat ik er niet meer bang voor was, ik heb het dus toegestaan er te zijn, ben er bij gebleven en toen verdween het. Ik kan ook niet echt goed slapen want ik ben 1 bonk energie, heb het heel warm van binnen terwijl ik wel koude voeten heb, het is gewoon allemaal energie. Ook ben ik bijna continue in het nu, wat voor mij echt nieuw is. Heerlijk, een aanrader.’
Jules: ‘Mijn intentie was "Ik wil weer heel worden." Gedachten en gevoel weer bij elkaar brengen. Lars stelde me voor te vragen "Waarin ben ik nog niet heel?" Tijdens de hele reis kon ik heel goed bij deze intentie blijven. Telkens als ik weer in "hogere sferen" raakte kon ik me weer terug op aarde brengen door deze intentie uit te spreken. Ik voelde me heel aards, zwaar en aanwezig. Ik ervoer dat ik al heel ben. Het enige wat ik hoef te doen is naar binnen gaan, naar mijn centrum. Het was en is zo simpel. Alsof het helemaal voor mij geopenbaard werd, dat is alles!. Ik heb gehuild van ontroering dan ik dit inzicht mocht ontvangen.’
Karin: ‘Al vrij snel gebeurde het dat ik weinig lucht kreeg. Ik haalde adem als door een rietje. Dit bleef lang aanwezig. Hierna kwam ik weer even "bij" om vervolgens - na het derde glas - in een versnelling terecht te komen die me bracht bij mijn geboorte. Ik moest nog geboren worden en op het moment dat ik iets van licht zag voelde ik dat ik niet welkom was. Ik voelde dat ik hier niet volledig zou kunnen leven en bracht dit ook in verband met de moeilijke ademhaling. Ik kreeg te weinig lucht om te leven. Er vond een omslag plaats en ik voelde heel veel energie en voelde me sterk. Ik kon mijn energie niet kwijt en kreeg het ontzettend warm. Ik ben gaan dansen en vond het heerlijk om te bewegen en me door de muziek te laten leiden. De muziekkeuze was daarin heel bepalend. Ik voelde het bewegen van het dansen in heel mijn lijf, en dat dit mijn ding was. Ik voelde de kundalini-energie, mijn lichaam begon helemaal te trillen. Het maakt me heel erg vrij en krachtig. Toen ik weer ging liggen voelde ik me een krachtdier, er kon niets meer kon gebeuren. Ik voelde een hele sterkte kracht om te overleven.’
Brunhilde: Mijn eerste (Santo Daime) ervaring met ayahuasca was heel prettig, de tweede (Santo Daime) heel angstig, deze laatste was de reden dat ik het de derde keer bij Lars wilde ervaren (in kleine groep en met meer persoonlijke aandacht).
‘Ik was vastbesloten na wat ik gehoord had in de introduktie, om mij niet te laten ‘verblinden’ door het licht, maar om in het duister op zoek te (blijven) gaan naar mijn thema en heling. Ik bleef de hele Reis vastbesloten, ik hield braaf - want aanbevolen - mijn ogen 99% van de tijd dicht en ben geen één keer opgestaan en telkens als 'het licht' lonkte (in al zijn hoedanigheden) vroeg ik mijn onderbewuste op zoek te gaan naar mijn thema; afwijzing. Hiervan maakte mijn onderbewuste overigens al van het begin van mijn reis af aan ‘zelfafwijzing!’
Ik hield ook voortdurend mijn hand op mijn maag/hart en noemde keer op keer mijn intentie ‘Ik blijf bij je.’ Ik vroeg ook iedere keer naar mijn thema als ik mij ergens heengezogen voelde worden. Ik ken het nl. maar al te goed, mij mee laten zuigen, een verslavend gevoel in mijn geval, en telkens als ik dit dan vroeg hield het zuigen abrupt op, vergelijkbaar met het gevoel achterwaarts een tunnel uitgezogen te worden, en speelde zich het volgende tafereel alweer voor mij af. Heb hard gewerkt!!! Was vervolgens bekaf! en concludeerde in de uren daarna en de dag daarop (na een nacht geslapen te hebben, zoals ik dat in jaren niet heb gekund), dat ik mij weliswaar niet had laten meeslepen maar mij ook niet had overgegegeven. Weer later op die dag realiseerde ik mij dat ik mij weliswaar niet had overgegeven, maar wel had gefocust! en dat dat! de winst was. Niet kunnen focussen ligt/lag aan de basis van al mijn problemen.
Wat bijzonder is dat ik sindsdien - nu een week later - mijzelf nog geen één keer de grond in heb geboord! iets dat daarvoor vrijwel dagelijks gebeurde en dat ik zelfs kan geloven dat ik een goed mens ben! De dagelijkse situatie is anders, omdat mijn zoontje sindsdien ook vakantie heeft, maar toch geloof ik dat het door de reis komt, want ook nu heb ik elke dag sociaal contact met anderen dan mijn kind. Gisteren heb ik tegen een vriend gezegd, dat als ik er 2 keer per jaar een Gewijde Reis voor moet maken, om mijzelf niet meer de grond in te boren, ik dat maar al te graag doe!’
Gijs: ‘Het is alweer een onverwachte ervaring, die mijn negatieve punten omzet in positieve energie, en het geeft mij nog meer inzicht op de vreemde toestanden in het leven... Het was mijn 4e Reis en ik verbaas me steeds meer, alweer een stapje dichter bij huis.’
Edwin: ‘De Gewijde Reis heeft me geboden wat ik nodig heb op dit moment in mijn leven. Ik kwam om mijn innerlijke Kind te helen en ik kreeg terug dat het daar op dit moment niet over gaat voor mij. Ik moest vooral gaan genieten van het leven. Ik doe al genoeg zware dingen en het leven kan ook leuk en luchtig zijn. Ayahuasca nodigde me uit om me over te geven aan het leven en er helemaal in te springen. De letterlijke boodschap die ik kreeg was: 'jij doet al genoeg zware dingen, ga nu ook maar eens lekker genieten van al het moois dat er is!' Ik heb daarnaast enorm gelachen (en genoten) van mijn kritische stemmen. Elke keer als er een kritische stem voorbij kwam, werd mij de vraag gesteld van 'is dit wel zo, en zo ja, wat maakt het uit?'. Vervolgens kon ik me weer overgeven aan de flow van de reis en de flow van het leven. De reis heeft me nederiger gemaakt en me geleerd te buigen voor het leven en mijn ego. Hierdoor kunnen mijn hoofd en lijf beter met elkaar omgaan in plaats van continu de strijd met elkaar aan te gaan. De reis heeft me veel levensenergie gegeven en me geleerd dat ik mag genieten van wat er is. Het mooiste van het proces vond ik nog wel dat Ayahuasca me veel mildheid en zachtheid heeft gegeven. Het valt allemaal wel mee en ik hoef me niet zo druk te maken om dingen die in werkelijkheid niet zo belangrijk zijn. Ook de manier waarop Ayahuasca zijn intrede deed vond ik prachtig. Heel zachtjes en vol compassie en liefde worden de laagjes van mijn ego afgepeld. Prachtig om te ervaren en het smaakt zeker naar meer...’
Joy: ‘Het was weer een ongelooflijke ervaring en weer heel anders dan de vorige twee keren. Deze keer was er niet een stem die van buitenaf leek te komen en van alles vertelde maar kwam het van binnenuit. Ik ben met mijn moeder in het reine gekomen, iets waar ik dacht ik, niet mee bezig was op dit punt in mijn leven maar kennelijk toch wel op een dieper niveau. Het werd ook duidelijk waarom het nu aan de orde moest komen ondanks dat ik er niet mee bezig was. Daar mocht ik verder niet over praten. […] Ik ben met de vraag aan de Reis begonnen waar de bron van onrust zat waar ik veel last van heb/had. Het leek er op dat ik er geen antwoord op kreeg maar inmiddels heb ik het antwoord wel en ook al een deel van de oplossing. Er verscheen een knalgroene slang met een kattekop. Ha, dacht ik eindelijk mag ik ook eens een demon zien. Dus ik nodigde de slang meteen uit waarop hij of zij meteen verdween. Nog een paar griezels lieten ook heel even hun kop zien en steeds als ik ze uitnodigde verdwenen ze meteen. Er was ook een heel schuchter diertje dat even zijn kopje om de hoek stak maar zich niet meer heeft laten zien. Verder heb ik weer de fraaiste kleuren en vormen gezien en ook een mooi groen veld met hele rustige cellen om mij te laten weten dat de ziekte van Lyme echt voorbij is.’
Freek: ‘Ik heb niet zo een heel heftige reis gemaakt, maar het was wel intensief, en ik heb toch wel behoorlijk wat te verwerken gehad. Ik merk nu na een paar weken dat ik wel degelijk veel positiever aan het leven ben. En dat ik me al een heel stuk vrijer voel richting andere mensen. Ik maak wat vaker zomaar een praatje tegen mensen. Ik ben ook gaan solliciteren naar een nieuwe interessantere baan en ik ben meteen aangenomen. Ik merk nog wel dat het een proces is, maar het gaat erg goed :-)’
Annemieke: ‘Ik heb bijzondere antwoorden gekregen op mijn vragen, eigenlijk volledig de andere kant op dan ik verwacht had, maar zo simpel en duidelijk, dat je het altijd geweten hebt. Ik wilde weten hoe ik weer op mijn pad kon komen en ik kijk dan altijd naar iets buiten mij, maar ik ben het pad, natuurlijk.’
Erica: ‘Dit was mijn tweede reis en totaal anders dan de eerste. Eigenlijk kun je niet vergelijken. De eerste was hemels; de tweede aards. Telkens krijg je precies waar je 'huiswerk' ligt t.a.v. je eigen ontwikkeling, los van wat je eigen ego daar ook van vindt. Ayahuasca is een drank met een grote wijsheid ...’
Erica: ‘Ik heb God ervaren en kennis gemaakt met zijn bibliotheek, ik weet hoe extase kan voelen en hoe je zo door de sluiers van het ego kunt zakken. Ik ging aan de slag met 'eenzaamheid', 'luisteren' en 'te weinig basisvertrouwen'. Wat ik geleerd heb door te luisteren, heel, heel nederig, is hoe eenzaamheid en weinig basisvertrouwen zo kunnen verdwijnen en je je gedragen weet door een immense stroom van liefde. Dit alles gedragen door jullie goede en liefdevolle energie en spirits, alsmede die van Dani. Ik ben nog bezig dit alles te verwerken en te containen in mijzelf i.p.v. al die energie weer naar buiten te strooien.’
Wim: ‘De weken na de reis, ben ik me regelmatig bewust van het feit dat we in een oneindige tijd en ruimte leven. We leven dus eigenlijk in het niets. Er is geen begrenzing mogelijk. En toch is er zomaar ergens in dat Niets dat de Aarde is en op deze aarde leven een paar miljard mensen die allemaal heel erg hun best doen. Voor wat? Dan kan het toch niet anders zo zijn dat er een belangrijke reden van ons bestaan is. We hoeven die reden niet te benoemen, zelfs niet te bestuderen. Als we eens in staat zouden zijn, zonder het een religieuze (bij)bedoeling te geven, de schoonheid ervan weten in te zien, wat zou er dan met ons gebeuren?’
Els: ‘Door de ayahuasca kreeg ik de kans om aan m'n eigen genezing te werken, want geen enkele therapeut of dokter heeft me ooit zo kunnen helpen. En zonder deze dag zou ik anders waarschijnlijk nog jarenlange zoektochten voor de boeg hebben.’
Jacintha: ‘De ayahuasca vaart nog steeds door mij heen. Nu voel ik het steeds meer op celniveau. Yess, waow, hoera. Buiten bevriest alles en ik ontdooi en ontvouw. Alles in het universum wil leven, zijn instinct volgen. Zijn 'Zijn’ leven. Alles wil ook een weerspiegeling zien om de erkenning te krijgen dat het er is. Eeuwig opzoek naar je eigen schoonheid. In totale verbintenis met deze schoonheid is er alleen het bewustzijn van we zijn allemaal 1.’
Femke: ‘Wat ik echt heel bijzonder vond aan de Reis is dat je voelt dat je jezelf laat zijn. Dat elk stuk van jou gewoon gezien wil worden en ruimte wil hebben om gewoon te zijn. Welk stuk dan ook. Door die erkenning te geven, ernaar te kijken en ruimte te maken word je letterlijk en figuurlijk geheeld.... en dat is een magische en zelfs heilige ervaring voor mij.’
Maria: ‘Ik had een foto van mij als 3-4 jarige in een draaimolen, waar ik ongelukkig keek. Wie ben ik en wat doe ik hier. Het gekwetste kind dat bang was en zich overal verantwoordelijk voor voelde. Ik wilde haar vragen wat ze te vertellen had. Wetend dat dit kind me nog steeds beïnvloedt. […] Ik vroeg naar het innerlijk kind. Het meisje uit de draaimolen vertelde trots dat zij die glazen plaat gemaakt had. Overspoeld door dankbaarheid dat ze me altijd zo beschermd had. We braken de glazen muur af, maar ook nu kon niets mij deren. Het innerlijke kind met het wijze glimlachje, alles komt goed, straalde ze uit. Ik besefte dat de wijze vrouw altijd in me had gezeten. Met dat innerlijke glimlachje overspoeld door liefde voor de hele wereld. Niets kon mij deren.’
Niets geen spel tussen therapeut en client waarbij allerlei storende factoren meespelen maar gewoon je eigen innerlijke wijsheid volgen. Fantastisch.’ Jan: 'Duizend maal dank voor de (godzijdank) onvergetelijke ervaring van de Gewijde Reis. Hoe kan ik uitleggen dat kleine Jantje weer terug is, dat grote Jan een ander mens is geworden, zichZelf, dat de wereld nu DE plek is om te zijn, veilig en vol uitdagingen waar ik alleen maar als een nieuwsgierig kind hoef in te springen?Groots was de begeleiding, "als of" zij door het universum zelf werd bestuurd (wat natuurlijk ook zo is).Het maakt nieuwsgierig als een kind naar een nieuwe reis...’
Ben: 'Ik heb mezelf een groot kado gegeven en ben heel erg tevreden met het resultaat.’ | |
Het door God vergeten meisje Anneke schrijft naar aanleiding van haar eerste Gewijde Reis:
'Ik voelde me weer het domste meisje uit de klas. Het door God vergeten meisje. Toen ik me hier van bewust werd, kwamen er eerst tranen, en daarna moest ik verschrikkelijk kotsen. Het kwam uit mijn tenen. Zelfs toen er niets meer uit kwam, bleven de kotsbewegingen doorgaan. Het leek wel of ik stikte. Ik heb dus mijn levenslange frustratie van dat “ik niets kan, en ik word overgeslagen ” er hartgrondig uitgekotst.’
Lees hieronder haar verslag | |
 anneke__mijn_1e_gewijde_reis_op_zondag_8_februari_2009.
| |
Smile Martijn vroeg voorafgaand aan de ceremonie een beetje verontrust of het wel gepast was om te lachen. Met de hand op ons hart konden we hem verzekeren dat lachen bijzonder welkom is... We hebben het geweten ;-)
Martijn: ‘Hier werd mij duidelijk laten zien hoe ik, en met wat voor ogen ik de wereld in het NU zie en dat ik alles ben wat ik zie en ervaar. Zo binnen zo buiten. Ik ben mijn wereld, en toen kreeg ik een ontzettende lachstuip en heb echt ontzettend hard gelachen om alles en vooral om de kant in mij die alles heel serieus en belangrijk vindt. Ha,ha,haaa.’ | |
| gewijde_reis_martijn.doc
| |
IJsvogels Toen Jos bij ons kwam, vertelde hij een droevig verhaal over de ijsvogeltjes onderaan de rivier die hem niet meer konden bekoren. Na zijn eerste Gewijde Reis schreef hij:
Jos: 'Ik ging bij jullie weg de maandagochtend, en ik stapte een nieuwe wereld binnen, alles voelde anders, en nog steeds ziet alles er anders uit. Alles is goed. Woede en Angst hebben plaats gemaakt in mijn hart voor Liefde, Dankbaarheid en Mededogen. Voorheen leefde dat vooral tussen m'n oren: hoe het allemaal zou moéten zijn, een illusie. Maar nu draag ik het in mijn hart en voel de schoonheid van het leven weer, en dat...... was lang geleden.’
| |
| het_was_op_de_maandagochtend_na_de_ceremonie.doc
| |
Dao Reiziger Ronald ging de diepte in om zijn gepijnigde hart te helen en in het reine te komen met zichzelf en de Dao.
Ronald schrijft:
´Daarna kwam ik in een soort stroomversnelling terecht, Ik werd de ultieme waarnemer achter de verkeerde waarnemer en ging in een sneltreinvaart door mijn hele huidige leven en traumatische situaties tot nu toe heen. Mijn hele perceptie/opvattingen over het leven werden geheeld en bij volle bewustzijn getransformeerd. Alle overbodige informatie, overtuigingen, leringen waar ik niets meer mee heb, werden onder mijn toestemming verwijderd uit mijn denksysteem, gewoon heling in de puurste vorm!’ | |
| dao__ronald.doc
| |
Innerlijk Kind
Bas ontmoet in zijn vierde en pittige Reis zijn Innerlijk Kind, een ontroerend proces.
Bas: ‘Ik pak mijn foto van het menneke van 4 die toen een gelukkig menneke was. Emoties golven door me heen, God wat ben ik blij met mezelf, ik hou van je Bassie! Tranen lopen over m’n wangen, het gezicht op de foto kijkt me aan met glimlach, de rest van de foto is niet meer herkenbaar voor me.’ | |
| bas_4e_reis_15_november_2008.doc
| |
Code D'honneur Code D'Honneur In dit verslag lees je de prachtige Code D'Honneur van Ida Gerhardt, geciteerd door Salomé.
Code d’Honneur
Bezie de kinderen niet te klein: Zij moeten veel verdragen- Eenzaamheid, angsten, groeiens pijn En, onverhoeds, de slagen.
Bezie de kinderen niet te klein: Hun eerlijkheid blijft vragen, Of gij niet haast uzelf durft zijn. Dan kunt ge ’t met hen wagen.
Laat uw comedie op de gang -zij weten ’t immers toch al lang!- Ken in uzelf het kwade.
Heb eerbied voor wat leeft en groeit, Zorg dat ge het niet smet of knoeit. – Dan schenk’u God genade.
Ook lees je hoe Salomé voor het eerst in jaren weer kon horen aan twee oren na een sessie met holotropisch ademwerk, en nog veel meer.
Lees hieronder verder… | |
| salome_de_gewijde_reis.doc
| |
Dolvis Wie nog nooit van de mythologische Dolvis heeft gehoord, kan te rade gaan bij het verslag van Maria, die tijdens haar laatste Gewijde Reis deze nog nooit eerder beschreven soort ontdekte...
Maria schrijft: 'Toen besefte ik wat ik moest gaan doen: mensen duidelijk maken dat ze dolvissen zijn, allemaal uniek, ze hoeven zich niet aan te passen en nergens op te lijken, alleen op zichzelf. Dat is het geheim wat ik ze ga vertellen.’
Lees hieronder haar verslag! | |
| maria_ayahuasca_23_oktober_2008.doc
| |
"Verwacht het onverwachte..." Mandala van vertrouwen Willy: “Angst klopt aan de deur, vertrouwen doet open: niemand te zien”. Nooit heb ik geweten hoe je met vertrouwen en een open visier je angst tegemoet kon treden. Tijdens de Gewijde Reis is het gebeurd. Ayahuasca heeft me fantastisch geleid. Later, na de ceremonie trek ik een tarotkaart waarin letterlijk staat: “je hebt je angsten overwonnen en begint nu aan een nieuwe fase met nieuwe avonturen”. Deze tekst resoneert in al mijn cellen. Ik weet dat het zo is. Ik heb echt iets achter me gelaten.”
Lees hieronder het hele verslag van Willy... | |
| feedback__ervaring_willy.doc
| |
Magisch Kind Illustratie: Nynke Nynke maakte zich op om tijdens haar eerste Reis haar diepgewortelde angst onder ogen te zien. Ze hervond uiteindelijk haar Magisch Kind.
Nynke: ‘De dagen na de ceremonie voelde ik zoveel meer ruimte in mijn zonnevlecht. In ieder geval een stuk van die knoop daar is opgelost, weg, verdwenen. Een vriend van mij zei nadien dat ik anders liep en ik wist gelijk wat hij bedoelde. Natuurlijk moest ik het even checken dus toen ik hem vroeg hoe dan zei hij: als een kind. En dat voel ik ook heel letterlijk. Ik ben meer kind. Soms niet even praktisch want het is nogal snel bang en boos en afgewezen en eenzaam. Maar als alles er mag zijn krijg ik er zoveel voor terug. Het kind dat voelt, huilt, geniet, verlangt, lacht, danst, zingt, LEEFT!’
Lees hieronder haar hele verhaal... | |
| aya.doc
| |
Ayahuasca wat ben je grillig Daisy schrijft in haar ontroerende verslag naar aanleiding van haar eerste gewijde Reis:
'Ayahuasca wat ben je grillig. Zacht maar grillig, grillig uit de diepte van je zijn. Het onvoorspelbare, de donkere nacht is wat je mij hebt laten zien. Leeg ging ik erin, voldaan en verwonderd kwam ik eruit. Verwonderd over al het onwetende in mij.'
Lees hieronder verder | |
| gewijde_reis_daisy.doc
| |
Ik buig voor het ontzagwekkende Ietje schrijft in haar verslag van haar eerste Gewijde Reis:
'Er gierde als het ware een orkaan door mijn lijf ik heb zelf NIETS meer te vertellen, ego en denken worden uitgeschakeld. Er is wel een stille getuige en voelt als helder intens bewustzijn, een bescherming en alertheid.'
Lees hieronder haar hele verslag | |
| de_gewijde_reis.doc
| |
To hell and back Henk bereidt zich grondig voor en besluit de diepte in te gaan om zoals hij dat zelf noemt: zijn hele wezen te bevrijden. Hieronder een stukje uit zijn adembenemende relaas:
'Uit de donkere hel ben ik opnieuw geboren, de hellehond is vrijgelaten, door de angst heen, door de waanzin in een nieuw wezen, dierlijk, menselijk en goddelijk tegelijk. Ik ben een prins in een nieuwe en bekende gedaante. Ik communiceer met de elfenwereld en voel mij onuitsprekelijk levend, krachtig, mild, koninklijk.’
Lees hieronder zijn hele verslag | |
| persoonlijk_reisverslag_van_henk___ayahuasca_ceremonie_
| |
De Transformatie In dit schitterende Reisverslag beschrijft Femke haar vierde Gewijde Reis die leidde tot een wedergeboorte. Ze schrijft:
'Ik was nieuw.
Ik voelde hoe ik geboren werd vanuit moeder aarde. Ze wiegde me. Ik was een baby. Baby huid, baby ogen. Joekel van een hoofd! Langzaam groeide ik op. Ik ontdekte, genoot, speelde, feestte, voelde. Nieuw. Alles is nieuw. Femke was er niet meer. Ik voelde me vrij.’
Lees hieronder verder | |
| de_transformatie.doc
| |
De Giftige en de Gouden Appel Maartje stuurde ons het volgende prachtige verslag van haar derde Reis, dat diepe mythische en religieuze lagen raakt.
Zei schrijft:
''Daar gebeurde het dat ik een Gouden Appel in mijn hart geplaatst voelde. De Schepper leek mij toe te fluisteren: “Dit is een hele andere appel hè? Heb je nu nog steeds een appeltje met me te schillen?”
Klik hieronder om het hele verslag te lezen. | |
| de_giftige_appel_en_de_gouden_appel_derde_gewijde_reis.
| |
Totale Vrijheid Op naar totale vrijheid In dit indrukwekkende verslag beschrijft Truus haar Reizen naar de binnenwereld, door sjamanen ook wel 'de onderwereld' genoemd. Langs de Poortwachters van de Ziel, op naar: Totale Vrijheid.
Haar moed en toewijding wordt net als in iedere mythische heldenreis beloond. Truus schrijft: 'Ik doe niet anders dan vruchten plukken momentheel, ik leef vanuit een totaal andere basis en voel me vaak als een kind. Zelfs lopen voelt anders. Ik ben ronduit gelukkig ,er is niets wat mij nog in de weg staat. De basis is er voor een fantastisch verder leven.'
Lees hieronder het hele verslag van Truus' Gewijde Reizen | |
| totale_vrijheid__truus.doc
| |
IK BEN Bewustzijn | |
| de_gewijde_reis_verslag_lieuwe_3mei2008.pdf
| |
Reis naar de Pleiaden (en terug!) Maria: 'Met de ijsvogel ben ik het universum in geschoten naar Alcyone, een ster van de Pleiaden. We zijn daar naar het centrale kristal gereisd, ijsvogel als drilboor voor me uit. In het kristal maakte hij een cirkel om te kunnen rusten. Dit was de bron van alle kennis en ik hoefde alleen maar adem te halen om het binnen te krijgen. Dus daar een tijdje liggen ademen.' | |
| Verslag_Maria.doc
| |
HET KOMT GOED! Elske: ‘Tussen alle kleuren die ik mocht zien kwam een rond plateau voorbij met vijf mooie mensen. Ik voelde voor deze mensen zo'n onvoorwaardelijke liefde. Het overspoelde me en emotioneerde mij. Dit gevoel is zelfs nu nog niet te beschrijven. Heb letterlijk mijn hand op mn hartstreek moeten houden vanwege het gevoel dat zich daar openbaarde.’ | |
| Verslag_Elske.doc
| |
Once upon a time... Nanne kreeg niet lang geleden de diagnose slokdarmkanker. Naast zijn reguliere behandeling koos hij ervoor om er alles aan te doen om weer gezond te worden. | |
| Verslag_Nanne1.doc
| |
Het duiveltje in mij | |
| Verslag1.doc
| |
Opnieuw geboren Lees hieronder verder... | |
| verslag.doc
| |
Paddo inquisitie 2008 Schrijver en onderzoeker Lars Faber vraagt het - niet aan de minister - maar aan de paddenstoelen zelf! Lees hieronder meer. | |
| Inquisitie_2008.doc
| |
Bas: Shaolin & ayahuasca | |
| 3e_Reis_1_maart_2008.doc
| |
VOELEN Lees hieronder meer. | |
| Voelen.doc
| |
Eye-opener | |
| Eye-opener.doc
| |
Vier Gewijde Reizen Een geboren verhalenverteller aan het woord... | |
| mijn_reisverhaal.doc
| |
We gaan het repareren... ‘Ik zie mezelf in een groene ruimte waar een soort oermoeder ligt. Tussen mij en die oermoeder loopt een kabel. Dan komt van boven een helder wit licht dat in mij oplost en het hele beeld verdwijnt weer. Ik zie vervolgens mijn hele leven aan mij voorbij gaan. Alle beslissingen en gebeurtenissen die van invloed zijn geweest. Ik zie parallelle levens en dat wat gebeurd zou zijn indien die beslissing niet genomen zou zijn. Mijn hele leven komt samen hier, nu op dit punt waar ik NU ben.’ | |
| We_gaan_het_Repareren_Jules.doc
| |
Een retourtje hel... 'Dan zie ik ineens het fotootje van dat kleine minimensje dat ik was. 6 maanden oud en een punkkapsel. Op een dekentje buiten. Dan begint mijn hart te gloeien als nooit te voren. Dit is absoluut het mooiste meisje van de hele wereld weet ik. Gelukzalig kan ik niet anders dan huilen van ontroering. Op slag en head over heels verliefd. Totaal onvoorwaardelijke liefde die ik voel voor haar. Intens gelukkig.' Lees hieronder verder... | |
| Ayahuascasessie.doc
| |
Paddo-klopjacht en waardevolle inzichten | |
| Miquels_deel_paddo-boek_(vernieuwd).doc
| |
Vrij als een vogel | |
| Margareth_-_Gewijde_reis_verslag.doc
| |
Einde anti-depressiva Reiziger Bas kwam enige tijd geleden bij ons met de intentie om zijn diepe depressie onder ogen te zien en het kind in zichzelf in zijn armen te sluiten. In het bijgevoegde verslag lees je zijn ervaring met de Gewijde Reis en de potentie van Ayahuasca. Einde anti-depressiva. Welkom nieuw leven! | |
| Bas-internet.doc
| |
Herenigde ziel Ik heb mijn ziel hervonden, ik ben weer thuis! We zijn weer herenigd. | |
| AyahuascaReis_George.doc
| |
Confucius & Ayahuasca Als leidraad daarbij de uitspraak van Confucius: “Geen mens is vrij, die niet zijn eigen meester is”. | |
| 2GwReis.doc
| |
Eerste Gewijde Reis met Ayahuasca Bioloog en student geneeskunde drs. Niels H. K. Klein maakte afgelopen zaterdag zijn eerste Gewijde Reis met Ayahuasca. In zijn humorvolle verhaal kun je lezen hoe hij in contact kwam met oude lagen van verdriet en agressie. Niet meer praten, maar toelaten en voelen, is zijn devies!
| |
| My_first_Gewijde_Reis.doc
| |
Voor en na de diagnose Auteur: Henk Trentelman | |
| hoofdstuk_4.pdf
| |
Deuren der Waarneming | |
| Deuren_der_waarneming.doc
| |
Chili & terug | |
| Verslag_Corinne_2.doc
| |
Seksueel misbruik & paddenstoelen | |
